عکاسی1

چند پیشنهاد مبتکرانه برای به نمایش گذاشتن عکس های خانوادگی!

 

ببینید چگونه می توانید به صورتی خلاق و متفاوت عکس های خانوادگی خود را در خانه در معرض دید قرار دهید و از دیدن آنها لذت ببرید.

به عنوان کسی که به عکاسی علاقه مند است احتمالا تعداد زیادی از خانواده، فامیل، دوستان و کسانیکه به آنها عشق می ورزید عکس گرفته اید تا خاطرات همه لحظات خوش زندگی خود را ثبت کنید. خوب این کار ارزشمندی است. اما اگر همه این عکس های زیبا را داخل آلبوم یا روی هارد دیسک خود نگه دارید خوب کمی باعث شرمندگی است. این خاطرات خوب حق دارند بهترین مکان را در منزل شما داشته باشند. در این مقاله پیشنهادها و طرح هایی معرفی می شوند  که می توانید با به کار بستن آنها فضای دلچسب تری برای خود ایجاد کنید.

یک دیوار از قابها!

خوب قدیمی ترین و معمولاترین کار قاب گرفتن عکس و به دیوار آویختن قاب عکس هاست. دیواری در کانون توجه انتخاب کنید که ساده و تمیز باشد دیواری باشد که مقابل یک پنجره باشد تا نور مناسب به قاب عکس های شما بتابد یا منبع نوری شما  به قاب عکس هایتان نور مناسبی بدهد شاید کل دیوار یا قسمتی از دیوار را به قاب عکس اختصاص دهید اما حواستان باشد که عکس ها را در سطح دید افراد قرار دهید.

نکاتی برای نمایش عکس با قاب عکس

• ازیک نوع قاب عکس استفاده کنید در این صورت عکس ها با هم سازگاری بیشتری دارند و متحد الشکل تر هستند. اما از نظر رنگ و احساسی که القا می کنند با یکدیگر متفاوت هستند.

• ترفند دیگری که برخی استفاده می کنند این است که همه قاب ها را در کنار هم و بدون فاصله اضافی قرار می دهند و به این ترتیب گویی یک تصویر بزرگ ایجاد کرده اند. این کار جاذبه بیشتری به قاب عکس های شما می بخشد.

• می توانید قاب عکس هایی که به یکدیگر مرتبط هستند به وسیله ای مانند یک روبان یک نوار رنگی یا با رنگ کردن دیوار به هم متصل کنید یا حتی از یک ریل برای اینکار استفاده نمایید.

• قاب های خود را می توانید به شکل های مختلف سازمان دهی نمایید برای این منظور می توانید ابتدا آنها را روی یک میز به شکل های مختلف بچینید مثلاً یک درخت خانوادگی بسازید و در نهایت می توانید بهترین طرح را روی دیوار پیاده کنید. یا روی دیوار خانه کارهای هنری انجام دهید به گونه ای که برای هر قاب عکس جای مشخصی تعیین کنید می توانید قاب عکس ها را به اشکال مختلف تهیه نمایید یا برای آنها ترتیبی از حروف الفبا قرار دهید می توانید عکس مراسم عروسی خود را در داخل یک قلب قرار دهید یا روی دیوار این طرح قلب را ایجاد نمایید و قاب عکس را درون آن قرار دهید.

• منبعhttp://www.yadbegir.com

عکاسی1

نکاتی در عکاسی از درختان

 

آیا شما هم یکی از علاقه مندان عکاسی از درختان هستید؟ بیشتر افرادی که عکاسی از درختان را دوست دارند با عکاسی از طبیعت شروع کرده اند و پس از آن به عکاسی از درختان علاقه مند شده اند. در این مقاله نکته ها و ترفند ها و دستور العمل هایی برای عکاسی از درختان ارائه می گردد.

عکاسی از درختان

یکی از معمول ترین زمینه های عکاسی عکس گرفتن ار طبیعت است. در حالیکه عکاسان زیادی به دنبال صحنه ها و چشم اندازه های زیبا در طبیعت هستند تا تصویری زیبا ثبت کنند عده ای هم در بین این عکاسان هستند که علاقه خاصی به عکاسی از درختان دارند. عکاسی از یک درخت؟! بله بسیاری از مردم درخت را سوژه مناسبی برای عکاسی نمی دانند اما اگر عکس های زیبای درختان را ببینید در تفکر خود تجدید نظر خواهند کرد. حتی اگر یکی از طرفداران عکاسی از درختان هم نباشید بعد از خواندن این مقاله آنقدر مطلب آموخته اید که بتوانید با کمی تمرین عکس های زیبایی از درختان بگیرید.

عکاسی از درختان- نکاتی در ترکیب تصویر

سوژه را سوا کنید

درختان یکی از با شکوه ترین آفریده های این دنیا هستند، بنابراین با پر کردن تصویر بوسیله درخت یا جدا کردن آن از دیگر اجزای تصویر عکسی قدرتمند گرفته اید. شاید بگویید پیدا کردن یک درخت تک تنها کار ساده ای نیست. خوب باید بگویم حتما لازم نیست یک درخت تک و تنها پیدا کنید کافیست در از گوشه یک باغ عکاسی کنید تا اینکه سعی کنید در میان انبوه درختان عکس بگیرید همچنین در پارک ها و در مناطق مسکونی می توانید تک درخت ها را بیابید یا می توانید کادر تصویر را به گونه ای ببندید که درخت به تنهایی نمایش داده شود در این حالت با استفاده از لنز تله بهتر می توانید این کار را انجام دهید.

به دنبال شکل ها و زوایا باشید

قرار دادن یک درخت در وسط تصویر خیلی زیبا نیست.

اگر چه بیشتر درخت ها بلند هستند و در درازا شکل یافته اند. اما همیشه می توانید درختانی بیابید که شکلی خاص دارند و طبق الگویی خاص تزیین شده اند یا به صورت طبیعی شکلی منحصر به فرد یا جالب دارد. این الگو ها و شکل ها ممکن است در اولین نگاه کشف نشوند. اما وقتی که کادر بندی تصویر را شروع می کنید باید از زوایای مختلف به درختان نگاه کنید تا الگوی جالبی از درخت یا درختان تهیه نمایید.

زمان و محل عکاسی

به نور دقت کنید

در مورد نور در عکاسی بسیار شنیده اید و خوانده اید و می دانید که بدون توجه به نور نمی توان عکس زیبایی گرفت. در یک هوای ابری نور ملایمی در اختیار شماست که برای عکاسی از درختان بسیار مناسب است. اگر روزی آفتابی است یا در ساعت های طلایی عکاسی یعنی قبل از غروب آفتاب یا بعد از طلوع آفتاب هستید آنگاه سعی کنید در سایه درختان از آنها عکس بگیرید می توانید درخت یا درختان را همانند یک شبه سیاه در تصویر نشان دهید معمولا شبه درختان عکس های زیبایی خلق می کنند. اگر خود را در میان سایه ای از شاخه های درختان یافتید آنگاه در این طاق طبیعی از شاخ و برگ درختان به دنبال جاهایی باشید که نور از میان آنها نفوذ کرده است این جلوه زیبایی است که می توانید در عکس های خود از آن بهره ببرید.

به زمان، محل و وضعیت آب و هوا توجه داشته باشید.

بسته به زمانی که عکس می گیرید درختان می توانند بسیار متفاوت به نظر برسند. فصل ها و شرایط اب و هوایی می توانند در حس یا پیامی که عکس شما القا می کند تاثیر منفی یا مثبت داشته باشند. عکاسی از درختان در مه و رطوبت می تواند حس ترس و مرموز بودن را القا کند، درختان پاییزی با برگ های رنگارنگ می توانند آرامش بخش یا محرک احساسات باشند. موقعیت مکانی درخت هم می تواند نقش مهمی در بهتر کردن عکس داشته باشد درختی که در انتهایی جاده ای پیچ در پیچ قرار گرفته یا درختی که ابتدای یک جاده گل آلود روستایی قرار دارد می تواند احساسات بیننده را برانگیزد. باران کنتراست هر عکسی را بالا می برد و در این میان عکس گرفتن از درختی در میان باران سوژه شما یا همان درخت را در مرکز توجه تصویر قرار می دهد.

چند نکته کوتاه برای عکاسی از درختان

سعی کنید فیلتر IR را هنگام عکاسی از درختان امتحان کنید.

از درختان هنگام طلوع یا غروب آفتاب عکس بگیرید.

اضافه کردن افراد در پیش زمینه تصویر می تواند به عنوان مقیاسی برای نشان دادن بزرگی و شکوه درختان مورد استفاده قرار گیرد همچنین برای رساندن پیامی از طبیعت بسیار مناسب است.

به ترکیب تصویری که از درختان می سازید ابرها را هم اضافه نمایید تا ترکیبی قوی بسازید.

آیا می خواهید عکاسی از درختان را با یک سفر به مناطق سر سبز شروع کنید؟ چرا از پارکی که در نزدیکی خانه شماست شروع نمی کنید؟

استفاده از لنز های واید را فراموش نکنید و از درختان از نزدیک عکس بگیرید.

نوشته: راندا کالو

ترجمه: علی یزدی مقدم

منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

چگونه از ابر ها عکس های زیبایی بگیریم

 

اگر اهل عکاسی از طبیعت باشید حتما متوجه شده اید که ابرها قسمتی تاثیر گذار در عکس هستند و می توانید به کمک آنها تصاویر زیبایی بسازید. فرقی نمی کند چه نوع ابری در آسمان باشد یا چند تکه ابر در گوشه ای از آسمان باشد یا کلا آسمانی پوشیده از ابر یا ابرهای تیره داشته باشید! همین که ابرها را در آسمان دیدید وقت مناسبی است که دوربین خود را بردارید و به طبیعت بروید و چند عکس زیبا بگیرید. خوب بگذارید چند روش برای عکس گرفتن از ابرها را در این مقاله معرفی کنیم.

نور پردازی و فیلتر های عکاسی

یکی از ترفند هایی که عکاسان در عکاسی از ابرها استفاده می کنند بکار بستن طیف رنگ متنوعی است که در تصویر ابرها وجود دارد. اما یکی از مشکلاتی که وجود دارد تخمین مقدار نور مورد نیاز برای عکاسی از ابر هاست. به گونه ای که نه عکس خیلی تیره شود و نه خیلی روشن که به سفیدی بزند. اگر از دوربین دیجیتال استفاده می کنید می توانید بلافاصله بعد از عکاسی تصویر خود را چک کنید تا دوباره تنظیمات لازم را انجام دهید (exposure setting ) اما اگر از فیلتر مناسب استفاده کنید این مشکل را حل کرده اید.

اولین چیزی که لازم خواهید داشت یک فیلتر graduated neutral density است این فیلتر به شما کمک می کند تا ابر ها را به بهترین شکل بدون اینکه هایلایت ها را از دست بدهید نمایش دهید. همچنین در شرایطی که آسمان درخشندگی بیشتری دارد و رمانی که آسمان تیره تر است این فیلتر به عکاس کمک می کند. و نیز در ویرایش تصویر پس از عکاسی مشکلات کمتری خواهید داشت.

اگر می خواهید جزییات بیشتری از ابرها را در عکس خود نمایش دهید بهتر است از فیلتر پلارایز استفاده کنید. این فیلتر کمک می کند کنتراست ابر و همچنین ابر نسبت به آسمان را بالاتر ببرید.

برای عکاسی از آسمان از فیلتری استفاده کنید که از آبی شدن تصویر جلوگیری کند این مشکل معمولاً هنگام عکاسی از ابر ها پیش می آید. البته می توانید این مشکل را در فتوشاپ یا نرم افزار های ویرایش عکس مشابه حل کنید اما بهتر است این مشکل هنگام عکاسی حل شود.

اگر در ساعات طلایی عکس می گیرید (که بهتر است در همین ساعت ها عکس بگیرید.) آنگاه احتمالاً بخاطر شرایط نور به یک سه پایه نیاز خواهید داشت تا دوربین بدون لرزش و ثابت باشد و عکسی با کنتراست بالا حاصل شود.

ترکیب عکس

قبل از همه قانون یک سوم را به خاطر داشته باشید. این قانون به خصوص در عکاسی از طبیعت بیشتر اهمیت پیدا می کند. با این پیش زمینه ذهنی احتمالا می گویید خوب سوژه اصلی یا نقطه ای که باید روی آن ترمرکز شود کجاست تا برای آن قانون یک سوم را رعایت کنم؟ خوب این بستگی دارد که شما از ابر ها به عنوان پشت زمینه استفاده کنید یا آنها را به عنوان سوژه اصلی عکاسی قرار دهید.

اگر توجه و تمرکز در عکس شما روی ابر یا آسمان باشد بهتر است دو سوم بالای تصویر را با آسمان پر کنید. معمولا در صورتی که جلوه زیبا و دراماتیکی از ابرها وجود داشته باشد از این ترکیب استفاده می شود. یک آسمان طوفانی، طرحی زیبا از ابرها و.. موضوع خوبی برای عکاسی از ابرها هستند.

اگر می خواهید از آسمان و ابر ها به عنوان پشت زمینه استفاده کنید، آنگاه کافیست یک سوم بالای تصویر را با آسمان پر کنید. به این ترتیب تمرکز اصلی ابتدا روی چشم انداز خواهد بود و پس از آن روی آسمان خواهد بود.

هنگام عکاسی از ابرها همیشه باید مراقب باشید تا جلوزمینه عکس را شلوغ نکنید اما بعضی مواقع هم یک درخت یا شاخه های درختان می تواند زیبایی بیشتری به تصویر شما بدهد یا حداقل از زیبایی آن نکاهد.

ویرایش عکس بعد از عکاسی

حتی اگر همه نکات بالا را هنگام عکاسی رعایت کرده باشید احتمالاً باز هم به ویرایش تصویر در نرم افزار های مربوطه نیاز خواهید داشت.

در فتوشاپ ممکن است میزان اشباع رنگ ها را تغییر دهید. یا ممکن است بخواهید در طیف رنگ تصویر تغییراتی ایجاد کنید به خصوص اگر از فیلتر های عکاسی استفاده نکرده باشید.

خوب این به عادت های عکاسی و ویرایش تصویر شما بستگی دارد که چقدر به این کار ها نیاز داشته باشید و چقدر بخواهید تغییرات ایجاد نمایید. برخی هنگام عکاسی دقت و وسواس زیادی به خرج می دهند و از فیلتر های مناسب استفاده می کنند و کمتر نیاز به ویرایش تصویر پیدا می کنند اما فراموش نکنید که هنگام ویرایش تصویر جزییات بیشتری را می توانید در کامپیوتر ببینید و بهتر عکس خود را برانداز کنید و در صورت لزوم جلوه بهتری به آن بدهید.

نوشته: راب

ترجمه: علی یزدی مقدم

منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

آموزش نکته هایی در عکاسی از نوزادان

 

بیشتر کسانی که با مدرسه عکاسی من ارتباط دارند می دانند که چندی پیش پدر شدم. نام پسر جدید ما زاویر است. و شما او را در طول این مقاله بیشتر خواهید شناخت!

من قبلا درباره عکاسی از کودکان و فرزندان مقاله هایی نوشته بودم. اما زمانیکه می خواستم از نوزاد خودم عکاسی کنم متوجه شدم که واقعا کار ساده ای نیست بنابراین تصمیم گرفتم این مقاله را بنویسم  تا تجربیاتم را با شما در میان بگذارم. در ادامه درس هایی را که از این تجربه آموختم با شما در میان می گذارم.

عکاسی مستند یا پرتره

در حالیکه من عکس های جذاب زیادی از زاویر در هفته های اول تولدش گرفتم اما متوجه شدم که این عکس ها بیشتر شبیه به عکس های مستند هستند تا عکس های پرتره (چهره). بسیاری از این عکس ها در حقیقت اولین ها بودند. اولین لحظه ای که در آغوش مادر قرار گرفت، اولین حمام، اولین وزن کشی او، اولین پوششی که به تن کرد، اولین باری که ناخن هایش را گرفتیم، اولین باری که پدر بزرگ و مادر بزرگش را ملاقات کرد. من با هر کسی که به ملاقاتش می آمد عکسی می گرفتم. و وقتی که از بیمارستان به خانه برگشتیم و کمی آرام شدیم دیدن این عکس ها بسیار لذت بخش بود.

در آن چند هفته اول من چند عکس دیگر هم مانند عکس های پرتره گرفتم اما بیشتر این عکس ها بر اساس واکنش های او با دیگر اعضای خانواده بود. و همچنان در سه هفته اول عکس های مستند از او می گرفتم اما پس از آن بود که عکس های پرتره بیشتری از فرزندم گرفتم. و در اینجا بود که کسانیکه عکس ها را می دیدند از تعادل بین این گونه عکس ها ابراز رضایت می کردند.

پیدا کردن زوایا

یکی از بزرگترین چالش های عکاسی از نوزادان که بسیاری از عکاسان هم با آن دست به گریبان هستند  پیدا کردن یک زاویه مناسب از نوزاد است.

در روز های اول تولد عکس گرفتن ار فرزندم کار اسانی نبود چون 99 درصد مواقع او در پارچه یا پتویی پیچیده شده بود و فقط یک کله قرمز کوچک از او دیده می شد. همه چیزهایی که نباید در عکس پرتره جلب توجه کنند در سر و صورت نوزاد دیده می شوند از برجستگی های سر تا خطوط و چروک هایی که در صورت دیده می شود و…، کار عکاسی از نوزاد را از آنچه به نظر می رسد پیچیده تر می کند. بنابراین باید زاویه ای را بیابید که در آن زاویه سر و صورت کودک صاف تر ملایم تر به نظر برسد که البته کار ساده ای نیست و نیاز به صرف زمان و حوصله زیادی دارد.

ناامید نشوید این کار را می توانید با استفاده از فنون زیر بهتر انجام دهید:

• پایین بیایید – یکی از کلید های عکس طبیعی گرفتن از نوزادان این است که دوربین را تا سطحی که نوزاد قرار دارد پایین بیاورید. من در دو هفته اول سعی کردم روی کف اتاق جاییکه زاویر قرار داشت قرار گیرم. و عکس های حاصل هم برای من و هم برای همسرم جالب بود. عکاسی در ارتفاع کم و نزدیک شدن به نوزاد و استفاده از لنز واید ( زوم 24 تا 105 میلیمتر ) عکسی را برای شما خلق می کند گویی وارد دنیای کودک شده اید و از بالا به پایین می نگرید.
• کلوز آپ – یکی دیگر از راههایی که به کمک آن می توانید زاویه دید بهتری انتخاب کنید نزدیک شدن یا زوم کردن (فاصله کانونی بیشتر ) است. به این ترتیب قسمت بیشتری از تصویر را با نوزاد زیبای خود پر می کنید. و البته فاصله کانونی بالاتر نتیجه بهتری می دهد تا اینکه بخواهید یک لنز بزرگ را خیلی به فرزند خود نزدیک کنید و او را عصبی کنید.
• عکس پرستاری – بعضی از بهترین عکس هایی که از زاویر گرفتم آنهایی بود که از کسی همراه با او گرفتم که در حال پرستاری از فرزندم بود. به این ترتیب او در وضعیت ایستاده تری قرار می گرفت که زاویه بهتری در اختیار من به عنوان عکاس قرار می گرفت و نوزاد در این وضعیت شباهت بیشتری به انسان پیدا خواهد کرد. در موقعیت های متفاوتی آنرا امتحان کنید (روی شانه ها، به حالت نشسته در بغل، به پشت و دمر روی دست، و از این قبیل) هر موقعیتی امکان متفاوتی در اختیار شما قرار می دهد. همچنین به خاطر داشته باشید که کودک شما تنها سوژه برای عکاسی نیست والدین، پدربزرگ و مادربزرگ، خواهر و برادر و دوستان و آشنایان هم باید در عکس های نوزاد جایگاهی داشته باشند و باید از نوزاد خود همراه با آنها هم عکس بگیرید.

از ماکرو استفاده کنید

همه ما نوزادان را دوست داریم چون کوچک و دوست داشتنی هستند. نوزادان جذاب و دوست داشتنی هستند چون از اعضای متعدد کوچک و دوست داشتنی تشکیل شده اند و این اعضای جذاب سوژه ای بی نظیر برای یک عکاس هستند به خصوص اگر روی آنها زوم کنید.

اگر دوربین شما قابلیت ماکرو دارد یا اگر از این هم خوش شانس تر هستید و یک لنز مایکرو دارید می توانید یک قسمت از بدن (مانند دست، یک گوش، یک پایا حتی دهان و …) را از بقیه مجزا کنید و به عنوان سوژه به تصویر بکشید و بر سوژه خود به بهترین شکل ممکن فوکاس کنید.

لحظات را شناسایی کنید

یکی از چالش های عکاسی از نوزادان عکس گرفتن از آنها در هنگام خنده یا لبخند است که چنین لحظاتی خیلی زیاد تکرار نمی شوند. در حقیقت نوزادان هیچ کاری را طولانی مدت انجام نمی دهند. لحظاتی مانند خوابیدن، شیر خوردن، گریه کردن و… هر لحظه اتفاق نمی افتند.

باید چشمانتان به نوزاد باشد و به دنبال آن لحظه خاص باشید تا زیباترین لحظه های عمرش را ثبت کنید. ممکن است باز هم نتوانید از خنده آنها عکس بگیرید اما باز هم صحنه های زیادی هست که خاص است و کودک شما وضعیت مناسب تری برای عکاسی دارد. در مورد زاویر باید بگویم لحظه حمام کردنش یکی از بهترین موقعیت های عکاسی است و دیگری میانه شیر خوردن صبحگاهی اوست که کمی با اوبا او بازی می کنیم در این هنگام است که او چشمانش را به خوبی باز می کند و گاه یک یا دو لبخند هم تحویل می دهد.

منبعhttp://www.yadbegir.com

عکاسی1

پشت زمینه بی نقص در عکاسی پرتره یا چهره

 

پشت زمینه همیشه باید به گونه ای باشد که توجه و تمرکز بر سوژه باشد حتی اگر در استودیو نیستید، نور و پشت زمینه مناسب در اختیار ندارید. با رعایت برخی فوت و فن های عکاسی و به کمک پرتو دهی بیشتر می توانید عکس های پرتره زیباتری بگیرید.

در این مقاله یک کوله از تجربه ها، تکنیک ها و ایده هایی را که عکاسان در هر سطحی می توانند استفاده کنند در اختیارتان قرار می دهم. مقاله ای را که می بینید با این تفکر نوشتم که با آموختن آنها توشه ای ارزشمند برای عکاسی داشته باشید و با ترکیب آنها با یکدیگر بتوانید عکس های پرتره زیباتری بگیرید. بیشتر این فنون برای یک یا دو سوژه جلوه بهتری دارند. این ها حاصل زندگی یک عکاس پرتره است!

مرحله اول: منحرف کننده ها را حذف کنید

آیا پیش آمده است که به محل قرار گرفتن سوژه خود نگه کنید و تاسف بخورید؟ یک خانه شلوغ و درهم برهم یا حیاط خلوت به هم ریخته باشد و این همه چیزهای اضافی در تصویر خودنمایی کند، اما با فکر کردن به این که دوربین شما چه می بینید می توانید اوضاع را بهتر کنید. از چشمی دوربین خود نگاه کنید و حواستان به آنچه که در پشت زمینه دیده می شود باشد. عقب و جلو بروید و زاویه دید را بالا و پایین بیاورید زوم کنید و حرکت کنید و به تاثیر آن توجه داشته باشید و ببینید در چشمی دوربین خود چه می بینید.

یکی از مهمترین کارهایی که در عکاسی پرتره باید انجام دهید این است که هر چیزی که در پشت زمینه سوژه شما قرار دارد و بیننده را از سوژه منحرف می کند حذف کنید و برای این منظور باید تا جاییکه ممکن است به سوژه خود نزدیک شوید.

به دو عکس زیر توجه کنید وقتی که به سوژه نزدیک تر شده ام و مادر بچه در تصویر حذف شده است نتیجه به مراتب بهتر شده است. و همه عکس بچه ای خردسال است بدون اینکه چیز دیگری توجه بیننده را به خود جلب کند. و یک اتفاق خوب دیگر این بود که لباس بنفش و ساده مادر یک پشت زمینه  واقعی به نظر می رسید.

 

هر چند موضوع بحث ما نیست اما برای نورپردازی از نور طبیعی که از پنجره می تابید به صورت غیر مستقیم (پس از عبور از پرده) استفاده کردم و البته نور خورشید مستقیماً به سوژه نمی تابید.

از لنز 85 میلیمتر استفاده کردم با عدد F برابر 1.8 و سرعت شاتر خیلی اهمیت نداشت و فقط باید به اندازه کافی سریع می بود تا از تار شدن تصویر بر اثر تکان خوردن های بچه یا لرزش دوربین در دستانم جلوگیری می کرد.

مرحله دوم: نگاه به پایین یا به بالا

تقریبا همیشه اگر بالای سوژه قرار بگیرید و از بالا به پایین به سوژه نگاه کنید پشت زمینه خوبی خواهید داشت. به این روش در خیابان حداقل کاری که می کنید از قرار گرفتن خطوط برق، تابلو های راهنما و هر چیز مزاحم دیگری در پشت زمینه که منحرف کننده باشد خلاص خواهید شد. من خیلی قد بلند نیستم و این بدان معناست که گاه مجبور می شود روی چیزی مانند نیمکت، دیوار یا حتی درخت بایستم یا از سوژه خودم می خواهم زانو بزند، بنشیند یا هر کار دیگری که این اختلاف ارتفاع بوجود آید و بتوانم با دوربین از بالا به پایین عکس بگیرم و پشت زمینه خوبی داشته باشم. شاید به همین دلیل است که به عکاسی معروف شده ام که از هر چیزی بالا می رود. توجه داشته باشید که در این حالت اگر فاصله کمی با سوژه دارید و می خواهید شخص در عکس تصویر زیبایی داشته باشد نباید از لنز واید استفاده کنید. و برای عکاسی از کودکان با این روش می توانید عکس های زیبایی بگیرید با قرار دادن آنها بر روی برگ ها یا می توانید روی زمین دراز بکشید و وقتی که آنها سرپا ایستاده اند از آنها با پشت زمینه آسمان، ابرها یا شاخ و برگ درختان عکس بگیرید.

این فقط یک ترفند برای ایجاد پشت زمینه ای خوب نیست. گاه پیش می آید که می خواهید سوژه شما در عکس بهتر به نظر برسد با زاویه رو به پایین دوربین در حالیکه سوژه کمی به بالا نگاه می کند می توانید عکس خوبی بگیرید.

 

مرحله سوم: مات کردن

این مرحله کمی بحرانی است، اما گزینه های شما به لنزی که در اختیار دارید بستگی دارد و به دو طریق می توانید از لنز خود استفاده کنید: فاصله کانونی و کنترل پرتودهی یا APERTURE. ماتی پشت زمینه با افزایش طول و اندازه لنز بیشتر می شود. گذشته از اینکه چه لنزی انتخاب می کنید قرار دادن سوژه در نزدیکی دوربین و دور کردن پشت زمینه از سوژه می توانید اثر ماتی را بیشتر کنید. اگر فقط یک سوژه دارید می توانید از f1.8 یا f2 استفاده کنید تا پشت زمینه را تا آخرین حد ممکن مات کنید و عکس پرتره زیبایی داشته باشید.

منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

عکاسی در وضعیت الویت گشادی دیافراگم دوربین یا مود A یا AV

 

 

این وضعیت را در دوربین های مختلف به صورت های متفاوتی نام گذاری کرده اند به عنوان مثال در دوربین های ساخت کمپانی Canon این وضعیت را با AV نمایش می دهند و در دوربین های ساخت کمپانی نیکون این وضعیت را با A نمایش می دهند به هر حال فرقی نمی کند که آنرا چگونه نام گذاری کنیم هدف این مقاله استفاده بهینه از این وضعیت دوربین عکاسی است و از این پس آنرا مود AV می نامیم.

مود AV با پرتور دهی خودکار ( auto-exposure )در میان عکاسان محبوبیت بالایی دارد چون می توان در این وضعیت در محدوده وسیعی از عکاسی از مناظر طبیعت تا کوچکترین حشرات دوربین را تحت کنترل داشت. و عکاسان بسیاری که می شناسم اذعان دارند که با استفاده از این مود می توان همان عکسی را گرفت که در فکر شماست و به راحتی می توانید دوربین را تحت کنترل داشته باشید.

برای شروع دوربین خود را روی مود AV تنظیم کنید همانطور که گفته شد این مود در دوربین های مختلف به شکل های مختلفی نمایش داده می شود. به هر حال مود A, AV یا همان Aperture priority را انتخاب کنید.

شماره f همان گشادی دیافراگم یا دهانه لنز شماست که با کسریاز فاصله کانونی لنز شما نمایش داده می شود.گشادی بیشتر یا دیافراگم بزرگتر به معنای شماره f کوچکتر است. به عنوان مثال دیافراگم f/32 بسیار کوچکتر از دیافراگم f/5.6 است.

لنز خود را امتحان کنید

همه لنز ها با هم متفاوت هستند و بهتر است با آنها با اندازه های مختلف دیافراگم عکس بگیرید تا ببینید کارایی آن در کدام وضعیت بهتر است. از خانه خارج شوید و در محیطی باز مانند مناظر طبیعت با اندازه دیافراگم های مختلف عکس بگیرید و عکس ها را با یکدیگر مقایسه کنید. و بینید در هر وضعیت لنز شما چگونه عمل می کند. در ادامه چند پیشنهاد برای شما ارائه می شود:

• تقریبا همه لنز ها در اندازه دیافراگم بالا کنتراست و وضوح کمتری دارند به خصوص در گوشه های تصویر. به خصوص در دوربین های 35 میلیمتری و لنز دوربین های دیجیتال این مشکل بیشتر نمایان است. این موضوع ربطی به عمق میدان ندارد و حتی برای یک سوژه مسطح هم اتفاق می افتد. بنابراین اگر جزییات را در گوشه های تصویر می خواهید باید از کوچکترین اندازه دیافراگم استفاده کنید. برای یک سوژه مسطح f/8 معمولاً بالاترین وضوح را خواهد ساخت.
• بیشتر لنز ها مقدار قابل توجهی از نور را در اندازه دیافراگم پایین منحرف می کنند. انحراف نور زمانی رخ می دهد که گوشه های تصویر کمی تاریکتر از مرکز آن باشد. برای بسیاری از انواع عکاسی می توان از این پدیده استفاده مثبتی کرد به خصوص در عکاسی پرتره توجه به سمت مرکز تصویر جلب می شود. و به همین دلیل است که در عکس های امروزی می بینید از این پدیده بیشتر استفاده می شود. انجراف نور معمولاً از f/8 به بالا رخ می دهد.
• همه لنزها تصویر نرم تری با دیافراگرم کوچکتر یا شماره f بزرگتر ایجاد می کنند این یک محدودیت ذاتی دوربین است چون زمانی که نور باید از روزنه کوچکتری عبور کند تداخل بین اشعه های نوری بیشتر می شود.
• منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

عکس برداری از جریان آبشار جیم ریچاردسون عکاس مجله ی نشنال ژئوگرافیک

 

بگذارید از پیشینه ی عکس های این چنینی شروع کنم که در شرف کلیشه شدن قرار دارد. گفتم “در شرف” چراکه شک دارم ما انسان ها عطش تماشای جریان نورانی و شفاف آبی که  از آن بالا سرشار شده را بخواهیم کنار بگذاریم. اما تکنیک های عکس برداری از آبشارها، دیگر به نوعی استاندارد رسیده که شاید رایج ترین آنها استفاده از لانگ شاتر با سرعت بسیار کم باشد تا جریان آب را همچون پرده ی نقره ای ابریشمین بنمایاند. این سبکی است که خیلی ها بارها و بارها به کار برده اند؛ خب، منم همین طور.

این کار هرچند زمان بر اما بسیار ساده است؛ استفاده از سرعت بسیار کم شاتر، چیزی بین نیم تا 30 ثانیه.

جریان آب آن قدر محو می شود تا همچون شیشه به چشم آید. نکته کجاست؟ بکارگیری آن سرعت شاتر در نور روز.

در تمام مدت می توانید f-stop را تا پایین ترین ISO دوربین خود پایین بیاورید. در این هنگام نیاز به فیلتر قوی چگالی خنثی(ND) خواهید داشت تا نور کافی را تا زمان رسیدن بهtime  exposure مورد نیاز به لنز برساند.

باید خاطرنشان ساخت که برای رسیدن به این مهم به سه پایه خود یا مکانی مستحکم برای قرارگیری دوربین نیاز دارید.

خب، من سه پایه و فیلتر ND ندارم تا از تکنیک بالا استفاده کنم. بذارید تکنیک دیگه ای رو بکار ببرم.

چیزهای مهم تر از ضرورت ها هم در کار وجود دارند. این آبشار و این جزیره ی صخره ای هردو وضوح، انرژی و طراوت خیره کننده ی لحظه را در خود دارند. اما چیزی که نمای ابریشمین جریان آب در خود دارد تنها آرامش و شفافیت نیست. من دنبال چیز دیگری هستم.

از همین رو به سراغ شگردی دیگر می روم؛ عکاسی از جریان آب بسیار سرد با سرعت شاتر بسیار بالا، چیزی حدود 1/2500 ثانیه که قطرات آب را همچون بلور های کریستالی با بافت های باورنکردنی و زیبا می نمایاند؛ و این کنش عکاسی است که شدنی ها را پدیدار می سازد.

به کناره ی آبشار نزدیک می شوم؛ تنها چند اینچ با جریان آب آبشار فاصله دارم (بدون این که دوربین D3 ام به درون آب بیفتد) می بینم که سقوط، چطور قطرات شیشه ای را در برابر آسمان آبی قرار می دهد. همان طور که ایستاده بودم قطرات، چیزی را به یادم آوردند که باورنکردنی بود؛ گدازه ی آتشفشانی شفاف.

باورتان نمی شود در پایان، عکس بسیار زیباتر از آن چه می خواستم از آب در آمد بسیار ناب و نو. در تمام این راه، کلاه نمدی وفادارم پی در پی درون آب می افتاد و شانس می آوردم که می توانستم دوباره بگیرمش!

ترجمه: میلاد خراسانیان

منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

اهمیت نور ماه در عکاسی شبانه

 

همانطور که عکاسان حرفه ای به نور خورشید برای عکاسی در روز اهمیت می دهند برای عکاسی در شب هم به نور ماه اهمیت می دهند. وقتی که ماه در افق پایینی قرار می گیرد طول سایه های اشیاء بلندتر می شود و از طرف دیگر هر چه زاویه تابیدن ماه عمودی تر باشد سایه ها شدید تر و کوچکتر خواهند بود.

فاکتور دیگری که اهمیت دارد شدت نور ماه است این شدت با یک دوره 29.5 روزه کم و زیاد می شود. ماه کامل کمک می کند تا دهانه لنز شما کمتر باز بماند و در عین حال عمق میدان مناسبی حاصل می شود، اما یک شب بدون ماه می تواند موقعیت مناسبی برای عکاسی از ستارگان فراهم کند. همچنین می توانید برای عکاسی در شب از ترکیبی از نور مصنوعی و نور ماه استفاده کنید.

اندازه گیری زمانی که سنسور یا فیلم در معرض نور قرار می گیرد نیاز به دانش و تجربه دارد. برای شروع می توانید از f/2.0 و 30 ثانیه در آیزو 100 استفاده کنید. و زمان باز بودن شاتر را بین 1 تا 4 دقیقه تنطیم نمایید.

عامل دیگری که کمتر به آن توجه می شود و در عکاسی روز هم رخ می دهد ولی در عکسی شبانه تاثیر بیشتری دارد جابجایی منبع نور است فرقی نمی کند این منبع نور خورشید باشد یا ماه. وقتی که سنسور یا فیلم عکاسی زمان زیادی در معرض نور قرار می گیرند یا به عبارت دیگر شاتر دوربین شما مدت طولانی باز می ماند، منبع طبیعی نور جابجایی قابل ملاحظه ای دارد و معمولا این زمان در عکاسی شبانه طولانی تر است و جابجایی منبع نوری شما هم بیشتر می شود در نتیجه سایه های شدید ملایم تر دیده می شوند و اگر این جابجایی باز هم بیشتر شود یکنواختی بیشتر در تصویر خواهید داشت. وقتی که زمان سنسور دوربین شما بیش از یک دقیقه در معرض نور قرار گیرد کنتراست سایه ها شروع به کم شدن می کنند و اگر این زمان را تا 4 دقیقه ادامه دهید متوجه می شوید که تاثیر این پدیده به مراتب بیشتر خواهد شد. البته ممکن است بخواهید به عمد چنین جلوه ای ایجاد کنید که برای این منظور می توانید از تکنینک ها دیگری هم استفاده کنید.

همچنین اگر قرار است خود ماه هم در عکس شما وجود داشته باشد توجه به زمان باز بودن شاتر دوربین اهمیت بیشتر پیدا می کند. با یک حساب سر انگشتی می توان گفت که ماه هر دو دقیقه به اندازه قطر خودش حرکت می کند بنابراین اگر شاتر دوربین زیاد باز بماند به راحتی عکس شما خراب خواهد شد.

ترجمه: علی یزدی مقدم

منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

عکاسی از مدل ها

 

اگر شما عکاسی هستید که از این راه امرار معاش می کنید دیر یا زود این موقعیت برای شما پیش خواهد آمد که از افراد سرشناس یا معروف عکس بگیرید آیا برای چنین لحظه ای آماده هستید آیا می دانید این افراد چه انتظاری از شما دارند؟

قبل از هر چیزی باید برای عکاسی از مدل های تمرین لازم را داشته باشید برای این منظور بهتر است از افراد خوش عکس به عنوان مدل استفاده کنید راستش را بخواهید بیشتر افراد معروف به خصوص هنرپیشه هایی که محبوبیت زیادی پیدا می کنند افراد خوش عکسی هستند نکته دیگر اینکه وقتی افراد خوش عکسی را برای عکاسی به عنوان مدل انتخاب می کنید قسمتی از نقاط ضعف عکاسی خود را پوشانده اید و فرصت های بیشتری درآینده  برای شما ایجاد خواهد شد.

برای اعتماد به نفس بیشتر خود باید یک مدل عکاسی مناسب و صبور داشته باشید چون قرار است از او صد ها و شاید هم هزاران عکس بگیرید از مدل عکاسی خود بخواهید ژست های مختلفی برای شما به نمایش بگذارد، منابع نور و رفلکتور ها را جابجا کنید، با مدل خود مدام صحبت کنید باید محیطی پویا فراهم کنید از همه مهارت های ارتباطی خود استفاده کنید تا می توانید با بذله گویی لبخند را به چهره مدل خود هدیه کنید.

از مدل تمرینی خود اجازه انتشار عکس ها را بگیرید تا بتوانید خود را به عنوان عکاسی قابل مطرح کنید  اگر فکر می کنید مدل تمرینی شما چنین اجازه ای به شما نمی دهد بهتر است مدل دیگری انتخاب کنید چون لازم است بهترین کار های خود را به نمایش بگذارید یا به عنوان نمونه کار آنها را به مشتریان خود نشان دهید.

محل عکاسی بسیار مهم است می توانید در خانه عکس بگیرید یک استودیو عکاسی برای خود بخرید یا یک استودیوی عکاسی اجاره کنید با مدل تمرینی می توانید در خانه کار کنید این برای شروع می تواند خوب باشد اما وقتی که می خواهید به صورت حرفه ای کار خود را شروع کنید باید به خاطر داشته باشید یک استودیو عکاسی حرفه ای علاوه بر اینکه امکانات بیشتری در اختیار شما قرار می دهد تاثیرگذاری بیشتر روی مشتری دارد و یک استودیوی خوب نشان دهنده اعتبار بالای شماست.

ممکن است بخواهید در فضای آزاد عکس بگیرید در این هنگام ازدحام افراد می تواند تبدیل به مشکلی جدی شود بنابراین بهتر است جای خلوتی را انتخاب کنید و در هنگام ازدحام اقدام به عکاسی نکنید. بیشتر عکاسان حرفه ای پشت زمینه ای یکنواخت و محیطی خلوت را انتخاب می کنند و از شاخ برگ درختان و هر پناهی استفاده می کنند و از نور خورشید به همراه یک رفلکتور استفاده می کنند.

همیشه قبل از شروع نقشه عکاسی را بکشید  حتما آنها را روی کاغذ بیاورید موقعیت مدل، نور ها، دوربین و.. همه چیز را مشخص نمایید با مدل خود صحبت کنید نظر او را بپرسید او را برای قرار گرفتن در موقعیت های مختلف آماده کنید. همه کارهایی را که از لحظه آغاز تا پایان عکاسی انجام شود را یادداشت کنید. تا پس از پایان عکاسی چیزی از قلم نیفتاده باشد.

روند عکاسی را در دست بگیرید بسیار مهم است که سریع و با دقت عکس بگیرید و از مدل خود بخواهید از موقعیتی به موقعیت دیگر برود یا ژست خود را عوض کند و شما بدون معطلی اضافی عکس خود را بگیرید نباید مدل خود را خسته کنید نباید او را عصبی کنید از او بخواهید با ریتم حرکت کند و بدون معطلی عکس بگیرید

ممکن است مدل شما به گونه ای که می خواهید حرکت نکند و ژست های اشتباهی بگیرد در این هنگام باید عکاسی را متوقف کنید و  با صبر و حوصله او را راهنمایی کنید طوری با او رفتار نکنید که انگار حرف شما را نمی فهمد همانطور که گفتم نباید احساسات مدل خود را جریحه دار کنید چون این احساسات در عکس شما نمایان خواهد شد. همانطور که قبلا هم گفتم باید فضا را برای عکاسی آماده کنید باید مدام با او صحبت کنید وقتی ژست مناسبی می گیرد او را تشویق کنید.

در پایان باید بگویم برای موفقیت در عکاسی نباید خلاقیت را فراموش کنید گاه بد نیست قوانین عکاسی را زیر پا بگذارید شما که نمی خواهید یک سری عکس های کسل کننده بگیرید که خیلی زود قدیمی خواهند شد یک عکس خوب در ابتدا یک ایده خوب است.

منبع http://www.yadbegir.com

عکاسی1

عکاسی حرفه ای – استعداد هنری در برابر استعداد فنی

 

استعداد هنری و فنی

 به نظر می رسد اینها دو مقوله متفاوت هستند که در زمینه عکاسی اهمیت ویژه ای دارند و اگر خداوند به شما هر دو استعداد را بخشیده باشد شما می توانید یک عکاس حرفه ای باشید. و اگر هیچکدام از این استعداد ها را هم نداشته باشید نگران نباشید هنوز می توانید به عنوان عکاس حرفه ای از زندگی خود لذت ببرید. شاید فکر کنید چرا چنین حرفی می زنم خوب راستش را بخواهید خودم چنین تجربه ای داشته ام من هیچ کدام از این دو استعداد را نداشتم اما اکنون یک عکاس حرفه ای هستم!

من به استعداد هنری به عنوان یک توانایی نامریی نگاه می کنم با این توانایی می توان کاری کرد که همه چیز خوب به نظر برسد. من به این استعداد می گویم « چشم خوب »! همه ما این توانایی را داریم که نور مناسب  برای عکاسی را تشخیص دهیم اما گویی برخی با این استعداد متولد شده اند. آنها کسانی هستند که بیشترین شانس را برای موفقیت در این رشته دارند. همه کاری که باید انجام دهند این است که در باره کسب و کار عکاسی اطلاعات بیشتری بدست آورند. توانایی های خود را در زمینه هایی مانند برخورد با مشتری افزایش دهند و در عین حال سعی کنند از آخرین دستاورد های فناوری در زمینه عکاسی استفاده کنند که لازمه آن هم بدست آوردن دانش لازم در این زمینه است. این چنین افرادی هستند که همیشه در حرفه عکاسی خط شکن هستند. من همیشه گفته ام فقط یک درصد از همه عکاسان حرفه ای هستند که هر دوی این استعداد ها را با هم دارند. و فراموش نکنید که در مورد همه عکاسان حرفه ای صحبت می کنم حتی آنهایی که وارد جرگه عکاسی حرفه ای شده اند و شکست خورده اند.

اما نگران نباشید. حتی اگر شما یکی از این افراد پر استعداد نباشید احتمالا می توانید استعداد خود را پرورش دهید البته همانطور که گفتم احتمالاً! این همان چیزی است که برای من رخ داده است. من  هنگام کودکی هیچگاه در زمینه هنر موفق نبوده ام. نمی توانستم نقاشی کنم، حتی نمی توانستم لباس هایم را با هم ست کنم و هیچگاه به کارهای هنری علاقه مند نبوده ام. اما آن چیزی که همیشه مرا به سمت عکاسی سوق داده است سخت افزار آن است. هنوز به خاطر دارم که یکی از بزرگترین سرگرمی های من ایستادن در مقابل ویترین فروشگاهی بود که یک دوربین Canon مدل F-1 را به نمایش گذشته بود. این دوربین در آن زمان کمی بیش از یک دوربین معمولی بود. اما بعد از این که وارد مدرسه عکاسی شدم اوضاع کمی تغییر کرد. در آن زمان بود که فهمیدم بسیاری از اصول هنر آموختنی است. رعایت این اصول کم کم به عادت تبدیل می شوند و پس از مدتی وارد ناخودآگاه شما می شوند. و به صورت غریزی از بعضی چیزها خوشتان می اید و از بعضی چیز های نه. بنابراین حتی اگر استعداد هنری بالایی ندارید حداقل این امید هست که بتوانید چشم هنری خود را تقویت کنید و زیبایی یک کار هنری را تشخیص دهید. من دوستان زیادی دارم که با هم در همان مدرسه عکاسی تحصیل کردیم بسیاری از آنها مانند من از ابتدا این چشم هنر شناس را نداشتند. و البته برخی هم هرگز نتوانستند این توانایی را بدست آورند. البته باید مطمئن شوید مدرسه عکاسی که انتخاب می کنید از نظر هنری در سطح بالایی باشد.

یکی دیگر از استعداد های مرتبط با عکاسی استعداد فنی است یعنی عکاس بتواند با دوربین و تجهیزات عکاسی به بهترین شکل کار کند. شما باید کار کردن با دوربین، کامپیوتر و تجهیزات نورپردازی را یاد بگیرید. نه تنها باید کار کردن با آنها را بیاموزید بلکه باید بیشتر از یک فرد عادی در این کار ها مهارت کسب کنید و بتوانید با هر کدام به تنهایی کار های جالب توجهی انجام دهید. البته این استعداد را می توانید به خوبی تقویت کنید اما اگر به کار کردن با این تجهیزات علاقه مند باشید که دیگر محشر است. در مورد خودم باید بگویم واقعاً از کار کردن با دوربین لذت می برم و همیشه دوست دارم از آخرین فناوری های روز استفاده کنم. بعد از سال ها کار کردن با دوربین های مختلف اکنون مهارت زیادی در استفاده از آنها پیدا کرده ام. درباره نور پردازی باید بگویم نقاط ضعف هایی دارم و در حال کار کردن روی آنها هستم. و درباره کامپیوتر هم باید بگویم که چیزی در آن مرا به خودش جذب می کند. فکر کنم از این نظر من خوش شانس بوده ام.

امیدوارم با 1 درصدی که گفتم شما را نترسانده باشم اما به خاطر داشته باشید یک بازار برزگ در انتظار همه جور عکاسی است، از عکاسان خیلی خوب گرفته تا عکاسانی که در کار خود چندان هم قوی نیستند. و بیشتر آنها درآمد مناسبی به عنوان یک عکاس حرفه ای دارند. و فقط آن دسته ای که در کار خود واقعا خوب هستند می توانند از عکاسی سود قابل توجهی بدست آورند و از این طریق ثروتمند شوند. در حقیقت بازاری وجود دارد که در آن عکاسانی با سطح کاری متفاوت و مشتریان با خواسته ها و قدرت تشخیص متفاوت وجود دارند. به عنوان مثال ممکن است بخواهید عکاسی مانند آنی لبوویتز از شما عکس بگیرد اما برای پرداخت دستمزد او پول کافی نداشته باشید، پس باید عکاسی با قیمت کمتر پیدا کنید. این بدان معناست که شما در بازاری که عکاسان ارزان قیمت تری حضور دارند قرار دارید. و به عنوان یک عکاس هر چقدر کار شما بهتر باشد و هر چقدر مستعد تر باشید دستمزد بیشتری دریافت می کنید. این فقط قیمت نیست که ارزش کاری یک عکاس را تعیین می کند قوه ادراک مشتری او هم مهم است. در همه طبقات بازار عکاسی مشتریانی هستند که نمی توانند یک عکس فوق العاده خوب را تشخیص دهند. قبلا که در مورد چشم هنری صحبت کردیم قرار نیست مردم عادی هم این چنین دیدی نسبت به هنر داشته باشند. خوب این که بد نیست شما یک عکس ارزشمند می گیرید که آنها نمی توانند ارزش هنری آنرا درک کنند اما توان مالی پرداخت دستمزد شما را دارند! اما حرف آخر من این است به عنوان یک عکاس حرفه ای اگر در سطح متوسطی هستید هنوز هم می توانید در این زمینه به خوبی کار کنید و موفق باشید.

در کار خود پیشرفت کنید یا نابود خواهید شد!

 هر کسی برای اینکه بتواند کار خود را به خوبی انجام دهد باید به روز باشد و مرتب در حال تقویت مهارت های خود باشد. عکاسی هم از این قانون مستثنی نیست هر عکاسی باید استعداد ها و مهارت های خود را پرورش دهد و چشم هنری خود را تقویت کند این یک فرایند بی پایان است. اگر توانایی های خود را به عنوان یک عکاس حرفه ای پرورش ندهید متوجه می شوید عکاسانی که در سطح پایین تری از شما قرار داشتند اکنون از شما پیشی گرفته اند و حتی بازار شما را به خود اختصاص داده اند. من همیشه از اینترنت و وب سایت هایی عکاسی کمک می گیریم سعی می کنم با روش هایی که دیگر عکاسان استفاده می کنند آشنا شوم عکس ها آنها را با دقت نگاه می کنم از روزنامه ها ومجلات عکاسی اخرین کتاب هایی که در این زمینه نوشته می شود کمک می گیرم. شاید من هنوز جزو آن یک درصد از عکاسان حرفه ای نباشم اما همیشه در جهت رسیدن به این سطح از توانایی حرکت می کنم.

ترجمه: علی یزدی مقدم

منبع: پرفشنال فتوگرافی

عکاسی1

چهار نکته برای عکاسی با ارزش هنری بالاتر

 

وقتی هنرمندانه عکس می گیرید تصاویری منحصر به فرد و جالب خلق کرده اید. اما برای این که بهترین نتیجه را بگیرید باید از تکنیک های خاصی استفاده کنید. عکاسی هنری یکی از پر درآمد ترین شاخه های عکاسی است. و همه عکاسان حرفه ای دوست دارند در دوره هایی از عمر حرفه ای خود این نوع عکاسی را تجربه کنند. این نوع عکاسی بسیار مفید است و عکاسی به این روش هم مزایایی دارد که از آن جمله عکاسی مبتکرانه است. در این مقاله چهار نکته ارائه می شود که به شما کمک می کند عکس های هنری بهتری بگیرید.

از تنظیمات از پیش تعیین شده دوربین استفاده نکنید

وقتی که می خواهید عکس ها هنری بگیرید به نظر می رسد که ساده ترین کار استفاده از تنظیمات از پیش تعیین شده دوربین باشد اما لزوما بهترین نتیجه را به این روش به دست نخواهید آورد. می توانید دوربین را روی حالت sepia یا سیاه و سفید قرار دهید اما این کار ها را می توانید در کامپیوتر خود هم انجام دهید حتی فیلتر های مختلف را هم می توانید در برنامه ویرایش عکس خود اعمال کنید اما بازی کردن با زوم دوربین و تنظیمات مختلف نور و ISO می تواند جلوه های مختلفی بیافریند حتی می توانید از تنظیماتی که نباید استفاده کنید و نتایج را بررسی کنید تا عکسی متفاوت خلق کنید. درخشندگی زیاد همیشه هم بد نیست! کمی مات شدن قسمتی از تصویر می تواند پیامی را برساند، استفاده از تنظیمات عکاسی در شب برای عکاسی در میان روز هم تصویری کاری است که کسی در حالت عادی انجام نمی دهد خوب این به شما بستگی دارد تا چگونه با استفاده از این تکنیک ها تصویری هنری و متفاوت خلق کنید. فراموش نکنید که این دوربین است که در دستان شماست برای عکس هنری از محدودیت های دوربین خود بهره ببرید و آن را تبدیل به فرصت کنید!

خود را محدود نکنید

نباید با گرفتن عکس های با کیفیت پایین خود را محدود کنید. باید مطمئن شوید که با بالاترین کیفیت ممکن عکس می گیرید. اگر یک دوربین حرفه ای با کیفیت مناسب داشته باشید می توانید عکس های هنری با کیفیت مناسب بگیرید. این ویژگی به شما فرصت ایجاد عمق میدان دید بالا را می دهد.

از یک سیستم نور پردازی مناسب استفاده کنید.

نورپردازی برای همه انواع عکاسی فوق العاده مهم است. در نورپردازی هنری از نور، به اشکال مختلف استفاده می کنند تا عکس هایی منحصر به فرد و جالب توجه خلق کنند. عکس حرفه ای عکسی است که به وضعیت نور دقت بسیاری انجام شود که می تواند عکس هنری خلق کند.

تجربه

کلید گرفتن عکس های هنری، تجربه کردن است. سعی کنید تعداد زیادی عکس های متفاوت در وضعیت ها و شرایط مختلف بگیرید، با نور بازی کنید، دوربین را در وضعیت های مختلف قرار دهید و تنظیمات آن را تا جایی که ممکن است تغییر دهید آن قدر این کار را انجام دهید تا ببینید کدام یک بهترین تاثیر را دارند آنگاه است که سبک و روش خاص خود را برای عکاسی هنری به دست خواهید آورد. آنگاه است که عکس های شما شناسنامه کاری شما خواهند شد و همه، شما را با عکس هایتان خواهند شناخت نه فقط به عنوان یک عکاس حرفه ای بلکه به عنوان یک عکاس هنری!

ترجمه: علی یزدی مقدم

منبع تبیان

عکاسی1

۶ گام اولیه برای عکاسی به صورت حرفه‌ای

سلمان صحافی

در ساعت ۱۰:۰۰ روز ۳۰ام مهر ۱۳۹۳

در بخش:فارنت پلاس

- اندازه متن +

ما در عصری زندگی‌ می کنیم که عکاسی به صورت رایگان و بی‌نهایت در اختیار ما قرار گرفته‌است. این مساله برای یک عکاس هم خوب است و هم بد.

تبلیغات متنی

• 

  دانلود مستقیم از گوگل‌پلی

• 

  قطار وبگردی | لذت سفر در دنیای مجازی

• 

  دانلود و خرید آنتی‌ویروس

به این لحاظ خوب است که می‌توان مهارت‌های عکاسی را به راحتی و به سرعت فراگرفت. همچنین کیفیت بسیار بالایی با قیمت بسیار کم در اختیار است. از طرف دیگر، به این لحاظ بد است که تعداد زیادی عکاس، بدون توجه به ترکیب‌بندی اقدام به عکاسی کرده و از روی شانس گاهاً عکس‌های خوبی می‌گیرند.

عکاسی دستگرمی را کنار بگذارید و به صورت جدی شروع به عکاسی کنید.قبل از اینکه کلید شاتر را بفشارید از خود بپرسید؛ «قصد بیان چه چیزی را دارم؟ قصد تعریف چه داستانی را دارم؟». راه‌های بسیاری برای رسیدن به توانایی پاسخ به این سوالات وجود دارد. در این یادداشت شش گام برای نیل به این مقصود در برابر شما قرار می‌دهیم تا به مهارت عکاسی‌تان افزده شود، بدون توجه به اینکه از چه لنز یا چه دوربینی استفاده می‌کنید.

۱ . نور را ببینید

نور محیط خود را به دقت زیرنظر بگیرید، و فارغ از اینکه نور نرم (soft) یا نور سخت (hard) باشد، به تاثیر آن بر روی احجام، ساختمان‌ها و … دقت کنید. مساله مهم‌تر دقت به کیفیت و کمیت نور و همچنین قابلیت کنترل و یا ساختن آن توسط خودتان، بدون توجه به زمان است.

نور و تاثیر آن بر روی ساختمان‌ها و احجام اطراف خود را بنگرید.

وقتی به نور را با دقت بنگرید، هر جسمی در اطراف شما تبدیل به یک سوژه جذاب می‌شود.

۲ . با قانون‌های اولیه ترکیب‌بندی، به بینشی سریع دست یابید

راه‌های بسیاری برای داشتن دید و بینش با قابلیت ترکیب‌بندی سریع وجود دارد و همه آنها به تصمیمات شما قبل از فشردن دکمه شاتر مربوط می‌شود.

از نقطه فوکوس و عمق میدان استفاده کنید

یکی از راه‌های اصلی متمرکز کردن نگاه مخاطب بر روی سوژه موردنظر، فوکوس کردن روی آن و استفاده از عمق میدان مناسب است. با این کار نگاه مخاطب دقیقاً به جایی جلب می‌شود که می‌خواهید. فوکوس کردن روی سوژه و ترکیب‌بندی تنها کسری از ثانیه زمان‌ می‌برد. باید کمی به این مساله فکر کنید تا بتوانید سریع‌تر تصمیم گرفته و به ترکیب‌بندی‌های قدرتمند‌تری برسید.

از نقطه فوکوس و عمق میدان برای جلب کردن نگاه مخاطب به سوژه مورد نظرتان استفاده کنید.

خطوط راهنما

مساله‌ای که بسیار نادیده گرفته می‌شود، قدرت خطوط راهنما در متمرکز کردن نگاه مخاطب در عکس است.

از خطوط راهنما در عکس‌های خود بهره بگیرید.

قانون یک سوم‌ها

محل قرارگیری سوژه اصلی در کادر، یکی از مهم‌ترین تصمیماتی است که عکاس به هنگام گرفتن عکس باید بگیرد و این بستگی به نوع ترکیب بندی دارد که عکاس بکار خواهد بست. البته استفاده بیش از حد از قانون یک‌سوم‌ها توصیه نمی‌شود، اما در صورت کارکرد ، از آن استفاده کنید.

در صورت کارکرد قانون یک ‌سوم‌ها، از آن استفاده کنید.

هر زمان که خواستید از قانون یک‌سوم‌ها تخطی کنید، ولی برای تخطی از آن باید دلیل داشته‌باشید.

از رنگ‌ها استفاده کنید

همانطور که از نقطه فوکوس برای متمرکز کردن نگاه استفاده می‌شود، استفاده از رنگ‌ها نیز ابزاری بسیار قدرتمند برای عکاسی است. حالت معکوس آن نیز صدق می‌کند؛ از آنجایی که رنگ‌ها نگاه را به سمت خودشان جلب می‌کنند، گاهی اوقات با سیاه و سفید کردن عکس، می‌توانید تاثیر ناخواسته آنها را از بین برده و عکس خود را قدرتمند‌تر کنید.

فضای منفی

استفاده هوشمندانه از فضای منفی ، باعث قدرتمند‌تر شدن عکس شده و همچنین باعث تاکید بیشتر بر روی سوژه که در فضای مثبت قرار می‌شود.

استفاده از فضای منفی بر تاثیر عکس می‌افزاید.

الگو

الگوهای تکرار شونده را دیده و از آن استفاده کنید و یا درحالتی بهتر به دنبال شکستن آن باشید.

الگو‌های تکرار شونده را دیده و آنها را بشکنید.

حتماً با عکس‌های قدرتمندی مواجه خواهید شد که به صورت توامان از چند روش برای بهتر کردن ترکیب بندی خود استفاده کرده‌اند. مانند این عکس که از الگوی تکرار شونده، خطوط راهنما، قانون یک سوم‌ها و همچنین رنگ برای جلب توجه نگاه مخاطب خود به سوژه مورد نظرش استفاده می‌کند.

۳ . کم هم زیادی است

یادبگیرید که با خارج کردن عناصر غیر ضروری از کادر، به عکس‌های قدرتمند برسید. یکی از چیزهایی که در کار اغلب هنرآموزان عکاسی مشاهده می‌شود،‌وجود عناصر بسیار زیاد در کادر آنها است.آنچه که در هنگام عکاسی از کادر خارج می‌کنید، تعیین کننده خوب یا خراب شدن عکس است. راه ساده را انتخاب کنید؛ عادت کنید که هنگام عکاسی کادر را برش بزنید.

برای رسیدن به یک عکس خوب، نیازی نیست که سوژه شما به صورت تمام و کمال در کادر باشد. تمرین کنید که هنگام عکاسی کادر را برش بزنید. استفاده از لنزهای ثابت به این امر کمک می‌کند.

کم هم زیادی است. مانند مینیمالیست‌ها فکر کنید و به تاثیر عکستان بیافزایید.

۴ . نزدیک‌تر شوید و کادر را پر کنید

اجسام، حتی معمولی‌ترین آنها، وقتی در کادری تنگ و بسته قرار می‌گیرند بسیار جذاب‌تر به نظر می‌آیند. به سوژه نزدیک شوید. فکر می‌کنید باز هم می‌توانید به آن نزدیک‌تر شوید؟ پس نزدیک‌تر شوید.

کادر خو را پر کنید.

نزدیک‌تر و بازهم نزدیک‌تر شوید.

۵ . با کادر خود کار کنید

سعی کنید با پرسپکتیو‌های متفاوت عکاسی کنید. از زاویه پایین و از زاویه بالا عکاسی کنید. با سربالا و سرپایین کردن دوربین خود، به تحرک عکس بیافزایید.

از زاویه بالا یا زاویه پایین عکاسی کنید. زاویه همطراز چشم چندان جذاب به نظر نمی‌رسد.

۶ . به پسزمینه عکس دقت کنید

بستن کادر و حذف کردن عناصر مزاحم چند لحظه بیشتر طول نمی‌کشد. همچنین تغییر جا و زاویه برای حذف و یا پنهان کردن این عناصر چند ثانیه بیشتر زمان نمی‌برد. اما این مساله بسیار حیاطی و الزامی است.

اگر در این عکس، گلدان‌های پس زمینه درست بالای سر مرد می‌افتادند، عکس به طور کلی نابود می‌شد. اما همان جابجایی مختصر باعث دوری از این خطر شده‌است.

دفعه بعد که با دوربین خود بیرون رفتید،‌ سعی کنید قبل از گرفتن عکس کمی فکر کرده و به این بیاندیشید که قرار است از چه چیزی و چگونه عکاسی کنید. مگر اینکه با سوژه‌ای متحرک و فرار طرف هستید، مانند یک رویداد ورزشی، پرنده در حال پرواز و … .

به زودی این قوانین ترکیب‌ بندی ملکه ذهن شما می‌شود. می‌توانید عکسی را ترکیب بندی کنید، بدون اینکه به قوانین ترکیب بندی فکر کنید. با بالا رفتن توانایی‌های عکاسی در شما، دید عکاسی به ناخودآگاه شما وارد شده و به آثار شما زیبایی می‌بخشد.

digital-photography-school

منبع    http://farnet.ir 

عکاسی1

نکاتی مهم در خرید دوربین دیجیتال

توسط : simin-bala

 

دوربین‌های دیجیتال موجود در بازار، کار انتخاب و خرید یک دوربین دیجیتال مناسب را برای خریدارانی که فرصت چندانی برای تحقیق و مقایسه مدل‌های مختلف ندارند، دشوار کرده است.
فروشندگان گاهی حتی اجازه لمس و مشاهده از نزدیک دوربین‌ها را هم به مشتریان نمی‌دهند و با بی‌حوصلگی، تنها اعداد و ارقام و اصطلاحاتی را پشت سر هم تحویل مشتری می‌دهند و به او می‌قبولانند که دوربین آنها بهترین دوربینی است که در بازار پیدا می‌شود. بسیاری از مشتریان هم پول امکانات و ویژگی‌هایی را می‌پردازند که ممکن است هرگز به آنها احتیاج نداشته باشند.

Megapixel
مهم‌ترین عاملی که در تبلیغات تولیدکنندگان و بازار گرمی فروشندگان دوربین‌های دیجیتال به آن اشاره می‌شود،‌ عددی است که همراه با واحد مگاپیکسل نشان داده می‌شود. آنچه از آن با عنوان مگاپیکسل یاد می‌شود، در واقع تعداد پیکسل‌های موجود در هر عکس است.
بسیاری از مشتریان تصور می‌کنند هر چه مگاپیکسل دوربینی بیشتر باشد، آن دوربین بهتر است؛ اما لزوماً این طور نیست. دوربینی که مگاپیکسل بالایی داشته باشد، اما کند و لاک پشتی عمل کند، تبدیل به وسیله‌ای اعصاب خرد کن می‌شود. با چنین دوربینی شما صحنه‌های زیادی را از دست می‌دهید و عکس‌هایی که می‌گیرید، اغلب چند ثانیه بعد از لحظه مورد نظر را نشان می‌دهند.
مهم‌ترین نکته هنگام خرید دوربین دیجیتال نه به دوربین که به خود شما بر می‌گردد؛

عکس‌ها را برای چه کاری می‌گیرید؟
اگر عکس‌ها را فقط برای ذخیره کردن روی کامپیوتر و سی‌دی و دی‌وی‌دی می‌گیرید و از آنها در اینترنت استفاده می‌کنید، یک دوربین سه مگاپیکسلی هم کار شما را راه می‌اندازد. اما اگر قصد چاپ عکس‌ها‌یتان را دارید، موضوع فرق می‌کند و بستگی مستقیم به اندازه‌ای دارد که می‌خواهید عکس‌ها را در آن اندازه چاپ کنید.
یک قابلیت دیگر عکس‌هایی که با دوربین‌های با مگاپیکسل بالاتر گرفته می‌شود، امکان انتخاب بخشی از تصویر یا Crop کردن آن است، این طوری می‌توانید تنها بخش یا بخش‌های مورد نظرتان را از یک عکس انتخاب و آن را چاپ کنید. به طور کلی، عکس‌های دارای وضوح تصویر (رزولوشن) دو مگاپیکسل را می‌توان تا اندازه 18*13 سانتیمتر، عکس‌های سه مگاپیکسلی را تا اندازه 25*20 سانتیمتر و عکس‌های 4 مگاپیکسلی را تا اندازه 40*30 سانتیمتر بدون افت کیفیت چاپ کرد.
البته کیفیت عکس‌های یک دوربین، تنها به مگاپیکسل آن بستگی ندارد و رابطه مستقیمی با نوع و کیفیت سنسور حساس به نور دوربین (ccd) و لنز آن دارد. تولیدکنندگان معروف دوربین‌های دیجیتال، به ویژه آنهایی که از دیرباز در کار تولید دوربین‌های آنالوگ بوده‌اند، از حس‌گرها و لنزهای با کیفیت‌تر و البته گران‌تری بر روی دوربین‌هایشان استفاده می‌کنند و همین مساله موجب می‌شود گاهی کیفیت عکس‌های یک دوربین دیجیتال با مگاپیکسل پایین‌تر، بالاتر از عکس‌های دوربین دیگری باشد که مگاپیکسل بالاتری هم دارد.

زوم چند X؟
به هیچ وجه گول اعدادی را که با آب و تاب فراوان در مورد زوم دیجیتال دوربین به شما می‌گویند، نخورید و هنگام خرید تنها به زوم اپتیکال آن توجه کنید.
دوربین‌های ارزان قیمت، معمولاً امکان زوم اپتیکال ندارند. زوم اپتیکال همان بزرگ‌نمایی لنز و همراه با جلو و عقب رفتن لنز است که موجب تغییر فاصله کانونی لنز می‌شود. اما زوم دیجیتال در فاصله کانونی لنز تغییری ایجاد نمی‌کند و با هر بار زوم، بخش کوچک‌تری از سنسور دوربین برای بزرگ‌نمایی عکس انتخاب می‌شود. درست مثل این است که با استفاده از ابزار "زوم" برنامه‌های گرافیکی، روی یک عکس در کامپیوتر زوم کنیم. به همین دلیل است که عکس‌هایی که با زوم بالای دوربین‌های دیجیتال گرفته می‌شود، کیفیت مناسبی ندارد و به خصوص چاپ آنها هم چنگی به دل نمی‌زند.
یک دوربین دیجیتال اتوماتیک معمولی با لنزی حدود 20-8 میلی‌متر معادل 35-120 میلی‌متر در دوربین‌های 35 میلی‌متری و زوم اپتیکال 3x یا سه برابر برای کاربران معمولی،‌انتخاب مناسبی است.

اندازه، وزن
وزن و اندازه دوربین‌ دیجیتال یکی از مواردی است که سازندگان دوربین‌ها در مورد آن با هم رقابت می‌کنند. دوربین سنگین و جاگیر نسبت به دوربینی که در جیب جا می‌شود، تعداد روزهای بیشتری را در طاقچه و کمد اتاق می‌گذارند.

فوکوس دستی
گاهی اوقات در فوکوس خودکار دوربین‌های دیجیتال، اختلال به وجود می‌آید، مثلاً مواقعی که خطوط عمودی یا افقی منظم و موازی زیادی در تصویر وجود داشته باشد در این مواقع استفاده از فوکوس دستی به کمک کاربران می‌آید. فوکوس دستی از آن دسته امکاناتی است که برخی کاربران ممکن است هرگز از آن استفاده نکنند.

حافظه
دوربین‌های دیجیتال معمولی همراه با 8 مگابایت حافظه داخلی یا کارتی به همین ظرفیت به فروش می‌رسند که چنین حافظه‌ای تنها گنجایش ذخیره حدود 10 عکس را دارد.
بیشتر دوربین‌های دیجیتال از یکی از سه نوع حافظه
 CF (Compact Flash)، SM (Smart Media) یا MS (Memory Stick) استفاده می‌کنند که فرق چندانی با هم ندارند. اگر دوربین انتخابی شما از کارت‌های حافظه CF هم پشتیبانی کند، تنوع و ارزانی این کارت‌ها هم به مزایای دوربین شما اضافه می‌شود.

باتری
دوربین دیجیتال یکی از پر مصرف‌ترین دستگاه‌های الکترونیکی است که با باتری تغذیه می‌شود. باتری‌های مورد استفاده در دوربین‌ها، انواع مختلفی از قبیل NICD, NIMH و Lilon یا باتری‌های قلمی و نیم قلمی معمولی است.
بعضی از دوربین‌ها تنها از باتری‌ها و شارژرهای اختصاصی خودشان استفاده می‌کنند که گران قیمت و کمیاب و بعضاً نایاب هستند. بهتر است دوربینی را انتخاب کنید که از باتری‌های قلمی قابل شارژ معمولی هم پشتیبانی کند. اگر باتری و شارژر دوربین انتخابی شما اختصاصی خودش است، تحقیق کنید که آیا نمایندگی‌ها و دفاتر خدمات پس از فروش این دوربین، باتری آن را به طور مجزا می‌فروشد یا نه.

فیلم و صوت
بعضی از دوربین‌ها می‌توانند فیلم هم بگیرند، اما کیفیت فیلم آنها و همچنین مدت زمان فیلمی که بر روی کارت حافظه ذخیره می‌شود ممکن است خیلی مورد استفاده شما نباشد. اگر دوربین فیلم‌برداری خانگی دارید، این قابلیت دوربین‌های دیجیتال زیاد به دردتان نخواهد خورد.
منوها و تنظیمات
محل قرار گرفتن کلیدها و طراحی منوی تنظیم دوربین موضوع مهمی است. آیا تنظیم رزولوشن، زوم، فلاش، دیافراگم و مشاهده و مرور عکس‌های گرفته شده در دوربین انتخابی شما به راحتی و سریع انجام می‌شود؟

White balance
به طور ساده، وایت بالانس یا "تراز سفیدی" مشخص می‌کند که در یک تصویر، چه چیز سفید و با توجه به آن، چه چیزی سیاه کامل است. با توجه به مشخص شدن این دو رنگ آن گاه رنگ‌های طیف میان این دو رنگ مشخص می‌شود. به همین دلیل است که مثلاً عکس‌هایی که داخل یک اتاق و با نور معمولی یک لامپ تنگستن یا مهتابی گرفته اید، ممکن است زرد یا آبی به نظر بیاید.
دوربین‌ها حالت‌های مختلف وایت بالانس در محیط‌های نوری مختلف را از هوای آفتابی و ابری تا زیر نور لامپ مهتابی، فلاش و تنگستن گرفته به طور پیش گزیده در خود ذخیره دارند. اما آنهایی که امکان تنظیم وایت بالانس دستی یا Custom را هم عرضه می‌کنند، کامل‌تر و بهترند.

مانیتورهای LCD
حالا دیگر تمام دوربین‌های دیجیتال دارای صفحات LCD هستند که برای نمایش هم زمان تصویر یا مرور عکس‌های گرفته شده به کار می‌رود. برخی از آنها زیر نور شدید آفتاب یا لامپ کارایی چندانی ندارد و برخی هم هنگام نمایش تصویر، از بغل دچار اعوجاج می‌شوند.
LCDهایی که می‌توان آنها را با زاویه چرخاند، به گرفتن عکس‌های خلاقانه از زوایای مختلف کمک می‌کند. منظره‌یاب اپتیکی (Optical Viewfinder) هم، هرچند که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما مواقعی که باتری دوربین در حال ته کشیدن است، استفاده از آن و خاموش کردن LCD می‌تواند کارساز باشد.

مدهای عکاسی آماده
مدهای آماده، نظیر پرتره، ورزشی، منظره، شب و ماکرو، به عکاسان مبتدی امکان گرفتن عکس‌های بهتر با تنظیمات مناسب‌تر می‌دهد. در این حالت‌ها، دوربین به طور خودکار برای عکس‌برداری در شرایط انتخاب شده، آماده می‌شود.
مدهای اولویت شاتر و دیافراگم و جبران نوری از جمله کاربردی‌ترین مدهای آماده دوربین‌هاست.

ISO
در دوربین‌های آنالوگ، تغییر ISO یا حساسیت فیلم به نور، تنها با تعویض فیلم مقدور بود. اما در دوربین‌های دیجیتال به راحتی با تغییر ISO می‌توان حساسیت به نور را کم و زیاد کرد. این قابلیت به ویژه هنگام عکاسی بدون فلاش در محیط‌های کم نور کارایی دارد.
همانند فیلم ها که با حساسیت‌های مختلف نوری عرضه می‌شود، در بسیاری از دوربین‌های دیجیتال هم شما می‌توانید ISO مجازی آنها را برای افزایش حساسیت دوربین جهت عکاسی در نور کم تنظیم کنند. داشتن ISO قابل تنظیم برای شرایطی که فلاش مناسب یا کارآمد نیست، ضروری است.

امکان نصب فلاش خارجی
اگر فلاش کوچک و داخلی دوربین نیاز شما را برطرف می‌کند و برنامه‌ای برای استفاده از فلاش‌های خارجی بر روی دوربین‌تان ندارید، می‌توانید از امکان و قابلیت نصب فلاش خارجی روی دوربین‌تان صرف نظر کنید.

تاخیر شاتر
بعضی از دوربین‌های دیجیتال زمان نسبتاً زیادی را تا آماده شدن برای گرفتن عکس بعدی تلف می‌کنند. این مشکل را تنها با امتحان دوربین مورد نظرتان می‌توانید امتحان کنید؛ البته اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید و به فروشنده‌ای برخورد کنید که اجازه دهد به دوربین داخل ویترین مغازه‌اش دست بزنید.

منبعویکی پدیا

عکاسی1

 

حالت پرتره:

 

آیکن حالت پرتره
وقتی شما حالت پرتره را انتخاب می کنید، دوربین شما به شکل خودکار روزنه دیافراگم را باز می کند یعنی عدد دیافراگم کوچکی را انتخاب می کند.شاید این سوال برای شما پیش بیاید که دلیل این اتفاق و این عملکرد دوربین شما چیست؟! دلیلش کاملا روشن است،با این کار عمق میدان کاهش پیدا می کند زیرا در عکس های پرتره شما نیاز به یک بک گراند تار (خارج از فوکوس) دارید تا سوژه با قرار گرفتن در فوکوس از پس زمینه جدا شود و به خوبی مخاطب را جذب کند.

 

حالت پرتره در شرایطی که شما قصد عکاسی از یک سوژه یا شیء واحد و تنها را داشته باشید بهترین عملکرد را خواهد داشت زیرا سوژه را کاملا واضح نشان می دهد، به شکلی که نظر بیننده را جلب کند.البته اگر از این حالت برای سوژه های انسانی استفاده می کنید بهتر است شانه و سر سوژه ها را در کادر قرار دهید و از قرار دادن تمام قد سوژه ها در کادر اجتناب کنید تا نتیجه ای بهتر را به دست بیاورید.

 

همچنین اگر با استفاده از این حالت در حال عکاسی از سوژه انسانی بودید و خورشید نیز در کادر شما و یا پشت سوژه ها وجود داشت بهتر است از فلاش دوربین تان استفاده کنید تا با استفاده از نور پر کننده از قرار گرفتن صورت سوژه ها در سایه و تیره شدن آن ها جلوگیری کنید.

 

حالت ماکرو:

 

آیکن حالت ماکرو
حالت ماکرو این اجازه را به شما می دهد که بیشتر به سوژه ی خود نزدیک شوید و یک عکس بسته از نمای نزدیک یا اصطلاحا کلوز آپ بگیرید.این حالت برای عکس برداری از گل ها، حشرات و اشیای کوچک دیگر بسیار مناسب و کارآمد است.قابل ذکر است دوربین های دیجیتال مختلف با توجه به امکانات و خصوصیات شان، در حالت ماکرو توان و قابلیت متفاوتی از خود به نمایش می گذارند و حداقل فاصله فوکوس آن ها متفاوت خواهد بود.

 

معمولا این فاصله بین ۲ تا ۲۰ سانتی متر خواهد بود.زمانی که شما از حالت ماکرو استفاده می کنید به این نکته توجه داشته باشید که انجام فوکوس در فاصله ی کوتاه سخت تر است زیرا عمق میدان کاهش چشم گیری پیدا می کند و گاها تا چند میلی متر نیز می رسد! سعی کنید دوربین تان و سوژه ای که قصد عکس برداری از آن را دارید به شکل موازی در یک خط قرار دهید، اگر به هر دلیلی نتوانید این کار را انجام دهید به احتمال قوی مقدار زیادی از عکس شما خارج از فکوس خواهد بود.

 

شما قطعا به این نکته پی خواهید برد که در این حالت بهتر است از فلاش دوربین تان استفاده نکنید، زیرا به دلیل فاصله بسیار کوتاه دوربین و به طبع فلاش دوربین تان نسبت به سوژه می تواند موجب سوختن سوژه در عکس و یا اصطلاحا اُور اکسپوز شدن آن شود.در آخر باید یادآور شویم که استفاده از سه پایه در این حالت می توانید بسیار کارآمد و مفید باشد، زیرا در عکس های ماکرو معمولا عمق میدان بسیار کم است و کوچک ترین حرکتی در دوربین می تواند باعث خارج شدن سوژه شما از محدوده فوکوس شود و نتیجه دلخواه را حاصل نکند.

 

حالت منظره یا چشم انداز:

 

آیکن حالت منظره

حالت منظره یا چشم انداز دقیقا در نقطه ی مقابل و متضاد حالت پرتره قرار دارد.در این حالت دوربین روزنه دیافراگم را می بندد یعنی عدد دیافراگم بیشتری را انتخاب می کند تا مطمئن شود اکثر و یا تمام آنچه در صحنه ی کادر شما وجود دارد در حالت فوکوس قرار می گیرد، به عبارت دیگر در این حالت دوربین عمق میدان زیاد و گاها بی انتهایی را به شما می دهد تا تمام آنچه در کادر شما وجود دارد فوکوس شود.

 

این حالت برای عکاسی از صحنه ها و کادرهای عریض، مخصوصا صحنه هایی که در آن نقاط جذاب و موردنظر در فاصله های متفاوتی از دوربین قرار دارند بسیار مناسب است.گاهی ممکن است در زمان استفاده از این حالت دوربین شما برای جبران کردن روزنه باز دیافراگم از سرعت شاتر پایینی استفاده کند، به همین دلیل پیشنهاد می کنیم هنگام استفاده از این حالت از سه پایه استفاده کنید و یا دوربین خود را در جایی قرار دهید که از ثابت بودن آن مطمئن باشید.

 

حالت ورزشی:

 

آیکن حالت ورزشی
حالت ورزشی برای عکس برداری از سوژه های متحرک استفاده می شود، البته در بعضی از دوربین ها نام این حالت اکشن است.از این حالت می توان برای عکس برداری از هر شیء متحرکی استفاده کرد، از انسان های در حال ورزش گرفته تا سگ و گربه و حیوانات مختلف که در حال دویدن یا فرار کردن هستند.

 

عملکرد حالت ورزشی به این شکل است که با بالا بردن سرعت شاتر، سوژه ی متحرک را ثابت یا اصطلاحا فریز می کند.البته از این حالت می توانید برای پیاده سازی تکنیک پنینگ نیز استفاده کنید، به این شکل که نقطه ی فوکوس را از قبل تنظیم نموده و همراه سوژه دوربین را با سرعتی متناسب با سرعت سوژه حرکت دهید، نتیجه ای که حاصل می شود به بیننده این حس را القا می کند که سوژه ثابت است اما محیط اطرافش در حال حرکت است!

 

البته این کار و انجام درست این تکنیک نیاز به تمرین بسیار دارد و قطعا در نخستین گام شما موفق نخواهید شد نتیجه مطلوب را به دست بیاورید.

 

حالت شب:

 

آیکن حالت شب
این حالت واقعا جذاب است و شما می توانید به طرق مختلف از آن استفاده کنید و عکس هایی با رنگ های خیره کننده و جذاب ثبت نمایید.حالت شب برای عکس برداری در محیطی ست که نور کمی دارد.در این حالت دوربین سرعت شاتر را کاهش می دهد تا بتواند جزئیات پس زمینه را دریافت کند و همچنین از شلیک فلاش برای روشن کردن پیش زمینه و جداسازی آن از پس زمینه استفاده می کند.

 

اگر از این حالت استفاده می کنید بهتر است یک سه پایه را به کار بگیرید، در غیر این صورت پس زمینه عکستان تار می شود، البته شما می توانید از این حالت استفاده کرده و پس زمینه عکس تان را تعمدا تار نمایید، مخصوصا اگر در شرایطی باشید که در پس زمینه نورهای متفاوت و زیادی وجود داشته باشد استفاده از این حالت می توانید نتیجه ای جذاب را خلق کند.به همین دلیل در مهمانی هایی که دارای رقص نور هستند معمولا از این حالت استفاده می شود.

 

حالت فیلم برداری:

 

آیکن حالت فیلم برداری
این حالت دوربین شما را از یک دوربین عکس برداری به یک دوربین فیلم برداری تبدیل می کند.اکثر دوربین های دیجیتال جدید حالت فیلم برداری را دارند و در این حالت ضمن فیلم برداری به ضبط صداها نیز می پردازند.

 

البته قطعا کیفیت فیلم برداری آن ها پایین تر از دوربین های استاندارد فیلم برداری ست، اما این حالت در شرایطی که شما به سوژه ای برخورد می کنید که دیگر گرفتن یک عکس برایتان کفایت نمی کند و باید از آن فیلم بگیرید، بسیار کارآمد خواهد بود.البته به یاد داشته باشید ذخیره فیلم نسبت به عکس فضای بیشتری در کارت حافظه دوربین تان اشغال می کند.

آنچه در بالا ذکر شد حالاتی ست که امروزه در اکثر دوربین های دیجیتال موجود است، اما در گذشته حالات دیگری نیز وجود داشته که در زیر به شرح تفضیلی آن ها می پردازیم:
حالت پانورامیک: این حالت برای گرفتن عکس های پانوراما بوده و این اجازه را میداده که با چسباندن چند عکس به هم، یک عکس پانوراما تولید کنید.

 

حالت برفی: این حالت کمک می کرد تا نور زیادی که از برف بازتاب می شود آسیبی به عکس نرساند و در عکس تاثیر منفی ای نگذارد.

 

حالت آتش بازی: برای عکس برداری از صحنه های آتش بازی و صحنه هایی که آتش در آن وجود داشت استفاده میشده.

 

حالت کودکان و حیوانات خانگی: برای عکس برداری از سوژه های متحرک استفاده میشده و عملکردی شبیه به حالت ورزشی داشته است.

 

حالت زیر آب: عکس برداری در زیر آب شرایط نوری مخصوص به خود را دارد که گویا این حالت مخصوص این نوع از عکس برداری بوده.

 

حالت ساحلی: برای عکس برداری در محیط های پرنور مانند سواحل استفاده میشده است.

 

حالت برگ درختان: این حالت اشباع رنگ را افزایش می داد و باعث میشد رنگ ها جسورانه تر در عکس ثبت شوند.

 

حالت های نیمه اتوماتیک
حالت تقدم دیافراگم:
این حالت در دوربین های دیجیتال با حرف A یا عبارت AV نشان داده می شود.این حالت در حقیقت نیمه اتوماتیک یا به عبارت دیگر نیمه دستی است.در این حالت شما عدد دیافراگم را مشخص می کنید و دوربین به شکل خودکار بقیه تنظیمات از جمله سرعت شاتر،ایزو و تراز سفیدی را با عدد دیافراگمی که مشخص کرده اید هماهنگ می کند.

 

این حالت زمانی به کمکتان خواهد آمد که شما نیاز دارید عمق میدان را خودتان مشخص نمایید (معمولا برای سوژه های بی حرکت که نیازی به تنظیم دستی سرعت شاتر ندارند استفاده می شود).

 

اگر عدد دیافراگم بالاتری را انتخاب کنید به این معنی ست که روزنه دیافراگم بسته تر است و نور کمتری به حسگر می رسد و عمق میدان بیشتری دارید (مقدار بیشتری از صحنه در فوکوس خواهد بود) و دوربین شما سرعت شاتر پایین تری را انتخاب می کند، اما اگر عدد دیافراگم پایینی را انتخاب کنید همه چیز بر عکس می شود، یعنی روزنه دیافراگم باز تر است و نور بیشتری به حسگر می رسد و شما عمق میدان کمتری خواهید داشت و به طبع دوربین سرعت شاتر بالاتری را انتخاب می کند.

 

حالت تقدم شاتر:
این حالت در دوربین های دیجیتال با حرف S یا عبارت TV نشان داده می شود.این حالت شباهت زیادی به حالت تقدم دیافراگم دارد، با این تفاوت که این بار شما سرعت شاتر را مشخص می کنید و دوربین بقیه تنظیمات را با آن هماهنگ می سازد.

 

از این حالت زمانی استفاده کنید که نیاز به کنترل دستی سرعت شاتر دارید، برای مثال اگه بخواهید از اجسام متحرک یا صحنه های ورزشی عکس برداری کنید نیاز به سرعت شاتر بالا دارید تا حرکت را تثبیت یا فریز نمایید.در سوی دیگر شاید شما بخواهید حرکت یک سوژه را نشان دهید و یا شیء ای را در حالت بلار ثبت کنید مانند عکاسی از یک آبشار، در این حالت شما باید سرعت شاتر پایینی را انتخاب نمایید.همچنین در شرایط نور کم شما باید از سرعت شاتر پایین تر استفاده کنید.

 

حالت کاملا دستی:
این حالت معمولا در دوربین های دیجیتال با حرف M که مخفف عبارت Manual است نمایش داده می شود.حالت تمام دستی مخصوص حرفه ای هاست،در این حالت شما کنترل کامل بر تمامی تنظیمات دوربین تان خواهید داشت و باید برای تنظیم دیافراگم،سرعت شاتر،ایزو و… فکر کنید و آن ها را به شکل هماهنگ و مکمل تنظیم نمایید.

 

کار کردن با این حالت این امکان را به شما می دهد که دقیقا همان عکسی را که می خواهید ثبت نمایید.البته شما باید قبل از استفاده از این حالت، طرز کار آن و قوانین و روابط مربوط به دیافراگم،شاتر،ایزو،تراز سفیدی و … را آموخته باشید.

 

به دلیل مشکلات و سختی ای که در استفاده از این حالت است اغلب دارندگان دوربین های دیجیتال ترجیح می دهند از حالت های اتوماتیک و یا نیمه اتوماتیک استفاده کنند.البته نباید فراموش کنیم که عکاسان حرفه ای در اکثر مواقع از حالت تمام دستی استفاده می کنند.
منبع:gooyait.com

عکاسی1

آشنایی با حالات پیشفرض دوربین های دیجیتال

مجموعه: متفرقه اينترنت و كامپيوتر

 

نتایج یک تحقیق در میان گروهی از دارندگان دوربین های دیجیتال نشان داده است که اکثریت این افراد از حالت اتوماتیک دوربین هایشان استفاده می کنند و حتی تعداد زیادی از آن ها نمی دانستند که دوربین حالتی به غیر از حالت اتوماتیک دارد!

 

این واقعیت نسبتا تلخی ست که این روزها جامعه عکاسان با آن رو به روست،بسیاری از افراد صرف داشتن یک دوربین دیجیتال خود را عکاس معرفی می کنند و گمان می کنند با استفاده از حالت اتوماتیک می توان تمام مشکلات را حل نمود و این حالت  پاسخگوی تمام نیاز هایشان خواهد بود.

 

اما حقیقت ماجرا چیز دیگری ست که بسیار متفاوت از این عقیده و عمل این عده ی کثیر است.آن چه می تواند یک عکاس حرفه ای را از یک عکاس آماتور تمییز دهد قطعا استفاده از همین حالت های پیشفرض دوربین های دیجیتال است.

 

یک عکاس حرفه ای به هیچ وجه نیاز و جبری برای استفاده از حالت پیشفرض ندارد بلکه می تواند از حالت تمام دستی دوربین استفاده نماید و در کوتاه ترین زمان ممکن به نتیجه ی مطلوب برسد.البته نباید فراموش کرد این حالات پیشفرض که محبوب ترین آن ها حالت اتوماتیک است برای عکاسان آماتور واقعا کارآمد است و وجود این تنظیمات پیشفرض در دوربین ضروری ست.زیرا بسیاری از افراد بنا بر دلایل مختلف قادر به کار حرفه ای با دوربین عکاسی نیستند و یا علاقه به عکاسی حرفه ای ندارند.در این مطلب سعی بنده بر این است که تمام حالات پیشفرض دوربین های دیجیتال را به شکل کامل برای شما شرح دهم.

حالات پیشفرض دوربین های دیجیتال

 

اولین و محبوب ترین حالت،حالت اتوماتیک:
به نظر من اصلا نیازی به شرح و توضیح این حالت نیست (بنظر می رسد اکثر دارنده گان دوربین های دیجیتال از آن استفاده می کنند).وقتی شما دوربین را در حالت اتوماتیک قرار می دهید یعنی قضاوت را بر عهده ی دوربین تان می گذارید.در این حالت دوربین با توجه به داده هایی که دریافت می کند سعی می کند بهترین تنظیمات اعم از سرعت شاتر،دیافراگم،ایزو،تراز سفیدی، فکوس،فلاش و… را اعمال کند.

 

بعضی از دوربین ها این اجازه را به شما می دهند که در حالت اتوماتیک بتوانید از فلاش استفاده نکنید و بعضی دیگر هم همچین امکانی ندارند و اگر دوربین تشخیص دهد که باید از فلاش استفاده شود شما نمی توانید مانع از آن شوید.این حالت در بسیاری از موقعیت ها و وضعیت های عکاسی نتایج قابل قبولی به شما ارائه می دهد و به همین دلیل محبوب ترین حالت پیشفرض دوربین های دیجیتال به شمار می رود.

 

اما همواره به یاد داشته باشید که در این حالت شما اطلاعاتی از محیط و شرایطی که در آن قرار دارید به دوربین نمی دهید و خود دوربین اطلاعات را از محیط دریافت می کند،به همین دلیل دوربین مجبور است با توجه به داده هایی که در اختیار دارد حدس بزند که شما چه عکسی و چه نتیجه ای را انتظار دارید و به همین دلیل طبیعتا این احتمال وجود دارد که دوربین اطلاعات را ناقص دریافت کند و یا حدسی که در رابطه با سلیقه و هدف مد نظر شما می زند اشتباه باشد و این حالت نتواند کارایی مناسبی داشته باشد.

 

قابل ذکر است در بعضی از شرایط حالات دیگر پیشفرض می توانند کارآمد تر و بهتر از حالت اتوماتیک عمل کنند و سطح بیشتری انتظارات شما را برآورده سازند.

منبعhttp://www.beytoote.com

عکاسی1

اندازه عکس

دراکثر دوربينهای ديجيتال امکان عوض کردن اندازه عکس وجود دارد . اين اندازه معمولا" به واحد پيکسل بيان می شود ،1920×2560،1200×1600،960×1280 و يا 480×640 ، هرچه اندازه قطع عکس را کوچک تر انتخاب کنيد ، می توانيد تعداد عکسهای بيشتری را روی کارت حافظه ذخيره کنيد . يک عکس کوچک باعث می شود که ارسال آن ازطريق e-mail ساده تر وسريع تر صورت گيرد . اما از طرف ديگر اين نوع عکس ها ، مناسب چاپ در قطع بزرگ نيستند .


کيفيت عکس

عکس در فرمت غير فشرده ، فضای زيادی را اشغال خواهد کرد . اگر شما کيفيت پايين تری برای عکس انتخاب کنيد می توانيد اندازه فايل خود را با کمک برنامه های فشرده سازی کوچک کنيد . البته در حالت فشرده کردن فايل مقداری از اطلاعات عکس حذف می شوند . کيفيتهای عادی عکس عبارتند از استاندارد ، نرمال ، خوب و RAW به معنی خام . حالت RAW که بهترين کيفيت عکس را ارائه می کند ، فرمت غير فشرده عکس است که مخصوص دوربينی که با آن کار می کنيد ، است .




وضوح عکس

دوربين می تواند وضوح عکس را جهت نشان دادن جزئيات بيشتر افزايش دهد . اين مسئله را با فوکوس کردن مخلوط نکنيد ، اينها دو مقوله جدا از هم هستند . اگر خطوط مرزی ( لبه هاي) سوژه سخت وغير ظريف باشند ، جزئياتی کمتر در عکس ديده می شوند . در حالت عادی ، قبل از اينکه عکس در کارت حافظه ضبط شود ، مقداری لبه های آن واضح تر می شوند .


تعادل نور سفيد

چشم انسان به طور اتوماتيک به انواع نورهای موجود خود را تطبيق می دهد . يک صفحه کاغذ سفيد را چشم ما چه در زير نور آفتاب وچه در زير نور لامپ های خانه سفيد می بيند .

برای دوربينهای ويدئو و يا دوربينهای عکاسی ديجيتال ، بايد معادل نور سفيد را روی آنها تنظيم کرد . اين بدين معنی است که روش دوربين برای ثبت رنگهای مختلف بايد طوری تنظيم شود که رنگ سفيد يا خاکستری سوژه هم به طور خنثی درروی عکس به رنگ سفيد يا خاکستری ظاهر شوند .

حالت رنگ

بعضی از دوربينها دارای قابليت عکاسی در حالت رنگ های مختلف مثل سياه وسفيد ، غلظت رنگ بالا ويا پايين ويا تون قهوه ای رنگ معروف به سپيا ((Sepia هستند .




حساسيت به نور

در دوربينهای معمولی که با فيلم کار می کنند و دراين کتاب دوربينهای آنالوگ ناميده می شوند ، می توان حساسيت فيلم را مناسب نوع فيلمی که به کار می بريد ، انتخاب وتنظيم کرد . هرچه حساسيت فيلم پايين تر باشد ، دانه هايی که روی فيلم هستند ريزتر و جزئيات زيادتری از سوژه در عکس ثبت می شوند . واحد حساسيت فيلم به ISO بيان می شود که ترکيبی از سيستم آمريکايی ASA وسيستم آلمانی DIN است . مثلا" 400/27˚ ISO واحدی برای نمايش فيلم با حساسيت 400 ايزو است .

دريک دوربين عکاسی ديجيتال بايد ديد که کارخانه سازنده آن چه حساسيتی را برا ی آن مدل درنظر گرفته است. هر اندازه ای که دوربين برای آن تنظيم و ساخته شده باشد، همه عکسها بر مبنای آن حساسيت گرفته خواهند شد. حساسيت برای يک سنسور نوری CCD به صورت ISO بيان می شود. حساسيت سنسور نوری در دوربين های ديجتال کمپکت معمولا" 100 ايزو است. بعضی از دوربينها دارای قابليت تغيير ايزو يا حساسيت فيلم از طريق تقويت سيگنالهای الکترونيکی هستند. اين کارکرد باعث می شود که حتی در زير نور ضعيف هم بتوان عکاسی کرد ولی عکسی که شما دريافت خواهيد کرد، دارای برفک و پارازيت خواهد بود.


کار روی عکسها درون دوربين

دوربين ديجيتال در حقيقت کامپيوتر کوچکی است که با آن نه تنها می توان عکس گرفت ، بلکه می توان در سازماندهی و نشان دادن عکسها هم از آن استفاده کرد. امکانات موجود در دوربينهای مختلف فرق می کنند در زير چند نمونه مرسوم آنها آورده می شوند.


ذخيره عکسها در پوشه های مختلف

يک کارت حافظه دوربين می تواند دهها و بلکه صدها عکس را در خود جای دهد. در بسياری مواقع ، بهتر است که عکسها را در پوشه ها ی مختلف کارت ذخيره کرد. مثلا" فرض کنيم که می خواهيد به يک مسافرت دور اروپا برويد و از شهرهای چند کشور مختلف ديدن کنيد. از طريق سازمان دادن و درست کردن پوشه های مختلف و جای دادن عکسها درون آنها، راحت تر می توانيد به خاطر بياوريد که کدام عکس را در چه محلی انداخته ايد. به اين طريق، نمايش دادن عکسها هم کار راحت تری خواهد بود و هر زمان که تصميم به نمايش عکس های شهر مشخصی بگيريد، می توانيد بلافاصله و سريع به پوشه شهر مربوطه برويد.


تنظيم نامگذاری عکسها

بعضی از دوربينها از نامگذاری استاندارد استفاده می کنند، يعنی يک فايل عکس را با يک حرف و سه يا چهار شماره نامگذاری می کنند . زمانيکه ارقام تمام شدند، مجددا" دوربين از صفر شروع می کند. بعضی ديگر از مدلها به محض اينکه کارت حافظه جديد را در آن می گذاريد، کنتور شماره عکس صفر می شود و شماره ها از نوع شروع می شوند. در اينگونه مدلها زمانيکه عکسهای خود را از دوربين به کامپيوتر منتقل می کنيد، خطر اين وجود دارد که عکسهای هم نام سابق حذف و عکسهای جديد جايگزين آنها شوند. به اين دليل حتما" کنترل کنيد که آيا، دوربين شما می تواند شماره پشت سر هم به عکسها بدهد ، بدون اينکه کنتور آن صفر شود يا نه. يک راه مناسب جهت مقابله با اين خطر، اين هست که عکسها را در پوشه های خاص خود ذخيره کنيد و همه عکسهای قديمی و جديد در يک پوشه ذخيره نشوند.


حذف کردن عکسها

عکسهای ناجور و نامطلوب را می توانيد بلافاصله پس از رويت پاک کنيد. هم چنين می توانيد در پايان يک روز همراه با عکاسی ، عکسها را يک به يک رويت کنيد و آنهايی را که نمی خواهيد، پاک کنيد. به اين طريق می توانيد، جا برای عکسهای جديد خود ايجاد کنيد.


محافظت کردن عکسها

جهت اينکه اشتباها" عکسی را پاک نکنيد، می توانيد عکس يا عکسهای مطلوب و مورد نظر را محافظت کنيد.

کارکردهای ديگری هم روی بعضی از دوربينها وجود دارند، که با مطالعه دفترچه دوربين خود می توانيد به وجود آنها پی ببريد. بعضی از اين کارکردها عبارتند از :

* گذاشتن صدا و يا فيلم متحرک در دوربين و دسترسی به آنها

* مطالعه جزئيات عکس از طريق بزرگ کردن تمام يا قسمتهايی از عکس

* نمايش اطلاعات مربوط به تنظيمات عکس (شاتر و ديافراگم)

* نمايش اتوماتيک عکسها

* علامت گذاری و مشخص کردن عکسهايی که بايد چاپ شوند.

 

منبع خبر کتاب ساده درباره عکاسی ديجيتال نوشته : آستريد هوگ لند ترجمه : رحيم دانايی

عکاسی1

نور سنجی
برای گرفتن عکس دقيق و درست ، بايد مقدار مشخص و درستی نور به گيرنده نوری برسد. مقدار نور لازم، يا از طريق دوربين و يا به طور دستی تنظيم می شود که در اين حالت شما خودتان اندازه شاتر و ديافراگم را تنظيم می کنيد. خيلی از دوربينها اين امکان را به شما می دهند که نورسنجی را خودتان انجام دهيد.


نورسنجی ماتريسی

در اکثر عکسها نورسنجی بر مبنای کل عکس صورت می گيرد و نور تمام سطح عکس اندازه گيری می شود و نوردهی برای عکس بر مبنای ميانگين نور دريافتی انجام می شود. اين نوع نورسنجی به نورسنجی چند نقطه ای هم مشهور است.


نورسنجی نقطه ای

زمانی که اختلاف نور در نقاط مختلف عکس بسيار است، بهتر است که نور سنجی را از يک نقطه به خصوصی از عکس که مورد نظر هست و اهميت بيشتری دارد ، انجام داد. اين روش به نورسنجی نقطه ای مشهور است. در اين روش فقط نوری که در مرکز چشمی دوربين ديده می شود، اندازه گيری می شود.

در نورسنجی نقطه ای می توانيد دقيقا" مانند فوکوس کردن، مرکز چشمی دوربين را روی قسمتی از سوژه که مهم است، نشانه گيری کرده و مقدار نور را اندازه گيری کنيد. سپس می توانيد نوردهی را قفل کنيد، اين کار را با نيمه فشار دادن شاتر دوربين انجام می دهيد. سپس کادر عکس خود را مشخص کنيد و عکس دلخواه تان را بگيريد.



نورسنجی مرکزی

در نورسنجی مرکزی ، نور تمام محوطه اندازه گيری می شود ولی تاکيد بيشتر بروی نقطه مرکزی عکس ميباشد .


گول خوردن نورسنج دوربين

از طريق ترکيب شاتر کوتاه يا طولانی مدت با ديافراگم باز يا يسته ، دوربين مقدارنور را طوری تنظيم می کند که شما بتوانيد دريک روز تاريک پاييز به خوبی روز آفتابی تابستان عکس بگيريد .اما اگر سوژه عکس شما بسيار روشن يا بسيار تاريک باشد ، نورسنج دوربين شما می تواند خيلی راحت گول بخورد وخود رابرای اندازه ای اشتباه تنظيم کند .


تصحيح يا جبران نوردهی

اگر دوربين شما دارای کارکرد تصحيح نوردهی باشد ، می توانيد ازاين امکان جهت تاباندن نوربيشتر يا کمتر به سنسور نوری استفاده کنيد . کارکرد تصحيح نوردهی در عکاسی وسيله کمکی بسيار خوبی برای شرايط نوری نامناسب ويا مواقعی که سوژه عکس فوق العاده تيره و يا روشن است ، می باشد .


حالت اتوماتيک

درخيلی از دوربين ها تنظيم اندازه شاتر وديافراگم به طور خودکار از طرف دوربين انجام می شود ، اما در عين حال می توان از حالتهای تقدم شاتر و يا تقدم ديافراگم ، هم جهت عکاسی در حالت اتوماتيک استفاده کرد. اين بدين معنی است که شما يک سرعتی برای شاتر خود انتخاب می کنيد وکارانتخاب وتنظيم ديافراگم را به دوربين واگذارمی کنيد و يا برعکس . استفاده ازاين امکانات برای به دست آوردن عمق ميدان بيشتر ، حذف پس زمينه متحرک و يا منجمد کردن حرکت در عکس می تواند به کار رود .


اصلاح ديجيتالی عکس در دوربين

عکس ديجيتال عبارت از ارقام صفر ويک است که می توان به طريق الکترونيکی اندازه آنها را کم و زياد کرد . اين بدين معنی است که بلافاصله بعد ازاينکه اطلاعات مربوط به عکس در سنسور نوری ثبت ومشخص شد ، می توان اين اطلاعات را اديت يا تصحيح کرد . اينکه چه کارکردهايی دراين رابطه وجود دارند ودست شما چقدر باز است ، بستگی به مدل دوربين دارد ودر هر دوربينی فرق می کند . بنابراين جهت اطلاع از امکانات دوربين خود دراين زمينه به دفترچه راهنمای آن مراجعه کنيد .
منبعhttp://www.afrangdigital.com

عکاسی1

صفحه LCD

فقط در دوربينهای عکاسی ديجيتال وجود دارد. اين نوع چشمی با همکاری لنز دوربين، کادری که در عکس ظاهر خواهد شد را نشان می دهد. با استفاده از صفحه LCD می توان نه تنها متدی را که در بالا در مورد آن شرح داديم (يعنی فوکوس کردن) را انجام دهيد ، بلکه می توانيد ببينيد که عکس چگونه خواهد افتاد و مثلا" عکس چقدر روشن و يا تيره ظاهر خواهد شد. روی صفحه LCD معمولا" اطلاعات مربوط به تنظيماتی که در هنگام گرفته شدن عکس استفاده خواهند شد، مثل شاتر و اندازه ديافراگم هم نمايش داده می شوند.

در يک دوربين تک لنزی انعکاسی تصويری که درون چشمی آن مشاهده می شود، از درون لنز و يک سری آينه عبور می کند تا به پنجره چشمی در پشت دوربين می رسد. از اين رو چشمی اين گونه دوربينها ، کادر عکس را دقيقا" نشان داده و بعضی مواقع هم اطلاعات ديگر ، مثل سرعت شاتر و ديافراگم را در آن می توان مشاهده کرد.

شاتر

اندازه سرعت بر حسب ثانيه يا کسری از ثانيه بيان می شود. اين اندازه معمولا" همراه با درجه باز بودن ديافراگم بيان می شود تا مقدار مشخص نوری که گيرنده نوری بايد دريافت کند را مشخص کند. اما از اين اندازه برای تاثير حرکت در عکس هم استفاده می شود.

برای سرعتهای شاتر طولانی تر از ثانيه و جهت احتراز از لرزش دست، بايد از سه پايه و يا ساير وسايل ثابت نگهداشتن دوربين استفاده کنيد. حتی اگر همه کارها به طور اتوماتيک در دوربين شما انجام می شود، باز هم بهتر است که قبل از گرفتن عکس کنترلی در مورد سرعت شاتر بکنيد تا بدانيد که عکس شما با چه سرعتی گرفته می شود.


ديافراگم

ديافراگم اغلب در لنز جای دارد. اندازه باز بودن ديافراگم همراه با سرعت شاتر، مقدار نوری که به گيرنده نوری می رسد را تنظيم می کنند. رقم پايين تر در ديافراگم به معنی بازتر بودن ديافراگم است. برای هر پله يا گامی که ديافراگم کاهش پيدا می کند ( يعنی رقم ها افزايش پيدا می کنند) مقدار نوری که به داخل دوربين راه پيدا می کند، نصف می شود. ديافراگم 8/2 دو برابر ديافراگم 4 نور به داخل دوربين وارد می کند.

اندازه ديافراگم بازتر (رقمهای کوچک تر) همچنين باعث می شود تا عمق ميدان عکس کاهش پيدا کند. اين بدين معنی است که تصوير فقط در محدوده کمی به صورت واضح ديده خواهد شد و قبل و بعد از اين منطقه، تصوير سوژه تار خواهد بود. عمق ميدان کمتر را می توان در موارد مشخصی به کار برد ، مثلا" زمانی که عکس شخصی را می خواهيم از پس زمينه متحرک آن جدا کنيم.


لنز

در يک دوربين قطع کوچک که از فيلم mm 36×24 استفاده می کند، يک لنز mm 50 لنزی نرمال به حساب می آيد. اين لنز نه تصوير را بزرگتر و نه کوچکتر می کند. لنزی که باعث می شود موضوع عکس بزرگتر شود به لنز تله مشهور است که فاصله کانونی آن بيشتر از mm 50 است و اگر موضوع عکس کوچکتر از اندازه طبيعی آن شود، آن لنز ، لنزی وايد است. لنزهای با فاصله کانونی متغير به لنز زوم مشهور هستند.

در لنز نرمال، فاصله کانونی برابر اندازه قطر کادر نگاتيو است. دوربين ديجيتال دارای گيرنده نوری يا سنسوری است که اندازه آن خيلی کوچکتر از قطع يک فيلم است. از اين رو لنز نرمال در دوربين ديجيتال کوچکتر از لنز نرمال در دوربينهای سنتی قطع کوچک است. فاصله کانونی لنز، معمولا" در دوربينهای ديجيتال معادل فاصله کانونی لنزهای دوربينهای قطع کوچک در نظر گرفته می شود.

زوم ديجيتال : دوربينهای ديجيتال دارای هر دو نوع زوم اپتيک و ديجيتال هستند. زوم ديجيتال به معنی اين است که دوربين به طريق الکترونيکی و ديجيتالی يک تصوير را بزرگ می کند. اما در اين حالت عکس نمی تواند دارای اطلاعاتی بيشتر از آن چيزی که زوم اپتيک عرضه می کند ، باشد. از اين رو کيفيت زوم ديجيتال بسيار پايين تر از زوم معادل اپتيک است. جهت بزرگ کردن يک عکس می توانيد از يک نرم افزار تصويری ، بعد از برداشتن عکس استفاده کنيد.




فلاش

حتی دوربينهای کوچک و ساده هم، امروزه مجهز به فلاش هستند. ميدان روشن کردن فلاشهای ثابت روی دوربينها محدود است ( بين 5/0 تا 3 متر ، جهت اطلاع دقيق به دفترچه دوربين خود مراجعه کنيد) اما اين فلاش برای فاصله های کم و کوتاه در يک محيط سربسته کفايت می کند.

کاهش خطر قرمزی چشم: فلاش ها معمولا" روی يک دوربين کوچک در کنار لنز قرار گرفته اند. اگر کسی که عکس او گرفته می شود، مستقيما" به دوربين نگاه کند، نور فلاش منعکس شده از برخورد به سرخرگهای شبکيه چشم باعث قرمز شدن چشم فرد در عکس خواهد شد که پديده چشم قرمز مشهور است. برای مقابله با بروز اين پديده ، فلاش می تواند قبل از گرفتن عکس، نوری از خود بيرون بدهد ، در اين هنگام به دليل نور بيشتر، مردمک چشم خود را جمع می کند و سپس فلاش زده می شود. از اين رو يک فاصله و وقفه ای بين هنگاميکه شاتر فشارداده می شود و زمانيکه عکس گرفته می شود، بوجود می آيد. در اين فاصله ، ممکن است مدل عکاسی شما خسته شود و قيافه ديگری به خود بگيرد که در عکس ظاهر شود.

از آنجايی که اکثر نرم افزار های تصحيح عکس دارای ابزارهايی برای تصحيح قرمزی چشم هستند، پس فلاشهای تاخيری شايد دارای امتياز منفی بيشتری باشند و مشکلات بيشتری توليد کنند.


فلاش حذف سايه ها: از فلاش می تواند حتی در زير نور شديد خورشيد، برای از بين بردن سايه ها و کم کردن کنتراست استفاده کرد. اگر شما بخواهيد از فلاش جهت پر کردن سايه ها استفاده کنيد، بايد آنرا برای اين کار تنظيم کنيد. در اين حالت هر بار که عکسی بگيريد، به طور اتوماتيک يک بار فلاش زده می شود.
منبعhttp://www.afrangdigital.com

عکاسی1

استفاده از دوربين

عکاسی کردن با دوربين ديجيتال ، در لحظه ای که دکمه شاتر دوربين را فشار می دهيد، تفاوت چندانی با لحظه ای که شاتر دوربين آنالوگ را فشار می دهيد، ندارد.

بزرگ ترين اختلاف در قبل از انداختن عکس است که در دوربينهای ديجيتال می توانيد کنترل و تنظيم کنيد که عکس چگونه بيفتد و بعد از گرفتن عکس بتوانيد مستقيما" عکس را ببينيد، روی آن کار کنيد و تغييراتی اعمال کنيد و يا آنها را چاپ کنيد. توضيحاتی که در ادامه می آيند، در مورد اکثر دوربينها صدق می کنند.


قسمتهای مختلف دوربين

بزرگ يا کوچک ،ارزان يا گران، ساده يا پيشرفته ، در همه حالات يک دوربين از اين قسمتها تشکيل شده است: چشمي، شاتر، ديافراگم، لنز، نورسنج و در مورد خيلی از دوربينها فلاش . برنامه های آماده ای که در دوربين هستند تا تصميم بگيرند که قسمتهای مختلف دوربين چگونه با يکديگر به طور اتوماتيک کار کنند، يک امری عادی در دوربينهای امروزی هستند. توانايی انجام تغييرات دستی در دوربينها، امروزه تبديل به نکته ای مهم و مثبت شده که قيمت بيشتری را به قيمت اصلی دوربين اضافه می کند.


چشمی يا منظره ياب

خيلی از دوربينهای کمپکت ديجيتال و آنالوگ دارای پنجره کوچکی هستند که فرد عکاس می تواند با ديدن از ميان آن کادر و اجزا درون آن ، عکس خود را مشخص نمايد.

اين پنجره کوچک که به چشمی يا منظره ياب دوربين معروف است معمولا" در کنار لنز قرار دارد. چيزی که به عنوان تصوير از درون چشمی دوربين مشاهده می کنيد ، تصويری تقريبی از نظر کادر يا عکس نهايی است. اختلاف در تصوير چشمی و تصوير نهايی به خطای پارالکس معروف است.

زمانيکه مسئله کادر دقيق سوژه مهم باشد، مثل عکاسی کلوزآپ، صفحه LCD دوربين ديجيتال کمک بزرگی در اين مسئله است ، چرا که گيرنده نوری دقيقا" آن چيزی را که می بينيد، عکس خواهد گرفت.
شما می توانيد منطقه فوکوس را با نشانه گرفتن دوربين به طرف سوژه طوری انجام دهيد که مستطيل منطقه فوکوس در نقطه ای از عکس واقع شود که می خواهيد فوکوس را روی آن انجام دهيد. تکمه شاتر را مقدار کمی به پايين فشار دهيد ، دوربين در اين حالت فاصله تا سوژه را اندازه می گيرد و لنز را فوکوس می کند. در حالتيکه تکمه شاتر کماکان تا نيمه به پايين فشار داده شده است، کادرعکس خود را هم انتخاب می کنيد.منبعhttp://www.afrangdigital.com

عکاسی1

از سنسور نوری به کارت حافظه

در يک دوربين دیجیتال که با فيلم کار می کند، عکس بر روی همان وسيله ای ثبت می شود که بعدا" نگهداری خواهد شد، يعنی فيلم نگاتيو يا اسلايد. دوربين ديجيتال با کمک گيرنده نوری خود يا سنسور، عکس را ثبت می کند. بعد از آن عکس يه يک وسيله ذخيره حقيقی تر انتقال پيدا می کند، يعنی يک کارت حافظه و پس از آن گيرنده CCD از محتوی خود تخليه می شود.

زمانيکه اطلاعات مربوط به عکس به کارت حافظه انتقال پيدا می کند، اندازه های آنالوگ ولتاژ سلولهای نوری تبديل به اعداد ديجيتال می شوند. کلمه ديجيتال از کلمه لاتينی digitus به معنی انگشت می آيد. اين بدين معنی است که با انگشتان اعداد را حساب کنيم تا اينکه عدد را به شکل رقم آن بيان کنيم.


انواع مختلف دوربينهای دیجیتال

دستگاه های چند منظوره

دوربينهای ديجيتالی وجود دارند که هم تلفن همراه هستند و هم می توانند موزيک در فرمت MP3 را پخش کنند و هم يک دوربين ويديويی هستند و به وسيله آنها شما می توانيد در اينترنت داخل شويد و يا با آنها يک e-mail بفرستيد، و چه کار ديگری از آنها توقع داريد؟ اشکال مختلف دستگاه های کوچک با دوربينهای ديجيتال امروزه در حال گسترش هستند.


دوربينهای اتوماتيک يا کمپکت

اصطلاح کمپکت Compact در مورد دوربينها زمانی مورد استفاده واقع می شود که لنز و بدنه دوربين در يک واحد پيوسته قرار داشته باشند.

اين نوع دوربينها انواع و اقسام مدلها از کوچک " ببينيد و عکس بگيريد" تا مدلهای بزرگ تر که مانند دوربينهای بزرگ با امکانات اتوماتيک و قابليت های تنظيم دستی هستند، وجود دارند.


دوربينهای پيشرفته دیجیتال

اين نوع دوربينهای دیجیتال از قطعات جدا از هم تشکيل شده اند که اغلب عبارت از يک بدنه دوربين به همراه تعدادی لنز است. دوربينهای پيشرفته ديجيتال تا کنون از گران ترين دوربينها بوده اند. اين امر بستگی دارد به پيشرفته بودن و قابليت کار کردن سريع و اتوماتيک آنها و همچنين اين نکته که دوربينهای پيشرفته، دارای سنسور يا گيرنده نوری قوی هستند که درجه وضوح بالاتر و کيفيت بهتری از عکس را در مقايسه با دوربين کمپکت، عرضه می کنند. اغلب خريداران اين نوع دوربينها عکاسان حرفه ای هستند که با سرمايه گذاری روی اين دوربين ها می توانند از امکانات ساده تصحيح و رتوش عکس استفاده کنند ، مثل عکاسان مطبوعات.

دوربينهای ديجيتال و آنالوگ معمولا" می توانند از لنزها و لوازم جانبی يکديگر استفاده کنند.

منبعhttp://www.afrangdigital.com

عکاسی1

آشنایی با عکاسی ديجيتال و کارکرد دوربین دیجیتال

فرستنده مطلب : مدیر سایت

گرفتن عکسهای اوليه با دوربين ديجيتال تازه خريداری شده کار سختی نيست. اندازه ديافراگم، شاتر، فاصله و فوکوس همگی به طور خودکار انجام می شوند. اما ممکن است جهت ادامه کار علاقمند به استفاده از کارکردهای پيشرفته دوربين و انجام تغييرات دستی روی آن باشيد. اين کارکردها ميتوانند چيزهايی در پشت منوهای ظاهری و نقاط پوشيده باشند. اگر کسی عادت به کار کردن با کامپيوتر نداشته باشد، انتقال عکسها به کامپيوتر و چاپ کردن آنها روی کاغذ زحمت و دردسر بزرگی خواهد بود

طرز کار کردن دوربين ديجيتال

در دوربينهای ديجيتال يک سنسور حساس به نور به نام CCD وجود دارد که کار فيلم را انجام می دهد. اين سنسور از فتو سل های بسيار ريز حساس به نور تشکيل شده است، زمانی که عکس می گيريد هر کدام از اين فتو سل ها به تناسب مقدار نوری که دريافت می کنند، دارای بار الکتريکی می شوند.
اندازه مساوی سه رنگ قرمز، سبز و آبی باعث بوجود آمدن نور سفيد می شود. هرگاه اين تعادل بين رنگها به هم بخورد، باعث بوجود آمدن نور رنگی می شود. اکثر سنسورهای عکس طوری طراحی شده اند که هر کدام از فتوسلها فقط يک رنگ اصلی را ثبت کنند. دو سوم اطلاعات مربوطه به رنگ عکس در دوربين بر پايه حدس زدن دوربين قرار داد.


مگاپيکسل

فتوسلهای سنسور عکس را پيکسل هم می گويند. اکثر دوربينهای ديجيتال دارای سنسورهايی به اندازه 2/3 تا 2/10 مگاپيکسل هستند. هر چه تعداد پيکسلها بيشتر باشد، عکس دارای جزئيات بيشتری خواهد بود و از اين رو می توان آنرا با کيفيت خوب در اندازه بزرگتری چاپ کرد.
سنسورهای عکس در دو مدل (Charge -Coupled Device) CCD و يا (Complementary Metal Oxide Semiconductor) CMOS هستند.

منبع http://www.afrangdigital.com

عکاسی1

چگونه عکاس شویم – بخش اول: آشنایی با دوربین و تجیهزات جانبی

علی چاوشی در ۱۵ - آذر - ۱۳۹۲

 چگونه عکاس شویم

در این مجموعه مقالات بطور مختصر در باره عکاسی ، از خرید دوربین تا رسیدن به یک عکس خوب ( شامل اصول عکاسی و نکات مهم ) صحبت خواهیم کرد.

 

سلام به همه دوستان خوب و همراهان در دانشکده پیک وان

در این بخش از مقالات دانشکده پیک وان برایتان نکانی را مطرح و عنوان می کنم که دانستن برخی از آنها شما را برای رساندن به یک عکاس خوب و موفق نزدیک می کند . البته شاید کم و بیش برخی از این نکات را دانسته و به کار می بنندید ولی دوباره مطالعه کردن خالی از لطف نخواهد بود.

۱- چه دوربینی باید بخرم ؟ در جواب باید گفت این به خود شما بر می گردد که دوست دارید در کدام شاخه از عکاسی کار کنید همانطور که می دانید عکاسی شاخه های زیادی دارد (مستند ٫ هنری ٫ تبلیغاتی ٫ صنعتی ٫ خبری ٫ علمی و … ) خوب اگر بدانید که بیشتر در کدام بخش فعال خواهید بود شاید الزامی برای صرف هزینه برای تهیه یک دوربین های گران قیمت و با کار آیی های ویژه نداشته باشید .

در کل دوربین ها به دو دسته تقسیم می شوند

الف ) دوربین های کوچک (کامپکت ) این گونه دوربین ها معمولا بصورت خودکار و اتوماتیک هستند استفاده از آنها راحت بوده و به سادگی می توان از آنها در همه جا استفاده کرد ابعاد و اندازه های کوچکی دارند و قیمت ارزانتر و کمتری نسبت به نوع دوم دارند.

ب ) دوربین های تک عدسی انعکاسی (SLR ) یا (DSLR) این دوربین ها این امکان را به عکاس می دهد که بتواند تنظیمات دوربین را خود انتخاب کند و دست عکاس را برای خلق و ایجاد عکس های هنری و حرفه ای باز می گذارد . این دوربین ها به گونه ای ساخته می شوند که می توان برای آنها ابزار و سایل گوناگونی را مورد استفاده قرار داد مانند سه پایه و لنز های مختلف و فیلترها ….

۲- آیا به سه پایه و یا تک پایه نیاز خواهم داشت ؟

جواب بله است . استفاده از یک تیکه کاه خوب و ثابت و مطمن در کیفیت عکس های شما بسیار موثر است فرقی هم نمی کند که از کدام گروه دوربین استفاده می کنید . در برخی از موارد بخصوص زمانی که در اتاق و سالن و … مکانی که نور مناسب وجود ندادر شما مجبور هستید از زمان نوردهی  بیشری برای عکاسی استفاده کنید بطور حتم بر روی دست و ثبت ارتعاش های بدن و دست در کیفیت عکس شما تاثیر بسیار بدی خواهد گذاشت پس بهتر است به فکر تهیه یک سه ‍پایه و یا تک پایه برای خود باشید.

۳- کیف دوربین و وسایل نظافت دوربین و لنز :

بطور حتم وقتی برای عکاسی به بیرون از منزل می روید نیاز به کیف و یا یک وسیله مناسب برای قرار دادن دوربین و یا لنزهای خود احتیاج پیدا خواهید کرد . شما بسته به میزان وسایل و اندازه و بزرگی و کوچکی آنها می توانید از کیف ویا کوله ‍شتی و یا چمدان های که برای این منظور ساخته شده است استفاده نماید . لارم نیست که توضیح دهم که از چه برند و مارکی استفاده کنید ولی این را به یاد داشته باشید که هر کدام را که تهیه می کنید باید جا و اندازه مناسب و کافی داشته باشد بطوریکه نه بسیار تنگ باشد که فشار به دوربین و لنز ها بیاورد و یا بقدری گشاد باشد که لوازم عکاسی ما به هر سمت پرتاب شوند .

 

بهتر است به منظور تمیز کردن لنز دوربین چه کامپکت و یا تک عدسی از ‍پارچه و محلول های تجاری موجود در بازار استفاده کنیم چون استفاده از دستمال های معمولی و کاغذی باعث ایجاد خراش های ریز بر روی لنز و سنسور دوربین خواهد شد و از کیفیت و عملکرد آنها به مرو می کاهد همینطور به هیج عنوان از آب دهان و یا بخار بازدم برای پاک کردن لنز و یا سطح سنسور دوربین خود استفاده نکید چراکه باعث ایجاد لکه بر روی آنها خواهد شد.

۴- انتخاب لنز مناسب :

اگر از دوربین ها نوع اول استفاده می کتید اختیار با شما نیست فقط در هنگام خرید دوربین می توانید برند دوربین و یا نوع لنز خود را انتخاب کیند چراکه دوربین های کامپکت دارای لنز سر خود و ثابت بوده و امکان تغییر در آنها وجود ندارد ولی کمپانی های سازنده آنها را به گونه ای می سازند که از دامنه واید تا  تله در آنها وجود داشته باشد از بازه ( ۱۸ تا ۲۰۰ میلیمتر).

در دوربین های SLR  یا DSLR که این امکان را می دهند که بتوانیم از لنز با فاصله کانونی های مختلفی استفاد کنیم و بسته به نوع و رشته عکاسی می توانیم آنها را خریداری نمایم برای مثال

– لنز با فاصله کانونی کوتاه تر و مانند ۱۷ ٫ ۲۴ ٫ ۲۸ ٫ ۳۵ میلیمتری لنز های واید (عریض ) محسوب شده و بیشتر برای عکاسی از مناظر و طبیعت مورد استفاده قرار می گیرند

لنز با فاصله کانونی بلند تر مانند ۷۰ ٫ ۸۰ ٫ ۱۲۴ ٫ ۱۳۵ ٫ ۲۰۰ و ….  لنزهای تله (بسته) محسوب شده و بیشتر برای عکاسی که نیاز به جزییات بیشتر و بزرگنمایی داریم استفاده می شود

 البته در نظر داشته باشید که لنز با فاصله کانونی ۵۰  میلیمتری لنز استاندار و شاخص برای دوربین های ۳۵ میلیمتری می باشد. لنز های تخصصی برای برخی از رشته ای عکاسی ساخته شده است مانند ماکرو گرافی که بسته به نوع آنها دارای بزرگ نمایی های گوناگون بوده  و یا لنز های بالای ۶۰۰ میلیمتر برای عکاسی از حیات وحش و اجرام آسمانی و با تیلت شیفت (Tilt – Shift) یا همان متحرک برای عکاسی که نیاز به اصلاح پرسپکتیو عکس را دارند استفاده می شود.

۵ – آیا نیار به تهیه فلاش دارم ؟

در جواب باید گفت هم بله و هم خیر ! تعجب نکنید در بیشتر دوربین های امروزی فلاشی سرخود در آنها جاسازی شده اند که البته بسیار موثر و کار آمد نیز هستند و بیشتر نیاز عکاسان را بر طرف می کند ولی باز بسته به نوع عکاسی شما ممکن است اصلا برایتان کار آمد نباشد و نیاز به تهیه فلاش حرفه ای و یا جدا گانه ای برایتان به وجود آید . برای مثال نور پرتاب شده از فلاش سرخود دوربین باعث ایجاد تخت شدن سوژه و همینطور در برخی از موارد اثر نور زدگی بیش از اندازه (اور اکسپوز) میشود ویا شاید فاصله شما با سوژه زیاد بوده و در برد موثر پرتاب نور فلاش نباشد . در فلاش های خارجی یا اکسترنال این قابیلت را به عکاس می دهد که بتواند جهت پرتاب نور و همینطور میزان شدت پرتاب نور را خود بسته به نیازش تعریف و مورد استفاده قرار دهد.

۶- استفاده از فیلتر ها :

همانطور که می دانید فیلتر ها برای ایجاد تاثیرات نمایشی و یا اصلاح رنگ در عکاسی بکار می روند . استفاده از فیلتر های رنگی در عکاسی سیاه و سفید برای ایحاد تونالیته های خاکستری و در عکاسی رنگی برای ایجاد گرایش به رنگ مخصوص و ویژه به کار می آیند . در فیلتر های امروزی که بر روی لنز دوربین وپیچ می شوند کار را بسیار راحت کرده اند ولی این عیب را نیز دارند که چون لنز های با دهانه ای گوناگون ساخته و قطرهای مختلف ساخته می شوند بنا براین یابد برای هر دهانه قطر لنز فیلتر مناسب آن را خریداری کرد که خوب این مستلزم صرف هزینه بیشتر است  .

بطور شاخص می توان برخی از مدل فیلتر ها را اینگونه بیان کرد:

– فیلترهای UV که با جذب اشعه فرا بنفش نور خورشید تاثیرات نامطلوبی را که بروری عکس ما می گذارند را بر طرف می کنند چون این فیلتر های نسبت به سایرین ارزانتر می باشد می توان از آنها به عنوان یک بخش حفاظتی برای شیشه جلویی لنز نیز استفاده کرد.

– فیلترهای رنگی که برای ایجاد و ساخت تونالیته های خاکستری در عکاسی در مد سیاه و سفید و یا ایجاد رنگ های خاص در عکاسی رنگی مورد استفاد قرار می گیرند مانند فیلترهای سیز و یا فرمز و یا آبی و …  .

– فیلتر های کاهنده نور که به فیلتر های ND   معروف هستند و برای کاهش نور در مواقعی که شدت نور محیط  بسیار زیاد است و باعث روند تخریبی و رنگ پرید گی سوژه می شود استفاده میشود بر روی آنها اعدادی حک شده است که بر اساس آن از نیم تا سه استاپ می توانیم اقدام به کم کردن نور کنیم در برخی از این مدل فیلترها به دو بخش تقسیم شده است و نیمی از کادر را دستخوش تغییر قرار می دهند و در نیمه دیگر بی تاثیر هستند برای مثال وقتی شدت نورد در آسمان زیاد است و می خواهیم از شدت نور خورشید کم کنیم ولی نور در سطح زمین خوب است .

– فیلتر های پولاریزه این فیلتر ها برای کنترل و ممانعت از تاثیر پرتوهای نورانی که  در اثر باز تاب از سطوح غیر فلزی به همه سو پخش می شوند بکار برده می شود. این فیلتر ها همیمنطور درجه خلوص رنگ های سوژه را افزایش می دهند بخصوص رنگ های آبی و سبز در عکاسی از طبیعت و سطوح آب فوق العاده عمل می کنند٫  در مدل های گرانتر و مرغوب تر با امکان چرخ این فیلتر حول مرکز خود می تواند دقت و کیفیت بهتری را در هنگام عکاسی به ما بدهد.

البته فیلتر های دیگری نیز هستند مانند : مادون قرمز (فروسرخ) و با فیلتر های حرارتی  و یا اسکای فیلتر ها که باعث برجسته کردن ابرها در آسمان میشوند (SKY Filter)  یا گرم کننده های نور در عکاسی (فیلترهای زرد)  و یا سرد کننده ها نور (فیلترهای آبی) . البته با نوجه به عکاسی دیجیتال و امروزی این فیلترهای دیگر کار آیی خود را از دست داده اند چون این گروه از فیلتر ها را می توان با برنامه های ویرایش عکس بخوبی بر روی تصاویر اعمال کرد ولی لازم دیدم که برایتان توضیح دهم که با آنها نیز آشنا شوید

خوب دوستان با مطالعه مطالب مطرح شده در بالا یک شناخت و نمایی کلی برای شما در ذهنتان ترسیم شد که بتوانید ابراز و وسایل مورد نیاز خود را بهتر انتخاب کنید و از صرف بی مورد وقت و هزینه های مالی نا بجا دوری کنید . در ادامه مطالب برایتان نکانی در بابت نحوه عکاسی و انتخاب سوژه و استفاده از ریتم و فرم ها در عکاسی و نور سایه و ….   که بطور حتم برایتان مفید خواهد بود و در کیفیت و نوع عکاسی شما تاثیر خوب و بسزایی دارد بیان خواهم کرد پس با ادامه مطلب در دانشکده پیک وان با من همراه باشید.

 مباحثی که در این مجموعه و در قالب چند بخش به شما ارائه خواهد شد :  شناخت دوربین عکاسی ، راهنمای خرید دوربین ٫ فیلترهای دوربین ٫ پولاریزه ٫ شناخت لنزها ٫ شاخه های عکاسی ٫ سه پایه دوربین ٫لنزپاکن ٫ عدسی دوربین ٫ نکاتی برای عکاسی ٫ ریتم ٫ انتخاب سوژه ٫ نور ٫ سایه 

منبع http://pic1.ir/academy/

عکاسی1

نکاتی مهم برای خرید دوربین دیجیتال

رنجبر   ۱۳۸۶/۰۷/۱۵

دوربین‌های دیجیتال موجود در بازار، کار انتخاب و خرید یک دوربین دیجیتال مناسب را برای خریدارانی که فرصت چندانی برای تحقیق و مقایسه مدل‌های مختلف ندارند، دشوار کرده است. فروشندگان گاهی حتی اجازه لمس و مشاهده از نزدیک دوربین‌ها را هم به مشتریان نمی‌دهند و با بی‌حوصلگی، تنها اعداد و ارقام و اصطلاحاتی را پشت سر هم تحویل مشتری می‌دهند و به او می‌قبولانند که دوربین آنها بهترین دوربینی است که در بازار پیدا می‌شود. بسیاری از مشتریان هم پول امکانات و ویژگی‌هایی را می‌پردازند که ممکن است هرگز به آنها احتیاج نداشته باشند.

نکاتی مهم در خرید دوربین دیجیتال

دوربین‌های دیجیتال موجود در بازار، کار انتخاب و خرید یک دوربین دیجیتال مناسب را برای خریدارانی که فرصت چندانی برای تحقیق و مقایسه مدل‌های مختلف ندارند، دشوار کرده است.
فروشندگان گاهی حتی اجازه لمس و مشاهده از نزدیک دوربین‌ها را هم به مشتریان نمی‌دهند و با بی‌حوصلگی، تنها اعداد و ارقام و اصطلاحاتی را پشت سر هم تحویل مشتری می‌دهند و به او می‌قبولانند که دوربین آنها بهترین دوربینی است که در بازار پیدا می‌شود. بسیاری از مشتریان هم پول امکانات و ویژگی‌هایی را می‌پردازند که ممکن است هرگز به آنها احتیاج نداشته باشند.

Megapixel
مهم‌ترین عاملی که در تبلیغات تولیدکنندگان و بازار گرمی فروشندگان دوربین‌های دیجیتال به آن اشاره می‌شود،‌ عددی است که همراه با واحد مگاپیکسل نشان داده می‌شود. آنچه از آن با عنوان مگاپیکسل یاد می‌شود، در واقع تعداد پیکسل‌های موجود در هر عکس است.
بسیاری از مشتریان تصور می‌کنند هر چه مگاپیکسل دوربینی بیشتر باشد، آن دوربین بهتر است؛ اما لزوماً این طور نیست. دوربینی که مگاپیکسل بالایی داشته باشد، اما کند و لاک پشتی عمل کند، تبدیل به وسیله‌ای اعصاب خرد کن می‌شود. با چنین دوربینی شما صحنه‌های زیادی را از دست می‌دهید و عکس‌هایی که می‌گیرید، اغلب چند ثانیه بعد از لحظه مورد نظر را نشان می‌دهند.
مهم‌ترین نکته هنگام خرید دوربین دیجیتال نه به دوربین که به خود شما بر می‌گردد؛

عکس‌ها را برای چه کاری می‌گیرید؟
اگر عکس‌ها را فقط برای ذخیره کردن روی کامپیوتر و سی‌دی و دی‌وی‌دی می‌گیرید و از آنها در اینترنت استفاده می‌کنید، یک دوربین سه مگاپیکسلی هم کار شما را راه می‌اندازد. اما اگر قصد چاپ عکس‌ها‌یتان را دارید، موضوع فرق می‌کند و بستگی مستقیم به اندازه‌ای دارد که می‌خواهید عکس‌ها را در آن اندازه چاپ کنید.
یک قابلیت دیگر عکس‌هایی که با دوربین‌های با مگاپیکسل بالاتر گرفته می‌شود، امکان انتخاب بخشی از تصویر یا Crop کردن آن است، این طوری می‌توانید تنها بخش یا بخش‌های مورد نظرتان را از یک عکس انتخاب و آن را چاپ کنید. به طور کلی، عکس‌های دارای وضوح تصویر (رزولوشن) دو مگاپیکسل را می‌توان تا اندازه 18*13 سانتیمتر، عکس‌های سه مگاپیکسلی را تا اندازه 25*20 سانتیمتر و عکس‌های 4 مگاپیکسلی را تا اندازه 40*30 سانتیمتر بدون افت کیفیت چاپ کرد.
البته کیفیت عکس‌های یک دوربین، تنها به مگاپیکسل آن بستگی ندارد و رابطه مستقیمی با نوع و کیفیت سنسور حساس به نور دوربین (ccd) و لنز آن دارد. تولیدکنندگان معروف دوربین‌های دیجیتال، به ویژه آنهایی که از دیرباز در کار تولید دوربین‌های آنالوگ بوده‌اند، از حس‌گرها و لنزهای با کیفیت‌تر و البته گران‌تری بر روی دوربین‌هایشان استفاده می‌کنند و همین مساله موجب می‌شود گاهی کیفیت عکس‌های یک دوربین دیجیتال با مگاپیکسل پایین‌تر، بالاتر از عکس‌های دوربین دیگری باشد که مگاپیکسل بالاتری هم دارد.

زوم چند X؟
به هیچ وجه گول اعدادی را که با آب و تاب فراوان در مورد زوم دیجیتال دوربین به شما می‌گویند، نخورید و هنگام خرید تنها به زوم اپتیکال آن توجه کنید.
دوربین‌های ارزان قیمت، معمولاً امکان زوم اپتیکال ندارند. زوم اپتیکال همان بزرگ‌نمایی لنز و همراه با جلو و عقب رفتن لنز است که موجب تغییر فاصله کانونی لنز می‌شود. اما زوم دیجیتال در فاصله کانونی لنز تغییری ایجاد نمی‌کند و با هر بار زوم، بخش کوچک‌تری از سنسور دوربین برای بزرگ‌نمایی عکس انتخاب می‌شود. درست مثل این است که با استفاده از ابزار "زوم" برنامه‌های گرافیکی، روی یک عکس در کامپیوتر زوم کنیم. به همین دلیل است که عکس‌هایی که با زوم بالای دوربین‌های دیجیتال گرفته می‌شود، کیفیت مناسبی ندارد و به خصوص چاپ آنها هم چنگی به دل نمی‌زند.
یک دوربین دیجیتال اتوماتیک معمولی با لنزی حدود 20-8 میلی‌متر معادل 35-120 میلی‌متر در دوربین‌های 35 میلی‌متری و زوم اپتیکال 3x یا سه برابر برای کاربران معمولی،‌انتخاب مناسبی است.

اندازه، وزن
وزن و اندازه دوربین‌ دیجیتال یکی از مواردی است که سازندگان دوربین‌ها در مورد آن با هم رقابت می‌کنند. دوربین سنگین و جاگیر نسبت به دوربینی که در جیب جا می‌شود، تعداد روزهای بیشتری را در طاقچه و کمد اتاق می‌گذارند.

فوکوس دستی
گاهی اوقات در فوکوس خودکار دوربین‌های دیجیتال، اختلال به وجود می‌آید، مثلاً مواقعی که خطوط عمودی یا افقی منظم و موازی زیادی در تصویر وجود داشته باشد در این مواقع استفاده از فوکوس دستی به کمک کاربران می‌آید. فوکوس دستی از آن دسته امکاناتی است که برخی کاربران ممکن است هرگز از آن استفاده نکنند.

حافظه
دوربین‌های دیجیتال معمولی همراه با 8 مگابایت حافظه داخلی یا کارتی به همین ظرفیت به فروش می‌رسند که چنین حافظه‌ای تنها گنجایش ذخیره حدود 10 عکس را دارد.
بیشتر دوربین‌های دیجیتال از یکی از سه نوع حافظه
 CF (Compact Flash)، SM (Smart Media) یا MS (Memory Stick) استفاده می‌کنند که فرق چندانی با هم ندارند. اگر دوربین انتخابی شما از کارت‌های حافظه CF هم پشتیبانی کند، تنوع و ارزانی این کارت‌ها هم به مزایای دوربین شما اضافه می‌شود.

باتری
دوربین دیجیتال یکی از پر مصرف‌ترین دستگاه‌های الکترونیکی است که با باتری تغذیه می‌شود. باتری‌های مورد استفاده در دوربین‌ها، انواع مختلفی از قبیل NICD, NIMH و Lilon یا باتری‌های قلمی و نیم قلمی معمولی است.
بعضی از دوربین‌ها تنها از باتری‌ها و شارژرهای اختصاصی خودشان استفاده می‌کنند که گران قیمت و کمیاب و بعضاً نایاب هستند. بهتر است دوربینی را انتخاب کنید که از باتری‌های قلمی قابل شارژ معمولی هم پشتیبانی کند. اگر باتری و شارژر دوربین انتخابی شما اختصاصی خودش است، تحقیق کنید که آیا نمایندگی‌ها و دفاتر خدمات پس از فروش این دوربین، باتری آن را به طور مجزا می‌فروشد یا نه.

فیلم و صوت
بعضی از دوربین‌ها می‌توانند فیلم هم بگیرند، اما کیفیت فیلم آنها و همچنین مدت زمان فیلمی که بر روی کارت حافظه ذخیره می‌شود ممکن است خیلی مورد استفاده شما نباشد. اگر دوربین فیلم‌برداری خانگی دارید، این قابلیت دوربین‌های دیجیتال زیاد به دردتان نخواهد خورد.
منوها و تنظیمات
محل قرار گرفتن کلیدها و طراحی منوی تنظیم دوربین موضوع مهمی است. آیا تنظیم رزولوشن، زوم، فلاش، دیافراگم و مشاهده و مرور عکس‌های گرفته شده در دوربین انتخابی شما به راحتی و سریع انجام می‌شود؟

White balance
به طور ساده، وایت بالانس یا "تراز سفیدی" مشخص می‌کند که در یک تصویر، چه چیز سفید و با توجه به آن، چه چیزی سیاه کامل است. با توجه به مشخص شدن این دو رنگ آن گاه رنگ‌های طیف میان این دو رنگ مشخص می‌شود. به همین دلیل است که مثلاً عکس‌هایی که داخل یک اتاق و با نور معمولی یک لامپ تنگستن یا مهتابی گرفته اید، ممکن است زرد یا آبی به نظر بیاید.
دوربین‌ها حالت‌های مختلف وایت بالانس در محیط‌های نوری مختلف را از هوای آفتابی و ابری تا زیر نور لامپ مهتابی، فلاش و تنگستن گرفته به طور پیش گزیده در خود ذخیره دارند. اما آنهایی که امکان تنظیم وایت بالانس دستی یا Custom را هم عرضه می‌کنند، کامل‌تر و بهترند.

مانیتورهای LCD
حالا دیگر تمام دوربین‌های دیجیتال دارای صفحات LCD هستند که برای نمایش هم زمان تصویر یا مرور عکس‌های گرفته شده به کار می‌رود. برخی از آنها زیر نور شدید آفتاب یا لامپ کارایی چندانی ندارد و برخی هم هنگام نمایش تصویر، از بغل دچار اعوجاج می‌شوند.
LCDهایی که می‌توان آنها را با زاویه چرخاند، به گرفتن عکس‌های خلاقانه از زوایای مختلف کمک می‌کند. منظره‌یاب اپتیکی (Optical Viewfinder) هم، هرچند که کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما مواقعی که باتری دوربین در حال ته کشیدن است، استفاده از آن و خاموش کردن LCD می‌تواند کارساز باشد.

مدهای عکاسی آماده
مدهای آماده، نظیر پرتره، ورزشی، منظره، شب و ماکرو، به عکاسان مبتدی امکان گرفتن عکس‌های بهتر با تنظیمات مناسب‌تر می‌دهد. در این حالت‌ها، دوربین به طور خودکار برای عکس‌برداری در شرایط انتخاب شده، آماده می‌شود.
مدهای اولویت شاتر و دیافراگم و جبران نوری از جمله کاربردی‌ترین مدهای آماده دوربین‌هاست.

ISO
در دوربین‌های آنالوگ، تغییر ISO یا حساسیت فیلم به نور، تنها با تعویض فیلم مقدور بود. اما در دوربین‌های دیجیتال به راحتی با تغییر ISO می‌توان حساسیت به نور را کم و زیاد کرد. این قابلیت به ویژه هنگام عکاسی بدون فلاش در محیط‌های کم نور کارایی دارد.
همانند فیلم ها که با حساسیت‌های مختلف نوری عرضه می‌شود، در بسیاری از دوربین‌های دیجیتال هم شما می‌توانید ISO مجازی آنها را برای افزایش حساسیت دوربین جهت عکاسی در نور کم تنظیم کنند. داشتن ISO قابل تنظیم برای شرایطی که فلاش مناسب یا کارآمد نیست، ضروری است.

امکان نصب فلاش خارجی
اگر فلاش کوچک و داخلی دوربین نیاز شما را برطرف می‌کند و برنامه‌ای برای استفاده از فلاش‌های خارجی بر روی دوربین‌تان ندارید، می‌توانید از امکان و قابلیت نصب فلاش خارجی روی دوربین‌تان صرف نظر کنید.

تاخیر شاتر
بعضی از دوربین‌های دیجیتال زمان نسبتاً زیادی را تا آماده شدن برای گرفتن عکس بعدی تلف می‌کنند. این مشکل را تنها با امتحان دوربین مورد نظرتان می‌توانید امتحان کنید؛ البته اگر به اندازه کافی خوش شانس باشید و به فروشنده‌ای برخورد کنید که اجازه دهد به دوربین داخل ویترین مغازه‌اش دست بزنید.

 منبع http://www.camshop.ir

عکاسی1

آشنایی با اصول اولیه عکاسی و طرز کار با دوربین دیجیتال

اگر به تازگی یک دوربین دیجیتال حرفه ای یا همان SLR خریداری کرده و امکانات مختلف آن شما را گیج کرده، و درگیر فهمیدن تمام اصطلاحات فنی که در صنف عکاسان معمول است شده اید، پیشنهاد می کنیم نگاهی به مقاله حاضر که شامل اصول اولیه عکاسی، آشنایی با طرز کار دوربین دیجیتال، و راهنمای گرفتن عکس های بهتر به کمک نکات فوق است بیاندازید.

همه چیز در علم عکاسی بر پایه علم اپتیک است- علمی که به بررسی رفتار نور وقتی که دچار شکست، خم شدن، و به دام افتادن توسط مواد حساس به نور مانند فیلم عکاسی یا سنسورهای نوری در دوربین های دیجیتال مدرن می شود می پردازد.

 

پس بهتر است با اصول طرز کار هر دوربین عکاسی آشنا شوید تا بتوانید مهارت عکاسی خود را بهبود ببخشید، چه از یک دوربین فوق حرفه ای و گرانقیمت SLR استفاده کنید و چه از دوربین تلفن همراه خود.

 

دوربین عکاسی واقعا چیست؟

 

 

حدودا بین سال های ۴۰۰ تا ۳۰۰ قبل از میلاد، فیلسوفان باستانی تمدن هایی که در آن علم و دانش پیشرفته تر از بقیه جهان بود (مانند چین و یونان) اولین تجربه عکاسی با طراحی وسایل ابتدایی (با نام obscura) برای ایجاد تصاویر را بدست آوردند.

 

ایده این کار بسیار ساده بود: ایجاد یک اتاقک کاملا تاریک که تنها یک باریکه نور به آن از طریق یک سوراخ در دیوار وارد می شد و در روبرو به یک صفحه تخت می تابید. نور به خط مستقیم می تابید (این اتاق تاریک این مسئله را اثبات می کرد.)

 

،بنابراین از سوراخ کوچک می گذشت ، و یک تصویر بر روی صفحه تخت در طرف دیگر ایجاد می کرد همانند تصویر فوق. نتیجه نسخه وارونه ای از اشیائی بود که در طرف مقابل صفحه دارای سوراخ در معرض نور گذاشته شده بودند.

 

یک معجزه باور نکردنی ، و کشف علمی شگفت انگیز برای مردمی که بیش از یک هزاره قبل از “قرون وسطی” زندگی می کردند.

 

 

برای درک دوربین های دوران مدرن، ما می توانیم با همان تاریک خانه شروع کنیم، چند هزاره به جلو بیاییم، و شروع به صحبت در مورد اولین دوربین های روزنه ای کنیم. این دوربین ها از همان اصل ساده “حرکت به خط مستقیم” نور ، و ایجاد تصویر از شی روی سطح ماده حساس به نور – که دارای سطح واکنش شیمیایی دهنده در هنگام تابش نور می باشد- استفاده می کنند.

 

بنابراین ایده پایه ای و اساسی هر دوربینی جمع آوری نور ، و ثبت آن روی نوعی ماده حساس به نور است که در دوربین های قدیمی تر آن را به عنوان فیلم عکاسی می شناختیم، و در دوربین های دیجیتال این وظیفه بر عهده سنسورهای حساس به نور است.

 

آیا هیچ چیزی سریعتر از نور حرکت می کند؟

 

 

سوال مطرح شده در بالا سوالی فنی است و به سادگی نمی توان به آن پاسخ داد. ما از علم فیزیک می دانیم که سرعت نور در خلاء ثابت است ، حد نهایی سرعت که گذشتن از آن غیرممکن است. با این حال، نور، نسبت به ذرات دیگر، مانند نوترینوها که با همین سرعت منتشر می شوند دارای خاصیت جالبی است.

 

بدان معنا که نور در هنگام گذشتن از محیط های مختلف دچار تغییر در سرعت انتشار، خم شدن و یا شکست، و تغییر در خواص می شود. “سرعت نور” هنگام گریز از مرکز ثقل یک ستاره به طرز قابل ملاحظه ای در مقایسه با نوترینوها کندتر است.

 

گریز نور از نیروی جاذبه هسته یک ستاره ممکن است هزاران سال طول بکشد، در حالی که نوترینوهای ایجاد شده توسط ستاره در این مورد تحت تاثیر جاذبه قرار نگرفته و از میان چگال ترین ماده نیز با همان سرعت ۱۸۶۲۸۲ مایل در ثانیه گذر می کنند، به طوری که به سختی می توان باور کرد که چنین امری رخ داده. شما ممکن است بپرسید” همه این اطلاعات خوب و مفید است، اما برای عکاسی دانستن این اطلاعات به چه کار می آید؟”

 

 

این ویژگی نور یعنی واکنش مختلف در محیط های متفاوت به ما اجازه می دهد تا نور را خم کرده ، یا بشکنیم، و آن را با استفاده از لنزهای عکاسی مدرن بر نقطه ای خاص متمرکز کنیم (فوکوس). این طرح پایه در طی دهه های گذشته تا به امروز تغییر نکرده و همان اصول اساسی از زمانی که اولین لنز اختراع شد تا به امروز مورد استفاده قرار می گیرد.

 

فاصله کانونی و فوکوس

 

 

در حالی که لنز دوربینهای عکاسی طی سالیان اخیر پیشرفته تر و پیشرفته تر شده اند، یک لنز در واقع شی ساده ای متشکل از یک یا چند عدسی است که نور را شکسته و آن را مستقیم به سوی صفحه تصویر در سمت پشتی دوربین هدایت می کند.

 

بسته به اینکه شیشه لنز چگونه شکل گرفته باشد، مقدار فاصله لازم برای تقاطع دو خط نور و همگرایی روی صفحه تصویر متفاوت است.

 

این فاصله که به فاصله کانونی موسوم است در لنزهای مدرن به میلی متر اندازه گیری می شود و اشاره به مقدار فاصله بین لنز و نقطه همگرایی روی صفحه تصویر دارد.

 

فاصله کانونی همچنین تاثیر مستقیمی روی نوع عکسی دارد که دوربین می تواند بگیرد. به عنوان مثال هر چه فاصله کانونی کمتر باشد به عکاس اجازه عکاسی از میدان وسیع تری را می دهد (مانند لنز واید یا دید وسیع)، در حالی که فاصله کانونی بسیار زیاد (مثلا ، لنز تله) منطقه تصویربرداری شما را به میزان بسیار کوچکتری محدود می کند.

 

به طور کلی سه نوع لنز SLR استاندارد برای عکاسی وجود دارد. این لنزها عبارتند از لنز نرمال، لنز زاویه عریض (Wide-angle) ، و لنز تله (Telephoto). هر کدام از این لنزها، فراتر از آنچه قبلا در اینجا مورد بحث قرار گرفت، دارای برخی ملاحظات برای استفاده بهتر و در جای خود می باشند.

 

 

لنز واید، زاویه وسیعی معمولا بیش از ۶۰ درجه را پوشش می دهد و برای تمرکز بر روی شی نزدیک به عکاس استفاده می شود. اشیاء در لنزهای واید انگل ممکن است دچار اعوجاج شده، و همچنین به خوبی نتواند فواصل بین اشیاء دور و چشم انداز در فواصل نزدیک تر را نشان دهد.

 

لنزهای نرمال از آن دسته لنزها هستند که نزدیک ترین تصویر “طبیعی” مشابه آنچه که چشم انسان از یک شی می بیند را ثبت می کنند. زاویه دید کوچکتر از زاویه لنز واید انگل، بدون ایجاد اعوجاج در اشیا ، و برهم زدن فواصل بین اشیاء ، و پرسپکتیو است.

 

لنزهای ویژه فوکوس: شکل ظاهری این نوع از لنزها را خیلی از شما دیده اید: لنزهای بزرگ و درازی که عکاسان حرفه ای یا هنردوستان به در جلوی دوربین عکاسی خود دارند و برای بزرگ کردن اجسام در فاصله های بسیار دور یا زوم کردن مورد استفاده قرار می گیرد.

 

این نوع لنزها از کم ترین زاویه دید برخوردار بوده، و اغلب برای ایجاد عمق میدان عکس و عکس هایی که در آن پس زمینه را می خواهیم تار، و پیش زمینه را برجسته کنیم مورد استفاده قرار می گیرد.

 

بسته به نوع قالب استفاده شده برای عکاسی، فاصله کانونی برای لنز نرمال، واید انگل، و فوکوس تغییر میکند. معمولی ترین دوربین های دیجیتال از قالبی شبیه به دوربین های آنالوگ ۳۵ میلیمتری استفاده می کنند، بنابراین فاصله کانونی دوربین های DSLR مدرن بسیار شبیه به دوربین های فیلمی سالیان گذشته (و برای علاقمندان به عکاسی فیلمی امروز) است.

 

دیافراگم و سرعت شاتر

 

از آنجا که ما می دانیم که نور با سرعت مشخصی در فضا سیر می کند، هنگامی که شما قصد عکاسی از یک سوژه را دارید تنها مقدار محدودی از آن وجود دارد ، و تنها کسری از آن از طریق لنز به مواد حساس به نور داخل دوربین راه می یابد. یک عکاس این مقدار نور را توسط دو از ابزار عمده می تواند تنظیم کند: دیافراگم و سرعت شاتر.

 

دیافراگم یک دوربین بسیار شبیه به مردمک چشم شماست. این جز کم و بیش شبیه یک سوراخ ساده است که در زمان مقتضی باز شده و یا تنگ یا بسته می شود تا اجازه دهد نور بیشتر یا کمتری از طریق لنز به مواد یا سنسور حساس به نور برسد.

 

ناگفته پیداست که صحنه روشن و دارای نور مناسب حداقل نور را نیازمند است، بنابراین دیافراگم را می توان به عدد بزرگی تنظیم کرد تا نور کمتری وارد شود. اما در یک صحنه کم نور یا نیمه تاریک نیاز به نور بیشتری برای رسیدن به سنسورهای عکس در دوربین است، بنابراین تنظیم دیافراگم روی عدد کوچکتر اجازه می دهد نور بیشتری وارد شود.

 

هر یک از تنظیمات، اغلب با اصطلاحاتی نظیر f-number, f-stop, یا stop خوانده می شوند که عملا این تنظیمات اجازه می دهند تا نیمی از مقدار نوری که پیش از این تنظیمات موردنیاز بود برای عکاسی کافی باشد. عمق میدان هم با تنظیمات f-number تغییر می کند، به این صورت که افزایش عمق میدان سبب افزایش عدد دیافراگم به کار رفته در عکاسی می گردد.

 

 

علاوه بر تنظیم دیافراگم، مقدار زمانی که شاتر باز باقی می ماند (با نام مستعار، سرعت شاتر) و نور اجازه می یابد در این مدت بر مواد حساس به نور اثر کند را نیز می توان در دوربین های عکاسی تنظیم کرد. نوردهی طولانی تر، به خصوص در شرایطی با نور کم مفید است، اما باز باقی ماندن شاتر برای مدت زمان طولانی می تواند تفاوت بزرگی در عکاسی شما ایجاد کند

 

کوچک ترین لرزش غیر ارادی دست می تواند به طرز چشمگیری تصاویر شما را در سرعت های شاتر آهسته تار و بدفرم کند، و نیاز به استفاده از سه پایه یا یک صفحه ثابت و بی حرکت برای تنظیم دوربین در این حالت عکاسی خواهید داشت.

 

 

سرعت شاتر و تنظیم دیافراگم با هم در ارتباطند، بدین معنا که سرعت های آهسته شاتر می تواند تنظیم عدد کوچکتر دیافراگم را جبران کند، و همچنین گشادی دهانه دیافراگم می تواند سرعت شاتر بسیار سریع را جبران کند. هر ترکیبی از این دو فاکتور می تواند نتیجه بسیار متفاوتی را در عکاسی رقم بزند، مانند اینکه نوردهی بسیار زیاد در طی زمان طولانی می تواند یک تصویر بسیار متفاوت نسبت به حالتی ایجاد کند که نوردهی بسیار زیاد در حالت تنظیم بازشدگی زیاد دهانه دیافراگم را اعمال کنیم.

 

نتیجه این ترکیب حاصل از سرعت شاتر و دیافراگم را Exposure یا در معرض نور قرار دادن می گویند؛ مقدار کل نوری را که به جز حساس به نور دوربین برخورد می کند خواه سنسور نوری دوربین دیجیتال باشد یا فیلم دوربین عکاسی آنالوگ.

 

این مقاله توضیح مختصر و مقدماتی بود در مورد عکاسی و مسلما دنیای عکاسی به این چند خط خلاصه نمی شود و اقیانوس عکاسی بسیار بسیار گسترده تر از این چند قطره است.اگرسوال نظر یا بحثی در مورد گرافیک، عکاسی، یا فتوشاپ دارید می توانید ان را در زیر همین مقاله در بخش نظرات منعکس نمایید تا از راهنمایی ما برخوردار گردید. منتظر مقالات بعدی ما در زمینه عکاسی دیجیتال باشید.

منبع ترنج وب

عکاسی1

آشنایی با 10 عبارت مهم در عکاسی

فرهنگ > هنر - همشهری آنلاین:
جوزف نیسه‌فور نیپس و لوئی داگر در قرن نوزدهم عکاسی را به عنوان شیوه‌ای برای ثبت نور بر روی صفحات حساس به نور معرفی کردند، از آن زمان تا کنون شاید ابزارهای عکاسی تغییر پیدا کرده‌باشند، اما اصول آن هیچ تغییری نیافته است.

بر اساس گزارش هاواستافورکز، بیشتر عکاسان قرن 21 از دوربین دیجیتال استفاده می‌کنند،‌ دوربین‌هایی که در آن به جای مواد شیمیایی از حسگرها برای ثبت تصاویر درون پوشه‌های دیجیتال استفاده می‌شود. کم‌قیمت‌ترین دوربین‌های دیجیتال نیز امروزه قادرند تصاویرقابل قبولی به ثبت برسانند،‌از این رو عکاسی با کیفیت تقریبا در دسترس هر انسانی قرار دارد.

با این‌همه بهترین دوربین جهان نیز به عکاسی قابل نیاز دارد تا امکان گرفتن عکسهای شگفت‌انگیز به وجود بیاید. برای انجام هرنوع از عکاسی،‌ حرفه‌ای یا غیر حرفه‌ای،‌دانستن اصول اولیه این‌کار لازم است. با درحالی‌که دوربین‌ها طی 150 سال گذشته قطعا تغییرات بزرگی داشته‌اند، اصول عکاسی تقریبا مشابه با اصول اولیه باقی‌مانده‌اند.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این اصول،‌دانستن عبارت‌های رایجی است که در عکاسی به وفور کاربرد داشته و مورد استفاده قرار می‌گیرند:

نوردهی

نوردهی به مفهوم میزان نوری است که بر روی فیلم یا حسگر ثبت می‌شود. برای ثبت منظره‌ای که در پیش رو دارید باید مقدار درستی از نور را وارد دوربین کنید،‌اگر در نور روز بخواهید عکسی به ثبت برسانید درحالی‌که میزان ورودی نور به شدت زیاد است و حساسیت نیز بر روی عدد بالایی تنظیم شده است،‌تصویر نهایی منظره‌ای بسیار درخشان و غیرطبیعی خواهد بود. از سویی دیگر بستن دریچه دیافراگم برای ورود نور و کاهش دادن حساسیت و کاستن سرعت شاتر منجر به ایجاد عکسی تاریک خواهد شد. کلیدی‌ترین ترفند در عکاسی تنظیم دقیق سرعت شاتر، دریچه دیافراگم و حساسیت فیلم یا حسگر است.

یکی از راهکارهای متفاوت برای تنظیم نوردهی، براکتینگ نامیده می‌شود. برای تنظیم نور عکس به صورت دستی در این شیوه باید سرعت شاتر، دیافراگم و حساسیت دوربین را به اندازه‌ای که فکر می‌کنید مناسب است تنظیم کنید و سپس از موضوع عکاسی کنید. سپس تنظیمات را به گونه‌ای تغییر دهید که میزان نوردهی کمی کاهش پیدا کند و دوباره عکاسی کنید. دفعه بعد میزان نوردهی را کمی بیشتر از عکس اول کرده و بازهم عکاسی کنید. انتخاب میانگینی از تنظیمات این سه عکس، می‌توانند به شما نشان دهند که چه نوری برای عکاسی از موضوع مناسب است. این تکنیک در بسیاری از دوربین‌های دیجیتال امروزی وجود دارند و دوربین به صورت خودکار این سه عکس را در سه نوردهی متفاوت به ثبت می‌رساند.

دیافراگم/ضریب اف

این دو عبارت وابستگی بسیار نزدیکی به یکدیگر دارند. دیافراگم به دریچه‌ای بر روی لنز گفته می‌شود که در زمان ثبت عکس نور از میان آن عبور می‌کند. واضح است بزرگتر بودن دیافراگم منجر به عبور مقدار نور بیشتری خواهد شد. ضریب اف نیز اصطلاحی است که عکاسان درهنگام صحبت درباره ابعاد مختلف دیافراگم از آن استفاده می‌کنند. ضریب اف معمولا به شکل f/8 یا f/22 مشخص می‌شود. اعداد مقابل اف می‌توانند از یک تا 128 تنوع داشته باشند و تنها چند لنز محدود هستند که از f/0.95 برخوردارند. هرچه ضریب اف بالاتر باشد، یعنی دیافراگم لنز کوچکتر است و نور کمتری از خود عبور می‌دهد. ضریب اف معمولا بر اساس شاخصی استاندارد تعیین می‌شود که بر اساس آن هر افزایش نمایانگر دیافراگمی است که به نیمی از مقدار عدد ارائه شده اجازه عبور نور خواهد داد. برای مثال ضریب اف هشت لنز دوربین نیم برابر کمتر از ضریب اف 5.6 اجازه عبور نور به درون دوربین خواهد داد. مقادیر استاندارد ضریب اف به این ترتیبند:

f/1, f/1.4, f/2, f/2.8, f/4, f/5.6, f/8, f/11, f/16, f/22, f/32, f/45, f/64, f/90, f/128

دریچه دیافراگم از اهمیت بالایی برخوردار است زیرا عکاسی تماما بر اساس تغییر دادن در نور است. ضریب اف متناسب با شرایط نوری مختلف در کیفیت عکس نهایی نقش مهمی به عهده دارد. ضریب اف همچنین در ایجاد عمق میدان و ایجاد اثرات هنری بر روی عکس نیز تاثیرگذار است.

فلش

فلش منبع نوری مهمی در محیط‌های کم نور یا موقعیت‌های غیر‌منتظره به شمار می‌رود. با این‌همه این منبع نوری محدودیت‌های فراوانی دارد که حتی در زمان عکاسی خانوادگی نیز به راحتی می‌توان متوجه این محدودیت‌ها شد. استفاده از فلش منجر به درخشان شدن موضوع پیش‌زمینه و ایجاد سایه‌های شدید در پشت موضوع خواهد شد و همین موضوع عکاسان زیادی را بر آن داشته تا درحد ممکن از نور محیط برای عکاسی استفاده کنند. با این‌همه اگر در شرایطی قرار داشته باشید که تنها منبع نوری قابل قبول فلش دوربین باشد، راهکارهایی برای کاستن محدودیت‌های فلش وجود دارد. دور شدن از موضوع تا حد قابل قبول، زوم کردن بر روی موضوع، چسباندن تکه‌ای دستمال کاغذی بر روی فلش برای نرم کردن نور آن، کم کردن شدت نور فلش با استفاده از تنظیمات دوربین، و در نهایت قرار دادن انگشت بر روی فلش از جمله این تکنیک‌ها است. البته عکاسان حرفه‌ای تکنیک‌های بهتری برای استفاده از فلش را مورد استفاده قرار می‌دهند، برای مثال از فلش‌های راه دور استفاده می‌کنند و یا بازتاب نور فلش را برای عکاسی به کار می‌گیرند و یا از فلش برای ثابت کردن موضوع در میان عکسی که از مدن نورپردازی بالایی برخوردار است استفاده می‌‌کنند.

عمق میدان

تصاویر زیادی وجود دارند که در آنها موضوع پیش‌زمینه از نهایت وضوح برخوردار است اما پس‌زمینه کاملا کدر و مبهم است. این تصاویر محصول محدودیت‌های دوربین‌ها در زمینه عمق میدان است. عمق میدان می‌تواند محدوده‌ای از بسیار باریک تا بی‌نهایت داشته‌باشد. ابتدایی‌ترین بخش دوربین که بر روی عمق میدان تاثیرگذار است،‌دیافراگم است. هرچه دیافراگم بازتر باشد و ضریب اف آن کوچکتر باشد عمق میدان باریک‌تر خواهد شد، در مقابل کوچکتر بودن دیافراگم و بالا بودن ضریب اف منجر به افزایش محدوده عمق میدان خواهد شد. فاصله کانونی نیز از دیگر موارد تاثیرگذار بر روی عمق میدان است. فاصله کانونی می‌تواند نوع لنز مورد استفاده و فاصله موضوع تا دوربین را مشخص سازد. موضوع‌های نزدیکتر از عمق میدان کمتر و موضوع‌های دور از عمق میدان بزرگتری برخوردار خواهند بود. محاسبه عمق میدان کار پیچیده‌ای است که به افرادی که علاقه‌ای به ریاضیات ندارند،‌انجام آن توصیه نمی‌شود. این افراد بهتر است بر روی تنظیمات دیافراگم دوربین خود مسلط شوند تا بتوانند به راحتی به عمق میدان مورد نظر دست پیدا کنند.

فوکوس

فوکوس نتیجه عملکرد لنز دوربین و تنظیمات دیافراگم است. موضوعی که فوکوس باشد،‌واضح و شفاف خواهد بود و موضوعی که فوکوس نباشد کدر و تار دیده خواهد شد. عکاسان برای تنظیم فوکوس راه‌های متعددی می‌شناسند. برخی استفاده از فوکوس دستی با استفاده از حلقه فوکوس لنز را ترجیح می‌دهند. فوکوس خودکار سیستمی است که دوربین‌های دیجیتال همگی به آن مجهزند. در این سیستم حسگرهای دوربین موضوع را ردیابی کرده و موتورهای لنز به شکل خودکار لنز را بر روی موضوع فوکوس می‌کنند. فوکوس خودکار بسیار ساده است اما از محدودیت‌هایی برخوردار است که از آن جمله می‌توان به دشواری در فوکوس کردن بر روی چند موضوع که در فواصل مختلف در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند و یا فوکوس کردن بر روی موضوعات متحرک اشاره کرد. دوربین‌هایی وجود دارند که از فوکوس خودکار متوالی برخوردارند و به صورت پی‌در‌پی بر روی موضوعات متحرک مختلف فوکوس می‌کنند. درصورتی که دوربین شما از این نوع نیست می‌توانید فوکوس دوربین خود را بر روی فاصله‌ای خاص تنظیم کرده و زمانی که موضوع به آن فاصله رسید،‌از آن عکسبرداری کنید. همچنین می‌توانید فوکوس خودکار دوربین خود را نیز فریب دهید، بر روی موضوعی در فاصله‌ای خاص فوکوس کرده و بلافاصله دوربین را بر روی موضوع مورد نظرتان در همان فاصله حرکت دهید.

عدد حساسیت یا ISO

عدد حساسیت محاسبه میزان حساسیت در مقابل نور است. این عدد در اصل به میزان حساسیت نوری انواع مختلف فیلم‌های عکاسی اختصاص داشت و استاندارد‌های محاسباتی توسط سازمان بین‌المللی استاندارد یا ISO تعیین می‌شدند و نام عدد حساسیت نیز از همین‌جا برگرفته شده‌است. در دوربین‌های فیلمی،‌برای تغییر حساسیت باید نوع فیلم تغییر داده می‌شد. دوربین‌های دیجیتال به عکاس اجازه می‌دهد که حساسیت را از طریق لیست تنظیمات دوربین تغییر داده و حساسیت حسگرهای دوربین را متناسب با شرایط تغییر دهد. عکاسان حساسیت را سرعت فیلم یا حسگر می‌دانند. زمانی که سرعت بالا باشد، در زمانی مشخص میزان بیشتری از نور به نسبت حساسیت پایین، توسط حسگر حس خواهد شد. عدد حساسیت بر خلاف دیافراگم روندی مستقیم دارد و با بالارفتن عدد،‌سرعت نیز افزایش پیدا خواهد کرد. بالا بردن عدد حساسیت منجر به افزایش پارازیت‌های تصویری می‌شود که در دوربین‌های فیلمی گرین و در دوربین‌های دیجیتال پیکسل نامیده می‌شوند.

لنز

لنز تقریبا مهم‌ترین بخش دوربین به شمار می‌رود، زیرا عکاسی بدون نور معنی ندارد و نور نیز از طریق لنز وارد دوربین می‌شود. در دوربین‌های ارزان‌قیمت‌تر لنز درون دوربین جاسازی شده‌است. دوربین‌های تک لنزی انعکاسی یا SLR از لنزهای قابل تعویض برخوردارند. بدنه دوربین از حلقه‌ای فلزی برخوردار است که لنز به آن متصل می‌شود. این اتصال، اتصال الکترونیکی نیز در پی دارد و به این شکل بدنه می‌تواند فوکوس و کنترل موتورهای زوم لنز را نیز به عهده بگیرد.

یکی از کلیدی‌ترین نکات برای انتخاب یک لنز فاصله کانونی آن است که معمولا به طول لنز نیز اشاره دارد و به میلیمتر بیان می‌شود. یک لنز 50 میلیمتری برای عکاسی از موضوعاتی که در فاصله 10 تا 20 متری قرار دارند مناسب است. لنزهای واید از فاصله کانونی کوتاه‌تری برخوردارند و می‌توان با استفاده از آنها از مناظر وسیع و یا موضوعات بزرگی که در نزدیکی دوربین قرار دارند، عکاسی کرد.لنزهای تله که فاصله کانونی آنها بالای چند صد میلیمتر است درحقیقت تلسکوپ‌هایی هستند که بر روی دوربین بسته می‌شوند. این لنزها موضوعات دور را نزدیک نشان می‌دهند اما از عمق میدان محدودی برخوردارند. لنزهای زوم نیز از فاصله کانونی متغییری برخوردارند،‌ اما به یاد داشته باشید که هرگز از زوم دیجیتال استفاده نکنید،‌زیرا دوربین برای بزرگ نشان دادن موضوع پیکسل‌ها را بزرگتر می‌کند و این کار کیفیت تصویر را از بین می‌برد.

سرعت شاتر

سومین بخش محاسبات نوردهی به سرعت شاتر بستگی دارد و نشان می‌دهد پرده شاتر برای چه مدتی برای عبور کردن نور از میان آن،‌باز باقی می‌ماند. سرعت شاتر را به شکل بخش‌هایی از ثانیه بیان می‌کنند. سرعت پایین شاتر منجر به سوختن و یا روشن شدن بیش از اندازه عکس خواهد شد زیرا در تمامی مدتی که شاتر باز است،‌نور درحال تابیده شدن به درون حسگرهای دوربین است و اگر در این مدت دوربین تکان بخورد تصویر کدر خواهد شد. تصاویری که از آسمان شب گرفته می‌شود درحالی‌که ستاره‌ها خطوط مدوری در آسمان ایجاد کرده‌اند،‌همگی حاصل سرعت پایین شاتر بوده‌اند. استفاده از سه پایه می‌تواند از خطر کدر شدن تصاویر در این شرایط جلوگیری کند.

تعادل سفیدی یا وایت بالانس

این توانایی دوربین، تفاوت بسیار جالب میان چشم انسان و دوربین را آشکار می‌کند: چشم از آنجایی که با مغز در ارتباط است،‌در هر نوری رنگ سفید را سفید می‌بیند. اما از آنجایی که دوربین از چنین مغری برخوردار نیست،‌باید آن را مجبور کرد تا رنگ سفید را تشخیص دهد. تنظیم وایت‌بالانس دوربین می‌تواند نقص بی‌مغز بودن دوربین را جبران کند. این گزینه می‌تواند به دوربین نشان دهد که تمامی شرایط نوری لوزما سفید نیستند، نورهای داخلی اغلب به زردی متمایلند و نورهای فلورسانت به آبی. حتی نور طبیعی نیز کمی آبی‌تر از آن چیزی هستند که دیده می‌شوند.

پردازش پس از عکاسی

پس از عکاسی با دوربین دیجیتال،‌کار عکاس به پایان نرسیده است. شاید فوتوشاپ یکی از رایج‌ترین نرم‌افزارهای ویرایش عکس باشد اما ده‌ها نرم‌افزار دیگر نیز برای بهبود و تغییر عکسهای دیجیتال وجود دارند. عکاسان آماتور می‌توانند از این نرم‌افزارها برای تنظیم نور،‌تضاد و بالانس رنگ عکسها استفاده کنند و ضعف‌های احتمالی عکسهای خود را جبران کنند. همچنین می‌توان از این برنامه‌ها برای ایجاد تصاویر تلفیقی و ترکیبی استفاده کرد.

منبع http://www.hamshahrionline.ir

اشنایی با هنر در تاریخ1

سفال ایرانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

 

کوزه سفالی متعلق به هزاره چهارم قبل از میلاد در موزه ملی ایران

سفالگری یا کوزه گری ایرانی سابقه طولانی در تاریخ ایران دارد. سفالگری یکی از اولین و مهم ترین اختراع‌های ساخته شده توسط انسان است. برای مورخان و باستان شناسان از مهم ترین مظاهر هنری است. باستان شناسان از راه سفالگری با شرایط اجتماعی و اقتصادی یک دوره یا یک منطقه آشنا می‌شوند. با مطالعه سفال‌ها در مورد زندگی، دین مردم و تاریخ٬روابط اجتماعی و نگرش جامعه را نسبت به همسایگان تفسیر می‌کنند

ساخت سفال در ایران دارای سابقه ای طولانی و درخشان است. با توجه به موقعیت جغرافیایی خاص کشور ایران، که در محل تقاطع تمدن‌های باستانی و در مسیرهای کاروان‌های مهم واقع است، تقریباً در هر بخشی از ایران، در زمان‌های مختلف درگیر ساخت سفال بوده‌اند. با این حال، حفاری‌های اخیر و تحقیقات باستان شناسی نشان داد که چهار منطقه عمده در تولید سفال در فلات ایران وجود دارد: بخش نخست شامل غرب کوه‌های زاگرس و نواحی لرستان است. بخش دوم شامل نواحی جنوب دریای خزر است که استان‌های گیلان و مازندران را در بر می‌گیرد. این دو منطقه نخستین نواحی در فلات ایران بوده‌اند که سفالگری را آغاز نموده‌اند. بخش سوم شامل شمال غرب کشور و نواحی آذربایجان را شامل می‌شود. بخش چهارم در جنوب شرقی است و استان‌های کرمان و سیستان و بلوچستان را شامل می‌شود. افزون بر این ۴ منطقه نواحی کویری ایران را نیز می‌توان به آن اضافه کرد که قدمت ساخت سفال در آن به ۸ هزار سال پیش از میلاد بر می‌گردد.

محتویات

• ۱ تاریخچه
  • ۱.۱ دوره پیش از تاریخ
  • ۱.۲ مادها و هخامنشیان (۷۲۸-۳۳۰ پیش از میلاد)
  • ۱.۳ اشکانیان (۲۴۸-۲۲۴ پیش از میلاد)
  • ۱.۴ ساسانیان (۲۲۴-۶۵۱ میلادی)
  • ۱.۵ دوره اسلامی
• ۲ جستارهای وابسته
• ۳ منابع
• ۴ پیوند به بیرون

تاریخچه

 

سفالگری در لالجین

 

ورز دادن گل

سفال یکی از قدیمی‌ترین ساخته‌های دست بشر است که در تمام طول عمر وی از قدیمی‌ترین ایام تاکنون مورد استفاده قرار گرفته‌است. به این جهت درگاهنگاری دورانهای پیش از تاریخ نقش مهمی دارد. ساخت سفال با گذشت زمان به نسبت تغییر فرهنگهای پیش از تاریخی و تجربه اندوزی اقوام بشری از نظر جنس، فرم، رنگ و نقش دچار تغییراتی چشمگیر شده‌است. این تغییرات عاملی تعیین کننده در تقسیم بندی انواع سفالهای پیش از تاریخی و بعد از آن در مورد چگونگی ساخت اولین سفال بدست انسان نظرات مختلفی ارائه شده‌است. عده‌ای ریشه سفال را در صنعت سبد بافی می‌دانند و معتقدند برای اولین بار گلهای اندود کننده کف سبدهای گیاهی پس از خشک شدن و یا قرار گرفتن در آتش و سوختن چوبهای سبد، الهام بخش سفال سازی بوده است. عامل پیدایش صنعت سفال سازی هر چه باشد در این مورد شکی نیست که سفالهای اولیه دست ساز و خشن و ماده چسبندگی آنها شن و گیاهان خرد شده بود است.

در حدود ده هزار سال پیش که انسان‌های ساکن بین النهرین زندگی غار نشینی و دوران جمع آوری غذا را پشت سر گذارده و به دوران تولید غذا شروع نموده بودند و در پهنه دشت بصورت اجتماعات اولیه کشاورزی مستقر شده بودند، تمدنی را بوجود آوردند که از مشخصات آن ساخت سفال‌های ظریف و زیبای نخودی و قرمز رنگ است. این تمدن همراه با خصوصیات دیگر آن در این منطقه شکوفا گردید و به تدریج در دنیای پیش از تاریخ در منطقه وسیعی گسترش یافت. آثار و بقایای این نوع سفال از شرق دریای مدیترانه تا دره رود سند در حفاری‌های باستان‌شناسی در مناطق باستانی آشکار گردیده‌است.

یکی از سنت‌های مشخص سفالگری فلات ایران سفال قرمز رنگ منقوش است که در طول هزاره‌های ششم و پنجم ق. م. در حاشیه کویر در فلات مرکزی ایران شکل گرفت و متداول شد. این سفال‌ها دست ساز و برنگ قرمز و دارای خمیری مخوط با پودر شن یا گیاهان خرد شده است. این نوع سفال طی حفریات باستان‌شناسی از محوطه‌های باستانی چشمه علی، قره تپه شهریار، اسماعیل آباد، تپه زاغه، سیلک و حصار شناسایی شده‌اند.

«در این محل (سیلک کاشان) ظروف سفالین قرمز رنگی نیز پیدا کرده‌اند که از لحاظ صنعت نسبت به ظروف پیش تا حدی کامل‌تر به نظر می‌آید و معلوم می‌شود که آنها را در کوره‌های ابتدایی می‌ساختند. در هزاره چهارم پیش از میلاد مردم دشت‌نشین فلات ایران در کار زندگی پیشرفت بیشتری کردند. در قریه سیلک نموداری از آن وجود دارد، ساکنین این محل ظروف سفالین ظریف می‌ساختند و تصویر پرندگان و حیوانات وحشی را بر روی آن‌ها با رنگ سیاه منقوش می‌کردند و به تدریج این ظروف شفاف‌تر و شکل آن‌ها منظم‌تر شد،از این‌جا می‌توان حدس زد که مردم آن ناحیه جهت انجام این عمل به اختراع چرخ نائل شده بودن، چرخ آن‌ها تخته باریکی بوده است که بر زمین می‌گذاشته‌اند و آن‌را با دست می‌چرخاندند و به این ترتیب به ظروف خود شکل زیباتری می‌دادند. تاکنون شبیه این‌گونه ظروف در هیچ‌یک از کشورهای آن دوران به دست نیامده است. چنین میتوان نتیجه گرفت که ایرانیان در این صنعت سرآمد اقوام دیگر بودند و شاید اختراع مزبور ویژه آن‌ها باشد. از ظروف سفالینی که در سیلک به دست آمده است تصاویر بز کوهی و اسب و خورشید و همچنین اشکال هندسی فراوان دیده می‌شود و از این اکتشافات نتیجه می‌گیریم که با وجود آنکه آهن و مفرغ در تهیه آلات و ادوات گوناگون به کار می‌رفته است صنایع کوزه‌گری و سفال‌سازی رونق خود را حفظ کرده است.»^[۱]

مهم‌ترین تحمل در صنعت سفالگری که این صنعت را به کلی دگرگون ساخت اختراع چرخ سفالگری است که در هزاره چهارم ق. م. اتفاق افتاده سفالگران ابتدا از چرخهای کند گردش یا بطئی استفاده کرده و سپس به چرخهای پرسرعت و تند گردش که امروز نیز مورد استفاده کارگاه‌های سفالگری سنتی است دست یافتند.

از اوائل هزاره سوم ق. م. نوع دیگری سفال از مناطق شمال فلات ایران به سمت داخل فلات نفوذ می‌کند که به سفال خاکستری معروف است. این نوع سفال چرخساز می‌باشد و از نظر سبک ساخت و تزیینات تحت تأثیر ظروف فلزی هم عصر خود قرار گرفته‌است. سفال خاکستری با تکنولوژی بالا و در کوره‌ای مخصوصی که سفالگر بخوبی در آن کنترل حرارت و میزان اکسیداسیون فعال را اعمال می‌کرده‌است پخته شده‌اند. فرهنگ سفال خاکستری از اوائل هزاره سوم ق. م. در مناطق باستانی یانیک تپه اردبیل، تورنگ تپه گرگان، تپه حصار دامغان شناسایی شده‌است. سفال خاکستری براق در طول عصر آهن یعنی از اواسط هزاره دوم ق. م. به بعد در اکثر نقاط فلات ایران گسترش یافت و در همین دوره به اوج زیبائی، ظرافت و پیشرفت تکنیکی در ساخت و پخت و و تزیین رسید. از نیمه‌های هزاره اول ق. م. با رونق فلزکاری صنعت سفالگری رو به افول می‌رود به طوری که در دوران تاریخی سفالهای ساخته شده، عمدتاً بسیار خشن و بدون نقش هستند و از ظرافت سفالهای پیش از تاریخی خبری نیست.

دوره پیش از تاریخ

 

مجموعه سیلک تهران در موزه ملی ایران.

یکی از نخستین سایت‌های شناخته شده در کاوش‌های باستان شناسی ماقبل تاریخ تپه گنج دره در کرمانشاه است که پیشینه آن به هشت هزار سال پیش از میلاد بر می‌گردد یکی دیگر از مناطق کشف شده با قدمت پیش از تاریخ غارهای کمربند در منطقه جنوبی دریای خزر در نزدیکی بهشهر است.

مادها و هخامنشیان (۷۲۸-۳۳۰ پیش از میلاد)

 

ریتون نمونه‌ای از سفالگری در دوران هخامنشیان

از سفالگری در دوران ماد اطلاعات زیادی در دست نیست. آثار این دوره را می‌توان در نزدیک ملایر و بیستون و همچنین استان‌های کردستان و گیلان یافت. کاوشهای اخیر توسط مرکز تحقیقات باستان شناسی ایران در سایت زیویه نشان می‌دهد یکی از مهم ترین نوآوری‌ها در فناوری سفالگری و سرامیک که دربرگیرنده ظروف لعاب دار می‌شود در این دوران رخ داده‌است.

با آمدن سلسله هخامنشی در سده ششم پیش از میلاد پیشرفت‌های زیادی در ساخت سفال صورت گرفته‌است. در این دوران سفال ظریف با شکل‌های تازه ساخته شده‌اند. برای نمونه می‌توان به ریتون یا تکوک اشاره کرد. سطوح سفال‌های حکاکی و تزئین می‌شده‌اند. کاوش و حفاری در تخت جمشید و شوش نشان داده‌است که دیوارهای کاخ‌ها با آجر لعاب، که شامل دکوراسیون استادانه درست شده بودند و با تصاویر حیوانات و سربازان پوشیده بوده‌است.

اشکانیان (۲۴۸-۲۲۴ پیش از میلاد)

تاچندی پیش اطلاعات زیادی از هنراشکانی در دست نبود. پس از کاوش‌های باستان شناسی پروفسور آرتور اوفام چندین سایت باستان شناسی وابسته به دوران اشکانی کشف، بررسی و شناخته شد. برخی از این سایت‌ها فراتر از مرزهای کنونی ایران است برای نمونه نساء در آسیای میانه و یا دورا اروپوس د ر سوریه را می‌توان نام برد که آثار هنر اشکانیان در آن‌ها وجود دارد. سایت‌های باستان شناسی وابسته به دوران اشکانی در داخل ایران نیز بسیارند که می‌توان به سایت‌های کنگاور، صددروازه٬هگمتانه و سایت‌های گوناگون در دشت گرگان، گیلان و سیستان اشاره کرد.

از اکتشافات جدید باستانی اصلاعات بسیاری از سفالگری و هنر اشکانیان به دست آمده و نشان می‌دهد که سفالگری در در سراسر امپراتوری اشکانی یکسان نبوده‌است. سفال اشکانی را می‌توان به دو گروه عمده تقسیم کرد: ظروف لعاب دار و بدون لعاب٬ سفال‌های بدون لعاب بیشتر کاسه، فنجان‌های کوچک و شیشه‌های بزرگ با پایگاه‌های محدب و بدون هیچ گونه تزیین سطح را شامل می‌شد.

ساسانیان (۲۲۴-۶۵۱ میلادی)

نوشتار اصلی: هنر ساسانیان

به طور کلی می‌توان گفت که سفال ساسانی به بیان دقیق، با تفاوت‌هایی تداوم سنت‌های اشکانی است. سفال‌های دوران امپراتوری ساسانیان شامل دو دسته بدون لعاب که بیشتر کوزه‌های بزرگ، کوزه‌ها، و انواع مختلف کاسه را شامل می‌شد. بیشاپور٬سیراف، کنگاور، دشت گرگان ٬تورنگ تپه٬تخت سلیمان٬تخت ابونصر در استان فارس و قابیرا در نزدیکی کرمان سایت‌هایی هستند که آثار هنر ساسانیان در آن‌ها کشف شده‌اند. در دوران ساسانی رنگ سبز فیروزه‌ای یا آبی فیروزه‌ای مهم ترین رنگ برای سفال‌های می‌شود.

دوره اسلامی

 

سفال‌های ایرانی از اصفهان سده هفدهم میلادی

در دوران پس از اسلام در ایران آثار سفالین گوناگونی به ویژه از سده دوازدهم میلادی تا هفدهم - به ویژه از دوران صفویان - یه یادگار مانده است. بسیاری از این آثار در کاشان، کرمان و اصفهان درست شده‌اند. در این رابطه مقاله‌ها و کتاب‌های گوناگونی منتشر شده است از جمله با عنوان «سفال ایرانی در نخستین دوره جهانی» (Persian Pottery in the First Global Age) در سال ٢٠١٣ توسط انتشارت بریل و موزه سلطنتی انتاریو در کانادا به چاپ رسیده است.^[۲]

جستارهای وابسته

• هنر ایرانی
• سفالگری

منابع

 

• تاریخ سرزمین ایران، عباس پرویز، انتشارات نگاه، 1390، صفحات 25 و 26 و 33.

2. تاریخ و فرهنگ ایران در موزه سلطنتی اونتاریو، بی.بی.سی، ژوئن ۲۰۱۴: http://www.bbc.co.uk/persian/arts/2014/07/140703_l41_l93_pics_cultural_heritage_iranaian_art_ontario_museum.shtml.

• Michael Edwards, "Pottery of Haftavan VIB (Urmia Ware)," Iran 19, (1981), pp. 101–40.
• Idem, "Haftavan Period VI", British Archaeological Reports, International Series 182, Oxford, (1983).
• O. W. Muscarella, "Excavations at Agrab Tepe, Iran," Metropolitan Museum Journal 8, (1973), pp. 47–76.
• Yoshihiro Nishiaki, "Prehistoric Pottery from the Marv Dasht Plain, Iran", Catalog of Archaeological Materials in the Department of Archaeology of Western Asia 6, Tokyo, (2003) (in Japanese, with legends in Japanese and English).
• O. Watson, Persian Lustre Ware (Faber Monographs on Pottery and Porcelain), Faber & Faber (1985)
• A. Lane, Later Islamic pottery: Persia, Syria, Egypt, Turkey (The Faber monographs on pottery and porcelain), Faber and Faber Ltd (1971).
• Geza Fehervari, Ceramics of the Islamic World (2000)
• Andrew J. Newman, Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire, Tauris (2006)
• Reza Abbasi Cultural and Arts Centre A collection of Iranian Islamic art: The 9th through the 19th century A.D (1977)
• Arthur Upham Pope, Survey of Persian Art: Pottery and Faience Mazda Pub (1980)
• O. Watson, Persian lustre-painted pottery: The Rayy and Kashan styles, The Oriental Ceramic Society (1974).
• T. C. Young, Jr., Excavations at Godin Tepe: First Progress report, Royal Ontario Museum, (1969), pp. 19, 23-32.
• Dyson, Jr., "Hasanlu and the Solduz valleys, Twelve Years of Excavation," Archaeologia Viva 14, Paris, (1968), pp. 83–101.
• O. W. Muscarella, "The Hasanlu Project," in Bronze and Iron, Metropolitan Museum of Art, (1988), pp. 15–79.
• K. Dikran, The Potteries of Persia: Being a brief history of the art of ceramics in the Near East (1909)
• Leyla Rafii, Persian Pottery, Tehran (1999)
• E. J. Grube, N. Nasser, A. Northedge and C Tonghini, "Cobalt and Lustre: The First Centuries of Islamic Pottery", in The Nasser D. Khalili Collection of Islamic Art, vol. 9, Oxford University Press (1995).
• T. C. Young, Jr. "A Comparative Ceramic Chronology for Western Iran, 1500-500 B.C.," Iran 3, (1965), pp. 53–85.
• O. W. Muscarella, "Art and Archaeology of Western Iran in Prehistory," in Civilizations of the Ancient Near East II, ed. by J. Sasson, New York, (1995), pp. 981–99.
• K. Adahl and M. Ahlund, Islamic Art Collections Routledge Curzon (2001)
• R. B. Mason, "Shine Like the Sun: Lustre-Painted and Associated Pottery from the Medieval Middle East", in Bibliotheca Iranica. Islamic Art and Architecture Series vol. 12, Mazda Publishers (2004).
• A. Lane, Islamic Pottery from the Ninth to the Fourteenth Centuries A. D. (Third to Eighth Centuries A. H.), Faber & Faber (1956).
• Ch. K. Wilkinson, Nishapur: pottery of the early Islamic period, Metropolitan Museum of Art (1973).
• E. Quchiani, Inscriptions on Nishabur pottery Reza Abbasi Museum (1986)
• F. Hole, "Interregional Aspects of the Khuzestan Aceramic-Early Pottery Neolithic Sequence," in Bâstânæenâsi o honar-e Irân: 32 maqâla dar bozorgdâæt-e 'Ezzat Allâh Negâhbân (Ezat O. Negahban), ed. 'Abbâs Alizâda et al., Tehran, (1999), pp. 20–35 (in Persian).
• P. Horton Grant, Iranian Pottery in the Oriental Institute, The Oriental Institute, The University of Chicago (LINK)
• Geza Fehervari, Pottery of the Islamic World: In the Tareq Rajab Museum (1998)

اشنایی با هنر در تاریخ1

چغازنبيل مجموعه تاريخي ثبت جهاني
هفت تپه شوش شوشتر	زيگورات چغازنبيل چغازنبيل يكي از زيباترين آثار باستاني ايران است. اين زيگورات پرستشگاهي است كه ايلاميها براي خدايان خود ساخته بودند.اين بناي مربعي صدوپنج متر طول و عرض و 52 متر ارتفاع داشته است. اونتاش ناپيريشا شاه ايلام در قرن سيزده پيش از ميلاد آنرا ساخته است. بنا از آجر ساخته شده است و بر روي آجرهاي آن نوشته هاي زيادي به خط ايلامي ديده ميشود كه بر روي آنها مطالبي تقريبا يكسان نوشته شده است.زيگورات چغازنبيل پنج طبقه بوده و در طبقه بالا معبد اينشوشيناك قرار داشته است.او خداي ايلامي است كه حافظ شوش پايتخت ايلاميان بوده است.مردم شوش باستان عقيده داشتند اين خدا از اين مكان به آسمان ميرود و سپس به زمين باز ميگردد. در تمام طول بنا آبراههايي ديده ميشود ،شايد دليل آنها حفاظت از بنا در مقابل بارانهاي سيل آساي محل است. دورتادور بنا سنگفرش است و در بعضي از سنگفرشها آثار جاي پاي بچه ديده ميشود. دليل آن تا كنون نا معلوم است. در شمال غربي بنا پناهگاههاي كوچكي ديده ميشوند كه مربوط به خداي ايلامي ايشنيكراب است. .درون محوطه يك ساعت خورشيدي بزرگ نيز ديده ميشود	زيگورات   تصاويري از زيگورات فيلمي از آجرهاي مكتوب
	تصفيه خانه آب رودخانه آبرساني به چغازنبيل يكي از شگفتيهاي اين معبد است. رود دز از نزديكي چغازنبيل ميگذرد ولي به دليل اينكه اين رود سطح دشت را فرسايش داده و بستر رودخانه در سطح پايينتري از سطح دشت است - در برخي مكانها 60 متر پايين تر - امكان استفاده از آب اين رود براي اهالي منطقه نبوده است .بنابراين شاه ايلامي اونتاش ناپيريشا دستور به ساخت كانالي به طول 45 كيلومتر ميدهد تا آب رود كرخه را كه هم سطح زمين چغازنبيل بوده‌، به چغازنبيل برسانند. اين آب پس از اينكه از هفت تپه عبور ميكند به چغازنبيل ميرسد ولي به دليل اينكه آب كرخه پس از گذر از دشت خوزستان گل آلود است آب را در حوضچه هاي ته نشيني بزرگ و كوچكي ميريخته اند و با گذر از تنبوشه ها و استفاده از قوانين منسوب به فيثاغورث ، تصفيه كرده و گل آنرا جدا ميكردند! شايد اين يكي از قديمي ترين تصفيه خانه هاي آب جهان باشد
	شهر دور-اونتاش زيگورات جغازنبيل نمونه اي از هنر ايلامي است .اين بنا در سال 1933 توسط براون افسر زلاندي كشف شد و توسط هيات گيرشمن در سالهاي 1951 تا 1962 به طور كامل از زير خاك بيرون آمد.زيگورات در مركز شهر دور-اونتاش قرار داشت كه در سال 640 پ ميلاد به فرمان آشور باني پال در جنگ با هومبان هالتاش آخرين شاه ايلام ويران شد.اين شهرداراي دو حصاربوده كه درون حصار داخلي بخش آييني قرار داشته وداراي هفت دروازه بوده است.جلوي پلكان جنوب شرقي هم هفت رديف قربانگاه قرار دارد و احتمالا عدد 7 مقدس بوده است . دروازه جنوب شرقي با قير بندكشي شده است و بر آن به وضوح رد ارابه ديده ميشود. اين دروازه محل عبور ارابه ها بوده.6 دروازه ديگر از راههاي سنگفرشي به زيگورات ميرسيده اند
	معماري زيگورات چهار گوشه اين بناي عظيم درست در جهت يكي از جهات چهارگانه جغرافيايي بنا شده اند و اين نشان ميدهد آنها شمال جنوب شرق و غرب را به خوبي ميشناخته اند.طبقه اول 105 متر در 105 متر است و يك متر از سطح زمين بالاتر است و ديوارهايش سه متر عرض دارد.طبقه دوم 8متر ارتفاع ودر حدود 16 متر عرض دارد.در نماي شمال شرقي و شمال غربي وروديهايي بوده است كه با پله به آنها راه داشته است .اين طبقه اتاقهايي داشته كه در ارتفاع 6 متري آنها ، طاقهايي به عرض 2.10 و طول حدودي 8 تا 10 متر روي آنها را پوشيده بودند.اتاقهاي طبقه اول با ورودي هاي طاق داري به ارتفاع 4 متر به هم راه داشته اند ولي اتاقهاي طبقه دوم از هم مستقل هستند و هر اتاق تنها از طريق پلكان خود قابل دسترسي است.اين بنا توسط ميليونها خشت و هزاران آجر ساخته شده است كه حدود 5000 آجر آن نوشته دارد.اكثر آنها متن واحدي دارند.آجرها توسط مهر مكتوب نشده اند و هركدام جداگانه با دست نوشته شده اند و اين نشان ميدهد ايلاميها از خط براي تزيين استفاده كرده اند. از اينگونه آجرها در بوشهر نيز ديده ايم . در سال 1876 صدها آجر مكتوب توسط هيات حفار پروسي از دل خاك بيرون آمده است و اكنون در موزه هاي مختلف جهان قرار دارد
تصاوير : اطلس تاريخ ايران منبع: هزاره هاي گمشده - دكتر پرويز رجبي وچغازنبيل گيرشمن	در شمال غربي سه معبد ديگر به نامهاي معبد ايشمكرب ،اوبان و الهه كيريرشا وجود دارد كه هر كدام حياط ،نيايشگاه،اتاق وانبار دارند. همه اين معابد از خشت خام ساخته شده اند و قسمتهايي از آنها آجركاري شده است و اين آجرها نيز نوشته دارند قطعه موزاييك معرق كشف شده در چغازنبيل كه قديمي ترين معرق كاري ايران است نقاشی چغازنبیل پیش از حفاری- اثر دکتر مقدم ُ تصاويري از زيگورات

 

منبع منبع: هزاره هاي گمشده - دكتر پرويز رجبي وچغازنبيل گيرشمن

اشنایی با هنر در تاریخ1

هنر سومری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

هنر سومری از کهن‌ترین دوره‌های هنری تاریخ بشر است. از آثار هنری این تمدن می‌توان به زیگورات اوروک (معبد سفید اوروک) (۳۵۰۰-۳۰۰۰ ق. م) اشاره کرد. بانی این زیگورات اورنامو است. در اصل سومری‌ها اولین زیگورات‌ها را تأسیس کردند. از آثار هنری مهم دیگر تمدن سومر پیکرهای سنگی است. سردیس ایزدبانوی اوروک (وارکا) (۳۵۰۰-۳۰۰۰ ق. م)، پیکره‌های معبد ابو در تل اسمر (۲۷۰۰-۲۵۰۰ ق. م) و پیکر بز نر و درخت از چوب و طلا و لاجورد (۲۶۰۰ ق. م) از جمله این آثار هستند. الواح گلی با قدمت بیش از ۳۲۰۰ سال پیش از میلاد از این تمدن به دست آمده است. این پیکره‌ها همگی چشمان بزرگی دارند. چراکه چشم از دید مردم میان‌رودان دریچهٔ روح بوده است. از دیگر آثار تمدن سومر می‌توان به منبت‌کاری روی کاسه چنگ در اور (۲۶۰۰ ق. م) اشاره کرد. این منبت‌کاری حالتی روایی دارد. در مجموع می‌توان گفت آثار تمدن سومری حالتی اسطوره‌ای و غیرزمینی دارند.

محتویات

• ۱ هنر دوره دوم سومر
• ۲ همچنین ببینید
• ۳ پانویس
• ۴ فهرست منابع

هنر دوره دوم سومر

پس از برافتادن تمدن اکد، سومری‌ها با پادشاهی فردی خردمند به نام گودآ قدرت یافتند. گودآ، قدرت را تنها ازآن خدایان می‌دانست. از این رو اعتقاد داشت که حاکم نمایندهٔ خدایانست. او همواره لباس‌های ساده می‌پوشید. تندیس‌های زیادی از گودآ باقی مانده است. در این تندیس هم گودآ دستانش را در جلوی سینه به هم فشرده است. او کلاهی بافته شده بر سر دارد. اصولاً هنر سومر جدید بسیار ساده است و نوعی رجعت به الگوهای اسطوره‌ای قبلی محسوب می‌شود.^[۱]

همچنین ببینید

• معماری سومری

پانویس

 

1. مرزبان، ص۱۰

فهرست منابع

• مرزبان، پرویز، خلاصة تاریخ هنر، انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۳
• ذکرگو، امیر حسین و دیگران، سیر هنر در تاریخ، انتشارات مدرسه، ۱

اشنایی با هنر در تاریخ1

ایشتار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

 

ایشتار سلاح به دست، موزه لور فرانسه.

ایشتار نام یکی از الهه‌های آشوری است. ایشتار (عشتار) همتای اینانای سومری‌ها و مرتبط با الهه سامیان شمال غربی یعنی الهه عشتروت است. آنونیت، آستارته و آتارسامَین نام‌های دیگری برای ایشتار هستند. در اسطوره‌ها او را ایزدبانوی نشاط عشق می‌دانند.

ایشتار

ایشتار اشتارته (עשתרת) در عبری به Ashtoreth ترجمه می شود. این الهه با جنگ، سکس و حاصلخیزی مرتبط بود. سمبل های ایشتار شیر، اسب، ابوالهول، فاخته و دایره ای بود که درون آن ستاره ای هشت پر که نشان سیاره ونوس بود، قرار داشت. این الهه به صورت گسست ناپذیری با ونوس گره خورده بود. از این رو می توان گفت که سمبل های این الهه و سیاره ونوس بر هم منطبق اند.

 

مهرداد بهار، افسانه شناس در کتاب «از اسطوره تا تاریخ» درباره «اینانا» می‌نویسد:

«ایشتر یا اینانا خدای برکت بخشنده‌است. در کوه‌های لرستان روی کنده کاری‌های تیره‌های پیش از آریایی، نگاره‌های ایشتر چونان دارگونه (الهه) مادر و دارگونه جنگ موجود است. ارتش آشور وقتی به جنگ می‌رفت، «ایشتر» در برابر سپاهیان نمودار می‌شد و آنها را به جنگ بر می‌انگیخت.»

در حماسه گیلگمش

 

دروازه ایشتار در موزه پرگامون برلین.

انو پدر و انتو مادر آسمانی وی هستند، ایشتار پس از پیروزی گیلگمش بر انکیدو، به سراغ گیلگمش رفته از او می‌خواهد جفت او باشد و نطفه خود را به وی ببخشد. ایشتار بارها و بارها با نشاط عشق بزرگان را به خواری کشیده بود. از همین رو گیلگمش درخواست وی را رد کرده، ننگ‌های ایشتار را به او یادآور می‌شود. ایشتار برآشفته به نزد پدر رفته و به تهدید نرگاو آسمانی را از پدر خود گرفته و به نبرد با گیلگمش می‌فرستد. گیلگمش در این نبرد نرگاو آسمانی را از پای درمی‌آورد و ران نرگاو را به سوی ایشتار می‌افکند.

منابع

• گیل گمش، ترجمه احمد شاملو، نشر چشمه
• ویکی‌پدیای انگلیسی.

اشنایی با هنر در تاریخ1

تاریخ مردم میانرودان
در حدود هزاره ششم پیش از میلاد، دشت های حاصلخیز جنوب میانرودان )بین دو رودخانه دجله و فرات( توسط مردمی کشاورز که از مناطق شرقی (ایران) آمده بودند اشغال شد و روستانشینی در این ناحیه به سرعت رشد کرد. بعدها برخی از روستا ها مانند اریدو، اور و… به دلیل بهبود سیستم کانال های آبیاری، توسعه تجارت و افزایش جمعیت، وارد عصر شهرنشینی شدند و کم کم دولت شهرهایی  را تشکیل دادند. در حدود ۲۹۰۰ پیش از میلاد، اتحاد نسبی تعدادی از این دولت شهرها منجر به شکل گیری حکومت سومری شد، اندکی بعد مردمان دیگری که سامی نژاد بودند بر سومری ها غلبه کردند و حکومت اکّد را به وجود آوردند. سپس اقوام دیگری که آنها هم سامی نژاد
بودند بر میانرودان مسلط شدند و در جنوب کشور بابل و در شمال کشور آشور را تشکیل دادند. دولت شهرهای میانرودان در آغاز دارای وحدت نژادی و زبانی نبودند.

 

جنگ های داخلی و خارجی و مشکلات طبیعی (سیل ناشی از طغیان رود ها) از همان آغاز بر اندیشه آنها تأثیرگذار بود و باعث شد که آنها جهان را ناپایدار و بی ثبات تصور کنند. این تأثیر درمذهب، ادبیات، معماری و هنر آنها منعکس است، آنها دریافتند که فقط مذهب می تواند عامل وحدت میان آنها باشد. با وجود این مشکلات، آنها مردمی سخت کوش بودند و یکی از تمدن های بزرگ جهان باستان را به وجود آوردند و سهم مهمی در ابداع خط و کتابت، ادبیات، قوانین اجتماعی، ریاضی، پزشکی، ستاره شناسی، معماری، پیکره سازی، نقاشی و … داشتند.
 

 هنر میانرودان
 دورۀ پیش از سومر یا پیش از سلسله ها نخستین بنای کشف شده در میانرودان، معبدی در شهر اریدو است. این معبد، بر روی یک سکوی طبیعی برای خدای حکمت و آب شیرین ساخته شد و در دوره های بعد الگویی برای ساخت معابد بعدی شد.

 

قبل از میلاد، جنوب عراق

از همان آغاز شکل گیری تمدن میانرودان، تندیس ها، با هدف های آیینی ساخته شدند. تا کنون تعداد قابل توجهی تندیس انسانی، جانوری و موجودات خیالی از مواد گوناگون(گِل، گچ، سنگ، فلز و عاج) به دست آمده اند که از نظر ساخت، کیفیت های مختلفی دارند و مظهر زمینی ایزدان و الهه هاو حاکمان و نیایشگران در حالت های ایستاده و نشسته ساخته شده اند. نیایشگران معمولاً ایستاده و دست به سینه مجسم شده اند. در ساخت این تندیس ها کمتر به جزییات توجه شده و بیشتر به بالا تنه و
چشم ها تأکید شده است. یکی از هنرمندانه ترین آنها، سردیس زنانه ای از مرمر سفید است که احتمالاً به ایزد بانویی تعلق دارد و بسیار خوش ساخت است و به احتمال زیاد حفره چشم ها و ابرو ها با ماده ای رنگین ترصیع شده بوده اند. لب و چانه با ظرافت حجم پردازی شده و برجستگی نرم گونه ها که با نگاه خیره و بزرگ چشم ها همراه شده، حالتی از قدرت و حساسیت را به وجود آورده است.

 

از میلاد، موزه عراق

منبع ویکی پپدیا